Steven

GP Frans Benaerens

2011-12-29T06:53:00.000+01:00

… enige tijd geleden.. Luc (WTT): “Ah, op 2de kerstdag is er een mtb-wedstrijdje voor de fun in Berlare, wat denkt ge?” … Ikke: “Euh, bah ja zeker? Als die mannen niet te rap rijden, vallen we niet teveel in schaamte”.. :)

Gelukkig waren er verschillende reeksen.. uit trots werd het niet de C-reeks (REEKS C: …U bent het type dat de stelling “volgende week begin ik voor echt en binnen 2 maanden rijd ik iedereen naar huis” hoog in het vaandel voert…)

We behoedden ons ook voor zelfoverschatting om in de A-reeks te starten (REEKS A:Wanneer iemand op Wikipedia de betekenis van het woord ‘grinta’ opzoekt, hoort uw foto ter illustratie aan de rechterkant van de webpagina te staan… )

Omdat “recreatief” vele bijklanken en interpretaties heeft, schreven we ons dan maar in de B-reeks in (REEKS B: … U zit echter in deze reeks niet op uw plaats als u, al was het maar even, overweegt om in de A-reeks mee te rijden. Die reeks bestaat tenslotte vooral uit renners die het meer van hun ego dan wel van hun cardiovasculair systeem moeten hebben.)

Deze en andere omschrijvingen op o.a. Facebook met enkele teasers maakten het allemaal nog interessanter: De poort des doods, ‘da snake’, ‘da drop’, de wegel der wanhoop, ..

De Grote Prijs Frans Benaerens, ik kende de brave man niet, maar sedert 26 december 2011 staat ‘em in mijn geheugen gegrift: een tof parcours (uitdagend genoeg om het verschil te maken), goeie organisatie, toffe medewerkers (ook meetellend als enthousiaste supporters), ambiance op en naast het parcours, lekker eten en drinken nà de wedstrijd met een muziekske bij, schitterende man achter de micro .. noem maar op..

Om 14u gingen we van start.. allé, zouden we van start gaan.. om 12u was ik thuis nog binnenbandjes aan ’t wisselen, remmen aan ’t bijstellen.. *zucht*.. waarom kan dat nooit eens op voorhand netjes klaarstaan?! :)

Er kon nog een stukje verkenningsronde af en na 500 meter stond het zweet al op de rug.. “Het was niet om te zeveren!”. Modder, blubber, nijdige brugjes, onberijdbare stroken (voor mij dan toch) dus lopen maar in de prut, een knap opgebouwde stelling en een tof jumpke op het einde!
Alles kraakte: ketting, tandwielen, remmen, knieën, tanden, …

Start om 14u dus. Ik stelde me op naast Luc die er bij de start vanonder vloog… miljaar.. mee in dat wiel!! Paar plaatskes opgeschoven en gerustgesteld.. maar Luc trok er nog eens vanonder.. gevolg: in het boske stond ik stil toen iedereen moest afstappen op de modderstrook. Nog meer gevolg: van alle kanten gevloek en geroep van “modderpoten”.. Links en rechts was ook al zwaar gehijg te horen :) Plezant!
Na de modderstrook in het bos terug de fiets op en trappen maar.. voor 5 meter.. terug eraf! En lopen maar, terug de vélo op en stampen.. proberen de plankjes te passen met het voorwiel die over de beek lagen.. draaien, keren.. stampen.. hopen dat die ketting heel blijft.. de Luc was gaan vliegen..

De hoge stelling was teveel gedrum in de aanloopronde om omhoog te fietsen, dus liep ik ze maar omhoog en dat ging even snel zonder moeite te doen (dat moest ik onthouden!).. het jumpke over en op naar de eerste volledige ronde. Daar zaten nog een paar onverkende stukken in en er begon ook al vanalles te rammelen aan de fiets.. er sprongen al een paar versnellingen over, dus het werd wat zoeken. Iedereen begon er al redelijk ‘proper’ uit te zien en het gehijg werd zwaarder..
Links en rechts stond er ook al énen te zwaaien met een gesneuvelde ketting of verwant onderdeel.. op ons niveau zijn er geen wisselposten met 4 wachtende blinkende fietsjes ;)

Ik kon wel stilletjes aan opschuiven, lopen ging soms even snel of sneller dan fietsen op bepaalde stroken.. het voorwiel over de planken bij de beek passen ging alsmaar moeilijker..onvermijdelijk gingen we dan ook eens de beek in. Net zoals herhaaldelijk scheef gaan liggen in de modder en nét niet bovengeraken op een helling met een ‘schaamtelijke’ afsprong daaropvolgend..

De fun en goesting bleven erin en er was ambiance.. het hele tandwiel werd op- en afgeschakeld om nog wat grip te vinden.. op de stukken zonder publiek zaten we tussen het kader te stoempen, op de stukken met toeschouwers moesten we ons hoofd hoog houden en doen alsof we over de hindernissen vlogen.. meermaals werd dit verward :)

De laatste ronde werd er nog eens bijgetrapt (yeah right!) en sprongen we een laatste keer richting finish in de 6e positie.. beter dan verwacht en goed geamuseerd!
De fiets zag er niet uit, ik schoof die dan ook wijselijk in de auto en ging richting kleedruimte op het erf waar ge u in volle glorie kon omkleden :)..

Recup-drank en aanvullen van reserves werden onmiddellijk overboord gegooid. In ‘ne stal moet ge bier drinken en hamburgers eten!! Direct deze goeie raad opgevolgd en ettelijke fleskes later werden we veilig naar huis gereden door Fieke.
Een dikke pluim voor de organisatie en medewerkers, we hebben ons kostelijk afgejakkerd en geamuseerd.. hopelijk komt er volgend jaar een vervolg! Benieuwd naar de foto’s..

Wintertriathlon Wachtebeke

2011-12-04T08:31:00.000+01:00

Vorig jaar deden we hier onze 1ste triathlon-poging, remember de sneeuwfoto's! Dit jaar beloofde het te regenen, dus hoera: eindelijk eens echt crossen!

Aangezien het een wedstrijd georganiseerd is door WTT, willen we ons beste beentje voorzetten en waren er dan ook wat zenuwen. Samen met Ann, Joost en Maarten was het dan ook afwachten wat het zwemmen ging geven..

Daar er in het zwembad onderhoudswerken bezig zijn, werd de zwemproef ingekort naar 400m.. niemand was daar echt treurig om :)

Ann deed het voortreffelijk en ikzelf had met Joost, 20 seconden voor mij gestart, de perfecte haas. De uitslagen staan nog niet online, maar het was een pak sneller dan vorig jaar.

Boven: Joost (gele badmuts) Onder: ikke

Na het zwemmen was het omkleden en alles klaarmaken voor het 2de gedeelte: mtb + lopen.

Het starten was volgens de zwemtijd en ik vermoed ergens vooraan de 20ste plaats te zijn gestart.. goe bezig en de moraal stond hoog. Vorig jaar stond ik bij de laatsten.

Op de rechte asfaltstroken bleef alles status quo, maar de technische stroken lagen me beter en ik kon enkele plaatsen opschuiven.

Ik was al gestart met een miniem aan remkracht op de fiets, tegen het einde was de achterrem volledig weg en werd het wat gestunt. Een valpartij op het laatste bruggetje gaf nog wat extra gevloek en adrenaline :)

De wissel en lopen maar.. er gingen mij direct een paar man voorbij, ondanks dat ik een redelijk tempo aanhield.. raar.. halverwege de eerste ronde zag ik die kerels terugvallen. Ik kon aanpikken bij een snellere loper en we schoven terug wat op, nice!

De 2e ronde nam ik over en voelde dat ik nog wat reserve had.. de laatste km werd er nog eens alles uitgeperst en ik kon binnenlopen op vermoedelijk een 15de plaats (?)..nog even afwachten..

Er was echter nog een verrassing en die kwam in de vorm van een 3e plaats in het Provinciaal Kampioenschap in mijn reeks, also nice!

Conclusie: terug heel goed geamuseerd, een mooie organisatie, toffe medewerkers, mooie omloop en een absolute aanrader!!

Winterduathlon Asse

2011-11-06T21:54:00.000+01:00

Vandaag stond de 2e duathlon van het najaar op het programma: Winterduathlon Asse met 161 starters (duo's inbegrepen). Na wat paniek op zondagmorgen omdat ik met een mega-gepiep zat achteraan de remschijven en dit deskundig werd opgelost door personal mechanieker Marnix (1000x merci!)raakten we toch nog tijdig in Asse. Een fietsverkenningsronde zat er niet meer in, dus samen met WTT-er Luc (vergezeld van zijn ruime supportersclub) werd er wat losgelopen en kennisgemaakt met David, een mede ODS'er, die notabene de dag voor de wedstrijd pas een "shiny new" mtb had gekocht (van koelbloedig gesproken)...

Wat kregen we voor de kiezen? 5km asfalt lopen (heuveltjes) - 22km mountainbiken (iets grotere heuveltjes) - 2,5km lopen (om het af te leren).

De ziekte-perikelen van de laatste weken leken min of meer uitgewerkt, dus konden we direct goed van start gaan en de eerste 5km werd netjes afgewerkt in 19'26"..

.. daar wou ik al op voorhand voor tekenen.. de wissel duurde +/- een minuutje en dan was het onbekend terrein met de fiets.

Al snel werd duidelijk dat Asse omhoog-omlaag-omhoog-omlaag-... (vul zelf maar verder in) is. Het goeie weer van de voorbije weken zorgde er wel voor dat alles goed berijdbaar was, maar hellingen blijven sowieso omhoog gaan, goed of slecht weer...

Stampen, stampen, terugschakelen, stampen, terugschakelen, .. omhoog schakelen.. uitblazen in een afdaling.. af en toe es voorbijsteken of voorbijgestoken worden. Iedereen zat bij het fietsen al snel op zijn/haar niveau en plaats had 'k de indruk. Halverwege de 2e ronde kreeg ik krampen in de kuit, dus af en toe losklikken, schudden .. eens op kloppen :) en maar drinken en een gelleke binnensteken om dat weg te krijgen en de 3e ronde ging de kramp weg. Met een tijd van 56'30" en een 61ste fietstijd mag ik dan ook heel tevreden zijn. We gaan erop vooruit ( 't werd ook es tijd natuurlijk :p ).

Een iets snellere wissel (41") en hupla, het laatste rondje lopen. Efkes het hoofd kwijt...

Nog 1 kranige 50'er ingehaald (ik hoop op die leeftijd dat ook nog te kunnen!) en geëindigd in 1u27m06s.. 56ste vd 159. Zonder de duo's komt dit op een 45ste plaats. David en Luc volgden kort nadien, chapeau! De uitslag vind je hier. Met dank aan fotografen Filip en uiteraard Sofieke!

Ferm goed geamuseerd en hopelijk terug in een gezond ritme vertrokken na enkele hectische weken met verandering van werk, schema's, ... Nu terug enkele weekjes duurtraining (met o.a. de 1/2M Kasterlee met de Lotgenoten) en dan op naar de wintertriathlon Wachtebeke, een aanrader voor wie es goed wil afzien en daarna zalig kapot wil zitten ;)

Mtb-wedstrijd Klein-Sinaai

2011-10-31T10:24:00.000+01:00

Gisteren in de buurt deelgenomen aan een mtb-wedstrijd. Na 48 minuten stampen aangekomen als 16 van de ongeveer 36 starters. Ideale voorbereiding op de duathlon Asse van a.s. zondag!

Bosduathlon Lembeke

2011-10-17T12:44:00.000+02:00

Anno 2011…ofte ziek, zieker, ziekst.. de hele week in twijfel of ik wel zou deelnemen.. ge kent dat: keelpijn, loom gevoel, snotteren, hoesten, koud zweet maar geen koorts … pillekes, druppelkes, siroopkes.. met als resultaat dat ge op zaterdag dan redelijk ok (zij het wat troebel) er dan toch voor kiest om te starten, gewoon van de ‘goesting’. Eigenlijk zit uw lijf vol stimulerende medicatie, maar dan gewoon om u nog wat recht te houden :)

Alle gezaag terzijde.. er deden nog enkele vrienden mee, dus we mochten ons niet laten kennen… oa. Luc (WTT), Kris (Lotgenoten), Dirk (Scott Mtb).

De start was om 15u in de Lembeekse bossen. Met 140 mannen/vrouwen begonnen we met 2,5km lopen en dat ging vlot. Zo halfweg in het pak gestart kon ik vlot opschuiven naar een 45ste plaats. De benen voelden redelijk en het zonnetje scheen, het zag er goed uit. De looptijd van 9m30s was alvast een minuutje sneller dan in 2010.

De helm op en ’t kieken op de vélo was vertrokken. 20km door de Lembeekse bossen.. de paden lagen er keihard bij afgewisseld met wat zanderige stroken. Gewoontegetrouw passeren er mij een stuk of 20 in de eerste ronde, maar deze keer viel het mee, ik kon standhouden, behalve Dirk die me al voorbijvloog na een paar honderd meter… nu ja, dat was ingecalculeerd ;) Door de “hoge” snelheden werd het parcours toch nog tricky, met paaltjes die ineens heel snel opdoken of bochten die ineens wel heel kortbij kwamen :D

Na de 1ste ronde was ‘k positief, als ik telkens maar een paar plaatsen verloor, kwam dat hier goed! Op zo’n momenten moet ik dus mijn smoel leren houden, want 500m daarna viel alle kracht weg uit de benen en was ik aan het stampen zonder vooruit te geraken… kortom, het vat was al àf! Nu ja, het moest wel gebeuren dat we gingen stilvallen, dus we maken er het beste van. Ik koos dan af en toe ook nog een verkeerd spoor (gewoon van de "slechtigheid") waardoor ik in de zandbak zat te spelen terwijl er mij links of rechts een buske van 15-20 man telkens voorbijschoof… op zo’n momenten doet ge dus niks anders dan vloeken op uw eigen terwijl je geen meter voorbijraakt.. plezant hé :D

Efkes tussendoor: ik hoorde af en toe bij de passage "Allez Steven". Daar ik helemaal paraplu tussen mijn kader hing, weet ik niet wie er daar nog was. Gelieve u kenbaar te maken! ;)

De 3e ronde ging op hetzelfde gesukkel door en ik dobberde binnen als een soepkieken op een 95ste plaats.. (u leest het goed :p). Ondertussen had ik bij de 3de passage in het bos ook Dirk opgemerkt die langs de kant zat (niet goed!!), hij was omvergeduwd in de 2e ronde door een fietser die sportiviteit niet in zijn woordenboek staan heeft! Resultaat: sleutelbeen gebroken, over and out.. kl..! Hij was niet de enige, bij het ziekenhuisbezoekje na de wedstrijd lagen er nog enkelen te kronkelen met halve ledematen..

Mijn fietstijd was, raar genoeg, 2m35s sneller dan vorig jaar.

De loopschoenen terug aangebonden en vertrokken voor de laatste 2,3km met god-weet-wat er nog in die benen zat.. pudding, vla, pap??

De finish kwam in zicht en met een gezond kleurtje (wit is ook schoon) kwam ik aan in 1u02m14s op de 75ste plaats.

12 plaatsjes achteruit t.o.v. vorig jaar maar wel 2m40s sneller, dus moeilijk te vergelijken allemaal. De uitslag vind je hier.

Eerst nog wat verder uitzieken en hopelijk paraat voor de duathlon a.s. zondagvoormiddag te Wetteren.

Veur d'échte!

2011-10-14T11:53:00.000+02:00

4e wintertriathlon / Run&Bike Domein Puyenbroeck Wachtebeke

Ook dit jaar organiseert WTT een wintertriathlon. De 4e editie vindt plaats op zaterdag 3 december 2011.
De afstanden zijn hetzelfde als vorig jaar, het parcour onder voorbehoud.
– Triathlon: 500m zwemmen – 18km MTB – 5km lopen
– Run & Bike: 9 of 18km

Inschrijven:

Klik hier om via WTT in te schrijven

Weekendje Eau d'Heure - zonder woorden :)

2011-09-14T09:47:00.004+02:00

Zwintriathlon Knokke

2011-09-09T11:41:00.002+02:00

Laatste ODS-opdrachtje voor dit jaar: de Zwintriathlon Knokke.. op een woensdag, midden in de week en toch nog meer dan 1000 inschrijvingen, dat moet wel een specialleke zijn!

Het weer beloofde echter niet veel goeds, al enkele dagen was het aan het waaien (ferm!) en regenen, … de ‘goesting’ was er dan ook naar en de gewrichten begonnen wat tegen te stribbelen. Samen met Odile trokken we naar Knokke-Heist om ons aan te melden. Na wat gesukkel parking-secretariaat-parking-aankomstzone-parking wat allemaal een eind uit elkaar lag konden we ons beginnen klaarmaken (om naar de wisselzone fietsen/lopen) te fietsen... u merkt, het vlotte niet echt. Chickenlegs in combinatie met een kieken zonder kop..

De wetsuit hadden we afgegeven bij de aanmelding, die werd al naar de wisselzone zwemmen/lopen gebracht in Sluis. Rond 12u konden we dan in groep, begeleid door politie, als opwarmer fietsen van Knokke naar Sluis, ondertussen had Nancy zich ook bij ons gevoegd. Zo kwamen we al wat in de sfeer en had je een idee van de mede-atleten: de fietsen gingen van mountainbikes tot high-end tijdritfietsen met bijhorende wortelhelmpjes.

Ik startte in de voorlaatste wave 9 om 14u30. De toppers begonnen een uur vroeger, say no more :p Een grote en goed georganiseerde wisselzone met muziek en commentator maakte dat de wachttijd snel voorbijging. Efkes een praatje met fotograaf Stijn (check out de knappe sportfoto’s!) en clubgenoot Johan, nog wat drinken, pitstopje, materiaal nog es goedzetten voor de 25ste keer, in de wetsuit wringen, genummerde badmuts op, alles was piekfijn verzorgd door de organisatie. Bij het aanschuiven stond Miguel tussen de toeschouwers, een oude vriend die ‘k reeds voor de 2e keer tegenkom dit seizoen, misschien ook heimelijke ambitie? ;) Dillie en Nancy, die gestart waren in wave 4, kwamen ondertussen uit het water na hun 1000m zwemmen, dus 1/3de zat er voor hen al op. Het was voor hun de eerste kwarttriathlon dit seizoen.

Het water ingedoken .. miljaar, koud!! Ik legde me voorzichtig op de 2de rij omdat ik ervan uitga dat snelle zwemmers op de eerste rij liggen.. niet dus bij waves. Het zwemmen ging vlot (ik hield me kalm met de wedstrijd van Berlare in mijn achterhoofd waar ik me volledig opblies) en passeerde één na één zwemmers die op de eerste rij gestart waren. Ondertussen moesten we ook nog slalommen tussen schoolslagzwemmers van vorige waves .. blijkbaar kwam ik bij de eersten uit het water, dus volgende keer toch maar op die eerste rij gaan liggen. Nu ja, het zal ook geen minuut schelen natuurlijk, maar je spaart wel wat energie als je minder moet slalommen. Badmuts en brilletje af, wetsuit half uit, trappen omhoog over het bruggetje, trappen omlaag, onder het bruggetje, naar de wisselzone.. chip uit,wetsuit uit, schoenen en helm aan, chip terug aan (stom ding, we mochten onze eigen chip met enkelband niet gebruiken), nummer aan en weg met de vélo. Zwemtijd: 18m27s.

De illusie om meewind te hebben tijdens het fietsen werd na enkele meters al de grond ingeboord. Een tandje kleiner en krom de rug al maar een beetje, want we waren gewaarschuwd dat het 80% ‘van datte’ was! Echt niet normaal, langs voor, langs links, langs rechts, de wind bleef maar beuken.. ik zag enkele fietsers in de graskant belanden of die gewoon bijna stil stonden. Ikzelf kon redelijk volhouden, natuurlijk af en toe voorbijgestoken door een hardrijder en kon van wiel naar wiel rijden wat het voordeel is als je achteraan start. Het was niet-stayeren, maar het maakte toch niet zoveel uit, iedereen reed sowieso op het kantje en het was ieder voor zich. De vele individuele fietstraingen die ik dit jaar afgewerkt heb in Zeeuws-Vlaanderen wierpen nu hun vruchten af. Op de lange stroken moest je het tempo erin houden en gewoon wat kleiner schakelen om de souplesse te houden, ik heb er enkele zien sterven met het ‘groot mes ‘op :) Volgend jaar vragen ze best Boudewijn De Groot als randanimatie “Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?..” Menig gevloek en getier was er in de polders te horen :) Ik dacht dan ook de dames ergens op de omloop te pakken te krijgen, maar die hebben super gefietst. Dillie kwam ik pas op het einde van de 45km tegen, Nancy was zelfs al gewisseld naar het lopen.. sterk! Fietstijd: 1u22m

Ik had bewust beetje reserve gehouden om vlot te kunnen lopen en kon direct een mooi tempo aanhouden. Coach Stijn moedigde ons nog aan in de laatste (kilo)meters en enkele clubleden van WTT doken ook ineens op ;) .. jammer genoeg kreeg ik na 6km terug last met steken in de zij en moest wat vertragen.. de benen wilden nochtans sneller. Even geprobeerd erdoor te lopen, maar het lukte niet, dus maar even wandelen en strekken.. terug vertrokken en wat versneld maar opnieuw hetzelfde, terug wandelen strekken, boerke laten, .. en terug weg.. de pijn bleef wat hangen, maar kwam er niet meer door dus konden we dat laatste stukje nog versnellen. Looptijd: 42m16s.

Eindtijd: 2u29m18s. en een 119de plaats op 775 finishers! De dames finishten ook beide, waarvoor heel veel respect!!

Na de aankomst was er een ruime bevoorrading met banaan, appelsien, watermeloen, sandwiches, koeken, … toch werd er met Marc eerst een pintje gedronken, al was ik aan het bibberen van de kou ;)

Hier sluiten we dan ook ons jaartje Over De Streep af. Bedankt aan Stijn voor de goede schema’s waar we de komende jaren ook nog veel gaan aan hebben (wees gerust, we zullen u nog wel kennen volgend jaar :p) , aan de VTDL voor de kledij en ondersteuning maar vooral aan Odile, Griet en Nancy voor de steun en vriendschap!! En uiteraard Sofietje die dag in, dag uit mijn triathlongezaag heeft moeten verdragen ;)

Er komt dus zeker nog een vervolgjaar want ik heb me te goed geamuseerd en veel toffe mensen leren kennen in het wereldje, ik bekijk of een ½ triathlon (Leuven of Neerpelt) in het voorjaar haalbaar is. Nu 3 weekjes rust en dan langzaam aan terug opbouwen..

Nog 1 ding: triathlon is NIET voor supermensen met een mega-conditie, integendeel: ik heb een jaar zonder blessures gehad en meer getraind als voorheen, gewoon door de combinatie van de sporten en de gespreide belasting op de verschillende spiergroepen. Er zijn wedstrijden en afstanden voor zowel recreant als ambitieuze atleet. De eerste finisher kwam woensdag over de streep in 1u52m50s, de laatste in 4u35m57s.. daar past iedereen wel tussen ;) Regelmaat en niet overdrijven is de boodschap!

Tot één dezer!

Umi

2011-09-01T09:33:00.000+02:00

Ons klein moustach'ke is 6 jaar geworden!!

De laatste (zomer)loodjes..

2011-08-29T09:56:00.008+02:00

Geen ¼ triathlon Lommel op 14 aug. wegens omstandigheden. Nancy bracht het er wel goed vanaf en is samen met Odile nu op weg naar hun eerste 1/4de dit seizoen. Het viertal van ODS is jammer genoeg een trio geworden. Ik wens Griet een spoedig herstel toe en vanaf volgend jaar zal ze nog genoeg kunnen ass-kicken! ;)

Er staat dus nog 1 triathlon op het programma dit (zomer)seizoen. Op 7 september wordt de 13de editie van de Zwintriathlon Knokke op gang geschoten: 1000m zwemmen – 45km fietsen – 10km lopen. Naar het schijnt een hele mooie, dus ideaal om ons ODS-jaartje af te sluiten. Daar er in waves gestart wordt, zal het wat moeilijk zijn om te weten in welke positie je zwemt/fietst/loopt, maar 1.050 deelnemers kan je moeilijk op 1 lijntje in het water laten starten tegelijkertijd.

Ondertussen trainen we naarstig verder en de sleur begint er wat in te zitten.. Sedert januari staan er volgende cijfers op de teller: 117km zwemmen, 2900km fietsen en 815km lopen, samen goed voor 232u sportplezier :p Ik kijk dan ook uit naar wat rust en daarna er terug invliegen op de mountainbike, de Cube is verkocht, we rijden deze winter met een Ghost

.. zie Planning hiernaast voor alvast 2 winterduathlons. De wintertriathlon van WTT te Wachtebeke zou ook opnieuw doorgaan 4 december.

Zaterdag werd de loopsnelheid nog eens getest. Het was van vorige winter geleden dat we nog eens een jogging meeliepen. De duo-duathlon in Zele is 4,9km lopen – 34km fietsen – 2,45km lopen, een recreatieve wedstrijd, ahum…
Met een 40-tal stonden we aan de start en zoals altijd wordt er door velen te snel gestart, die raap je nadien dan wel op. Maar integendeel, er werd niet veel opgeraapt, ik moest hard ‘bijpikkelen’ . Na 18min. zaten de 2 ronden erop in 14de positie!! Recreatief, my ass! :) De eerste loper was binnen in 15m30s… Thomas Van De Putte, Koen Van Havermaet, Ali Van Hoebroeck, … allemaal synoniemen voor hardlopers. Bij deze dienen we dus terug wat pistetraining op te nemen om de snelheid wat op te drijven. Dirk, de fietser van ons duo, ging ook heel hard en reed een 7de fietstijd.. ik kon dus direct gas geven voor het laatste rondje en aanpikken bij die rappe mannen.. voor 200m.. daarna liepen ze meter voor meter uit. Dan krijg je zo’n “olifantengevoel” :) Soit, goed geamuseerd, 12de plaats (uitslag hier) en volgend jaar voor herhaling vatbaar.

Dus: 7 september Zwintriathlon en dan poging tot 2-3 weekjes rust alvorens er terug in te vliegen. Wellicht op 1 oktober met de duo-mtb wedstrijd te Zele en daarna enkele winterduathlons, afgewisseld met de gezellige Zeeuws-Vlaamse loopjes!

1/4 triathlon Berlare

2011-08-09T09:41:00.000+02:00

De kwarttriathlon van Berlare stond oorspronkelijk niet in de planning dit jaar, maar omdat het zo dicht bij huis is en er mag ‘gedraft’worden (aka wieltjeszuigen) tijdens het fietsen wou ik deze toch meepikken. Deze kwam er dus eigenlijk een beetje “bovenop”.

Dus nog even bijtrainen na Kapelle-op-den-Bos maar ik voelde dat ik te vermoeid aan de start stond, een goeie les voor volgend jaar om alles nog beter te plannen en niet teveel te willen doen. Sommigen moeten het altijd zelf ervaren ipv te luisteren naar de trainer :p

Op weg naar Berlare dus, in gezelschap van buddy Joost die de benen ook nog eens wou losgooien na zijn succesvolle ½ te Neerpelt. De weerberichten hadden niks goeds voorspeld, dus het bleef afwachten.. maar het werd alsmaar zonniger en warmer.. die mannen kennen er toch niks van zenne..

Sofie die Kappo entertaint tijdens het wachten op de baaskes..

Parking héél kortbij ’t parcours, 1 wisselzone, alles mooi overzichtelijk voor de toeschouwers, plezant sfeertje met de kermis…. aanrader dus!

Met het nieuwe ODS-pakje aan (wit, maar niet doorzichtig!) trokken we de wetsuit aan en dobberden we in afwachting van de start in het Donkmeer… yep, mét wetsuit.. watertemperatuur 21,9° dus 0,1° te weinig om zonder wetsuit te starten, oef!

Wasmachine!!

Het zwemmen was van boei naar boei, heen en terug en nog een stukje terug.. er leek geen einde aan te komen. Na het 1ste keerpunt moest ik al af en toe terugschakelen naar een stukje schoolslag, het draaide van geen kanten, dan terug naar crawl, terug een stukje schoolslag.. pff, wat kregen we nu? Te snel gestart wellicht.. al bij al toch uit het water gesukkeld en met de wissel erbij in 27m43s.

De vélo op en ik zag een paar honderd meter verder een klein groepje rijden, dus ‘spurten voor zot’ om erbij te geraken.. anders mag je het wel schudden in een drafting wedstrijd als je alleen valt. Het probleem is dat spurten op mijn snelheid het gewone tempo is bij die rappe mannen :)

Diene witten met diene witten helm op! (den achterste uiteraard :p)

Gelukkig kwamen er 2 andere fietsers vanachter mij om samen naar het groepje te rijden.. nu was het gewoon meedrijven.. dacht ik.. maar het was al direct ronddraaien en het kilometertellerke hing voortdurend tussen de 34 tot 42-43km/u .. de minste snelheid was als ik op kop zat, de hoogste snelheid (48km/u!) toen ik achteraan het groepje hing ;p

Het fietsen werd een variant op de 10 kleine negertjes.. we raapten enkele snelle zwemmers op maar anderzijds moesten er ook enkele de rol lossen.. het tweede deel van het parcours bestond uit korte stukken met haakse bochten waarna iedere keer terug moest worden opgetrokken. Onnodig te vertellen dat ik bijna met mijn tong tussen de ketting hing, maar ik mocht en zou niet lossen (ah ja, er waren supporters hé!!!) En het lukte, na 45km in 1u15m draaide ik met nog een klein groepje de wisselzone binnen, woehoe!! Nu gas geven met het lopen en ik had een superwedstrijd..

Rechts onderaan zie je welke sportdrank de supporters drinken

Jammer genoeg waren de benen afgesneden door het fietsen en draaide alles vierkant.. lopen/strompelen/wandelen/lopen/joggen… grrr, ‘k raakte niet in gang en er passeerden me af en toe zelfs lopers uit de achtergrond.. Eindtijd: 2u35m51s, 55ste plaats.

Uitleggen en peten tekenen achteraf ;)

De fiets- en loopafstand zijn dan ook iets langer dan normaal maar het kon beter. Wel tevreden omdat ik kon blijven aanklampen bij de snelle fietsers (jaja, aanklampen is het woord!). Nu goed uitrusten, want zondag komt de ¼ in Lommel er al aan, een non-drafting dus dat wordt opnieuw wennen aan voorbijvliegende fietsers :)

De uitslag vind je hier

1/4 Tri Kapelle op den Bos

2011-07-22T11:52:00.002+02:00

Na de sprinttriathlon in Kortrijk werd er 2 weken stevig bijgetraind voor de kwarttriathlon in Kapelle o/d Bos. Daags voor de wedstrijd werd er nog 2km gezwommen en 4km gejogd. Met slappe armen en redelijk vermoeid zakten we dan ook af naar Kapelle met in het achterhoofd de vrees voor gewoontegetrouw een "drasse nationale" op 21 juli.

Tijdens het fietsen de laatste weken trok er af en toe iets in de rechterbil dus haalden we de hamstringkous van Herzog nog es boven.. bleek perfect te werken!

Ruim op tijd waren we ter plaatse en het bleef droog, toch maar afwachten..aan de inschrijving zagen we dat het kanaal 20,2° was.. woehoe, mét wetsuit dus! Eventjes het fietsparcours op om te verkennen (dacht ik).. maar ik vond niks van pijltjes terug, dus terugkeren maar. Soit, we waren toch wat losgereden ;)

Bert zagen we ook al verschijnen (mét modieuze slippers!) terwijl Jess en Sofie de supporters van dienst waren.

Even later zagen we ook Haike van de Ratjes en enkele clubgenoten van WTT, altijd tof om wat bekenden te zien :)

De wedstrijd dus: wetsuit aan, zwembril en badmuts op.. de gebruikelijke opwarming in de wetsuit :pp en *plons* het water in.. dobberend wachtend op de start (die ik nooit gehoord heb)

zag ik iedereen beginnen zwemmen.. ook maar beginnen dan, zeker? Beetje vechten in de start, wat 'gekrawietel' met benen en armen die niet van mij waren..

het ging goed, beetje té goed.. de 1500m in rechte lijn werd alsmaar langer en mijn armen werden korter. Er lag geen boei of dergelijks in het water, dus oriënteren naar een eindpunt was er niet bij. Maar we bleven doorzwemmen, pompen of verzuipen. Na een dikke km was ik van plan me ter plekke te laten zinken ;) Guess what: met een wetsuit lukt dat niet. Damn, dan maar terug in gang schieten. Na 24m25s klauterden we via een ferm ladderke en een reeks trappen omhoog uit het kanaal. Een verbetering van 3min. voor de zwemtijd ivm Retie (nooit meer!!).

De wissel ging redelijk, gewoon wat 'dizzy', maar het kieken op de vélo was vertrokken én.. nog altijd droog (allez, het weer hé)!

Buiten de superfietsers die me zoals gewoonlijk voorbijsteken bleven de beentjes vlot draaien. Ik kon me in een groepje nestelen (niet-stayer) met ferme tijdritfietskes ertussen, dus 'that felt good!'. 3 gellekes in mijn botten gedraaid (bleek ééntje teveel te zijn achteraf) en gewoon meedraaien, nice! Een 3-tal toerkes later draaiden we tevreden binnen..

(Foto thx @ Desaunoiskes)

Na 1u6m39s schoten we in onze loopschoenen en ik kon direct een deftig looptempo aanhouden..

de vrouwelijke supporters werden alsmaar luidruchtiger (vermoedelijks van de talloze Kriekskes..) De 3de ronde kreeg ik steken in de zij (dàt gelleke teveel hé), dus even stappen en dan terug lichtjes joggen, de krampen bleven wat hangen maar 'k kon toch nog goed doorlopen. 41 minuten op 10,5km , daar ben ik ferm content mee.

Eindtijd: 2u15m42s.. dat had ik niet kunnen denken, dacht rond de 2u22m uit te komen.. ben benieuwd of we dat de volgende 3 kwart(jes) ook nog kunnen halen. Het is nog maar eens bewezen, de schema's van Stijn zijn goud waard en het Over De Streep-project helpt je wel degelijk vooruit om je eerste triathlon-doelen te halen! Helemaal droog gebleven tot aan het einde, even verfrist en de auto in waar we de regen tegemoet reden..

Bedankt aan de supporters!!

Sprinttriathlon Kortrijk

2011-07-03T19:48:00.003+02:00

Er was toch wel wat stress deze morgen.. hoe korter de afstanden, hoe minder steken je mag laten vallen en de wissels moeten snel gaan. 500m zwemmen-17km fietsen-3km lopen. Piece of cake, zou je zeggen, maar het venijn zat halfweg.. plezant was natuurlijk dat alle ODS'erkes present waren na allerlei perikelen van de laatste weken!!

Lees het verhaaltje van Dillie, Griet en Nancy.

Aan de VTDL-stand kregen we mega-mooie fietstenue's, die gaan we nog veel showen dit jaar!

Alles startte rond 11u door elkaar: mannen/vrouwen + de trio's. Ik had me op de 2e rij geposteerd met het nodige zelfvertrouwen dat het zwemmen goed ging lukken.

Het zonnetje kwam er goed door en het was zalig om in het frisse water te spartelen. Na wat dobberen aan de startboei vlogen we erin en na 8m16s klommen we als 22ste terug uit het water in het gedacht van: "Het mag nog wat stouter en nog wat sneller op 500m".

De wissel ging niet zo vlot, maar het kieken op de vélo kon toch vertrekken :)

En toen hé.. 17km fietsen, dat is gewoon efkes vlammen en klaar is kees.. maar het parcours te kortrijk is heuvelachtig.. sterk heuvelachtig! Voor mij een voordeel, dan is het verschil met die megadikkebillenfietsers wat minder. Heuveltje omhoog, tandje kleiner.. nog een tandje kleiner.. nog een tandje kleiner... oef, heuveltje gedaan :) Enkele voorliggers ingehaald en zelf ook paar keer ingehaald ;) Héél mooi fietsparcours en een 15de fietstijd, er zit progressie in!! Nota: dit was een recreantenwedstrijd hé ;))

De wissel van fietsen naar lopen begint vlot te gaan: helm af, loopschoenen aan en direct erin vliegen, want 't was maar 3km, dus no time to waste!

Bij het lopen weet ik dat ik moet doorbijten en na een tijdje raap je dan een paar mede-atleten op. Maar hoe verder je naar voor zit in dat deelnemersveld, hoe moeilijker die kerels te pakken zijn ;) Resultaat: een 9de looptijd in 11m45s.

Héél tevreden kwamen we over de finish in 52m46s op een 7de plaats bij de heren. Op de uitslag zie je een klein 1-tje staan naast mijn naam, dwz eerste in de leeftijdsklasse van 24 tot 40 jaar.. toch wel beetje fier!! Ik ben dan ook allesbehalve nog jeugdig :p

De sprinttriathlons voor dit jaar zitten erop, nu schakelen we over naar 4 kwart-triathlons. Maar ik ben er gerust in, de schema's van onze trainer Stijn blijken perfect te werken!

1/4 triathlon Retie

2011-06-20T10:20:00.003+02:00

Mijn eerste OD (Olympic Distance) triathlon is achter de rug: 1500m zwemmen – 40km fietsen (non-stayer) – 10km lopen.

Jammer genoeg konden Dillie en Griet niet deelnemen wegens blessure dus Nancy stond er als vrouwelijke ODS’er alleen voor. In de gietende regen werkte ze de 1/8ste afstand vlotjes af. Wim vlamde door zijn wedstrijd, dus die is wel degelijk klaar voor een 1/4de afstand :p

Jess was na de Roparun ook in panne gevallen, maar Bert was nog paraat!

Na een stukje van de 1/8ste wedstrijd te hebben gezien (regen, regen en nog es regen..) was de goesting ver te zoeken. Triathlonbeelden van zwetende atleten onder een brandende zon? Yeah right! Verzopen waterkiekens in een typisch Belgische weertje..

Rond 14u dan maar vertrokken naar de wisselzone zwemmen/fietsen een 6-tal km verderop met Gwen, die een 5de plaats bij de dames in de wacht sleepte, chapeau!

Effe gewacht op Bert en dan blootsvoets 1300m een padje afgewandeld.. damn, de voeten werden al goed geteisterd.. nog wat lopen om de start te halen, we waren al goed opgewarmd. Volgende aankoop: enkele goedkope paren slippers die we dan kunnen achterlaten..

Waar de meeste ¼ triathlon-organisaties de zwemafstand iets inkorten, is het in Retie de volle 1500m zwemmen dus met een bang hartje werd er het water ingedoken. Net voor de start zag ik de Soei staan, onze chauffeur van de Roparun die kwam supporteren :)

Startschot en we waren vertrokken (met een roze badmuts!).. beetje de weg zoeken en pletsen maar. Meter voor meter.. water, water en nog eens water… het zwembrilletje liep terug aan één kant vol, grrr.. en zwemmen maar, er leek geen einde aan te komen. Uiteindelijk zag ik in de verte de lintjes hangen na 1300m, vandaar was het nog 200m rondom de boei.. nog efkes pletsen en na 27m20s kwamen we vrij duizelig het trapje omhoog in de wisselzone. Niet slecht en niet veel verval ivm de 750m in Zwevegem.

Wetsuit uit, helm op en weg ermee.. het fietsen was de grootste schrik, vooral omdat het non-drafting is, dus ik kan niet van iemands brede rug en billen profiteren. Af en toe hoorde ik achter me “Woosh, woosh..” en dan kwam er iemand voorbij met volle of hoge wielen (zoals de Luc van WTT die me voorbijvloog!) .. ‘k vermoed daar toch een plaats of 15 te hebben verloren, maar het bleef goed ronddraaien en met een gemiddelde van 32,7km/u mag ik als “kieken op ‘ne vélo” tevreden zijn .. effe vermelden dat het ondertussen wel droog was en een heel flauw zonneke :D

De bovenbenen verkrampten al af en toe, dus bleef ik goed eten en drinken. De wissel naar het lopen verliep zonder kleerscheuren en net niet in kramp schietend ging het goed… Martin en Rinda (Roparunners) stonden ook langs de kant, super!!

9km gelopen, het einde in zicht.. bochtje om, nog 800m.. WTF?!! Kramp in het bovenbeen en alles blok, geen beweging meer in de benen te krijgen. Wat is dat nu? Hetzelfde als de marathon vorig jaar, ik had genoeg gegeten en gedronken dus ‘k vermoed overbelasting van de voorbije Roparun nog. Proberen te lopen, maar als uw benen niet mee bewegen, valt ge dus gewoon omver (wat ik dus ook deed :p) Na 2-3 minuten lichtjes stappen en de laatste honderden meters binnengelopen in 2u24m34s. Heel tevreden over ’t verloop en de tijd, jammer genoeg die krampen die terug de kop opstaken dus daar hebben we nog wat werk aan. Op naar de 1/8ste in Kortrijk!!

Roparun 2011 met de Lotjes

2011-06-16T12:13:00.003+02:00

De Roparun 2011 met de Lotgenoten Vlaanderen ofte hoe probeer je iets te verwoorden wat niet te beschrijven valt.. ik krijg het niet echt op papier gezet. Een poging tot …

Zaterdagochtend om 5u opgestaan om te vertrekken naar de verzamelplaats te Mechelen waar iedereen met piepoogjes binnensijpelde.. de busjes en de mobilhomes werden volgeladen met bagage, fietsen en 30 gekken.. al dan niet klaar om van Parijs naar Rotterdam te lopen-fietsen-begeleiden-masseren-eten klaarmaken- ….

Aangekomen in Parijs zagen we nog enkele mensen, zo’n 275 teams ;) Even gek als ons en bereid om +/- 530km lang de benen te teisteren voor het gezamenlijke doel! Net als vorig jaar startte ik in team 2 en om 15.38u stond team 1 klaar voor de start, nog niet wetend en afwachtend wat de komende 48u ging brengen… houden de beentjes en het karakter het uit dag en nacht met weinig tot geen slaap, wanneer komen de krampen en halen we de finish?

Winy mocht van start… Winy, je weet wel, diegene die in augustus 2010 na 49 jaar opnieuw verschrikkelijk nieuws kreeg en de organisatie toen overliet aan Heidi omdat hij er wellicht niet 100% meer voor zou kunnen gaan… yep, diezelfde Winy stond nu aan de start van zijn Roparun .. hoe sterk kan iemand zijn? Idool 2011, onze hoogstpersoonlijke Lance!

Het startschot werd gegeven, emoties weggeslikt en voor ons team (2) werd er naar het eerste aflossingspunt gereden. Daar kwamen de lieve dames van de catering al direct in actie met een uitgebreid menu. Massagetafels werden opengeklapt en er werden al pijnlijke puntjes opgezocht :p De chauffeurs en bijrijders overliepen nog eens grondig de route en stoppunten: iedereen op zijn best!! En toen Bob arriveerde, “onzen busdriver”, waren we al helemaal gerust.

Het avondzonnetje bleef lekker schijnen toen team 1 de eerste aflossingspost naderde al vóór de voorziene tijd.. snel snel klaarmaken en eindelijk konden we van start .. het eerste zenuwvuur kon uit de sloffen worden gelopen.

Met nieuwkomers Jess en Marc en routiné Cathy werden de km’s vlot afgehaspeld en genoten van een ondergaand zonnetje.

Rosita, onze nieuwe kiné, mocht toen nog genieten van een rustige shift ;) En toen begon het: de donkere nachtelijke uurtjes in de Franse heuvels, alsmaar frisser wordend. Sommige leken in het pikkedonker wel cols van 1ste categorie! Respect voor onze 2 fietsters die 5-6 uur doorlopend op de fiets ons begeleidden, thx dames!

We besloten niet onder te doen voor team 1 en knabbelden nog iets af van het voorziene schema .. op het aflossingspunt het andere team even succes wensen en aanschuiven aan tafel! Wederom hadden die lieve cateringdames alles mooi voorzien, de glimlach kregen we er gratis bij. Daarna droge kleertjes aan en een plaatsje opzoeken in de mobilhome.. oordoppen in en slapen .. Yeah right.. not at all!! Ondanks de oordoppen kon ik de slaap niet vatten in de mobilhome die Parijs-Dakar wel leek te rijden. In tegenstelling tot anderen (zonder namen te noemen :pp) was het dus een slapeloze rustshift. Niet getreurd, we hebben nog wel wat energie over..

Shift 2: ’s morgens vroeg ontwaken aan een lokaal voetbalveldje, een koude douche en een Frans toilet.. need I say more? Het net-niet doorbrekend zonnetje kon dus de spiertjes niet opwarmen maar daar hielden de Franse heuvels geen rekening mee.. onverbiddelijk op en af met enkele ferme kuitenbijters! Please, Bob, zet mij af bovenop de berg.. ;))

Nie pleuje, nie neute.. luupe luupe! Franse dorpjes, het éne al pittoresker dan het andere en vooral levenloos passeerde.. je moedigt elkaar wat aan en ziet de andere teams eens in het daglicht, het één al aangenamer dan het andere :p

2e nieuwkomer kinesiste Katrien kreeg al wat meer werk met knietjes, kuiten, billen, … allez, af en toe een massage’ke voor de fun zat er ook wel tussen alhoewel die kine’s toch altijd ferm pijnlijke punten weten te vinden, grrr.. Bijrijder Bertje ontdekte ondertussen een verborgen sportief verleden ;)

Shift 2 verliep nog goed, opnieuw begon de slokdarm wat te sputteren zoals vorig jaar, maar “What am I complaining about?” Ik ben op weg met de Lotgenoten! Ik herinnerde me van vorig jaar dat het einde van shift 2 een ijskoude douche betekent in een sporthal.. écht uitkijken daarnaar deed ik niet, maar toch doken we eronder! Miljaar, ze moeten daar toch echt eens een boilerke installeren! Helemaal verfrist (letterlijk!) begon ik aan het eten.. vorig jaar stond ik blok door verse groente te eten, dit jaar gingen ze mij niet liggen hebben. “Lieve dames van de catering: Mag ik een portie nasi?”.. Ja hoor, terug met de glimlach! Eerste hapje en ja, terug prijs, alles blok, pijn aan de slokdarm tot in de rug… heel raar, het lag dus niet aan de komkommer vorig jaar, maar aan mezelf ;) Soit, we overleven het wel hé De dames van de kine mochten zich daarna uitleven op de verstijfde billen, plezant zenne! Vooral voor hen dan ;p Toch bedankt! :)

Team 1 was ondertussen terug vertrokken met Winy, volgens mij zit die toch aan de EPO! ;)

De 2e mobilhomerit was zo mogelijk nog rally-achtiger dan de eerste. Samen met mijn bedpartnertje (om discretie verzwegen) gingen we paar keer “van de grond”, de slappe lach als gevolg… vergeet dus ook maar dat 2e slaapje, dutje, napje, hoe je het ook wilt noemen, zelfs 2 minuutjes indommelen zat er niet in.. dit werd écht zwaar… helemaal duizelig en waggelend verliet ik de mobilhome en probeerde ik wat te bekomen. Maar opnieuw: “What am I complaining about?” Ik ben kerngezond en leid een luxe-leventje, dus bij deze aan iedereen: “Kom pas klagen als je daar recht toe hebt!”

Klaar voor de 3e shift, een gevoel in mijn lijf iets zoals na 7 Duvels te hebben gedronken (de Soei weet daar alles van :p ) Gelukkig was daar onze spring-in-’t veld Inge die de 3e kine-shift bij ons team ging doen. Dat motivational coach-gedoe, miss Schepers, doe daar maar wat mee ;)

En het allerbelangrijkste: deze shift bracht ons naar Zele! Wie stond er daar? Sofietje (al dan niet licht alcoholisch getint :p)! Samen met de Joost, Ann, Krappot’je, Bert (vriend Jess) en Odile (ODS-partner in crime). Maar eerst nog lopen! De steenweg op Asse.. mensen, 1 goeie raad: als ge daar niet moet zijn, blijf daar weg! Het is 1 kl.. aaneenschakeling van omhoog-omlaag en rechtdoor.. :D
Van de kont tot aan de enkels begon alles te verkrampen, maar na een 500m inlopen konden we iedere keer een stukje verder.. De fun zat erin, de moraal terug hoog en Iron Man Jack kwam de troepen wat moed inspreken.. zoiets helpt ;)

Vorig jaar moesten we wachten tot Zele om wat mensen langs de weg te zien, dit jaar begon het in Opwijk (we waren dan ook een pak sneller dan het schema van vorig jaar). Hart- en spierverwarmende woorden, applaus, babbels, … de mensen beginnen het te snappen dat dit geen ver-van-mijn-bed-show is, maar iets waar eenieder vroeg of laat mee geconfronteerd wordt: de strijd tegen kanker van familieleden, vrienden of kennissen.. of jezelf. En iedereen draagt zijn steentje bij.

Van Opwijk ging het naar Dendermonde, via Villa Vanthilt die even bijzaak werd.. een pak volk, als voorproefje voor Zele. Het werd donker en de verwachtingen groot, op de baan naar Zele aan het rond punt begon het al: Feestje! Het voor dit jaar als thema stripfiguren-versierde dorp geeft je de nodige boost voor de resterende kilometers.

Een dikke knuffel en kus van mijn Sofie’ke en de vrienden zien maken je gelukkig, de kleine dingen des levens die je moet koesteren ;)

Terwijl het hele dorp verder feestte, konden we van een spaghetti-picknick genieten. De mobilhome in en duimen maar dat er een uurtje slaap in zat… Beetje rammelen in de mobilhome, maar deze keer was het lontje écht wel opgebrand en konden we een kort dutje doen (Woehoe, gered!!) ..

Team 1 had op zondagnacht nog een tandje bijgestoken wat betekende dat nachtelijke omroeper Raf om 3.10u ons al terug kwam wakker maken! “Jongens, rond 4u zijn ze daar al”.. Aaarrgghhhh… opstaan dan maar, een eerste lekkere warme douche in Stabroek en een ontbijt naar binnen spelen. Om 4u ’s morgens je loopbroekje aantrekken, waar zijn we mee bezig? Met de Roparun, geen andere verklaring mogelijk ;)

Vorig jaar ging het vanaf Stabroek super, het was een aaneenschakeling van mensen langs de weg.. het was toen ook al half 7 of zo en heel goed weer… dit jaar was het 4u, donker, miezerig… het zou wel wat kalmer zijn..

Maar nee hoor, ze stonden er al! Aan de grensovergang ’s morgens vroeg met een kleine fanfare en zonder schroom voor nachtlawaai. Hupla, we waren terug vertrokken! Ossendrecht, Bergen-op-Zoom, Barendrecht en de zovele dorpjes.. het blijft ongelooflijk hoeveel steun je krijgt.. het is soms lopen met de krop in de keel.

En telkens komt ook het besef terug dat je met een hele bijzondere groep onderweg bent, voor mij zijn dit vrienden en collega’s, zo bekijk ik ze altijd, maar anderzijds zetten de verhalen tussendoor je ook stevig met beide voeten op de grond en kan je niks anders dan pakken respect opbrengen voor hun vechtlust. Deze Lotgenoten staan er, er zijn er ook die de strijd verliezen of die bezig zijn met hun gevecht tegen kanker.. door deze Roparun wou ik mijn steentje bijdragen en hoop geven aan hen (héél speciaal zelfs voor een canicrosserke).

Back to business, wat in mijn geval lopen betekent.. de voorlaatste shift is hard, het is doorbijten ondanks àl de mensen langs de weg en het stukje van 26km lopen-fietsen-lopen-fietsen bijt nog eens extra in je kont ;) maar het einde komt in zicht, de laatste wissel!

Aflossen met team 1, nog eens wat massage (aiaiaiaiai..),beetje bijtanken, dutje in het busje en op naar de laatste aflossingspost vanwaar we met 8 lopers op de fietsen afwisselen tot in Rotterdam. Beetje bijpraten, lollen, zeveren, genieten, sterkte tanken, zwaaien, fietsen, lopen, .. het passeert in sneltempo en de eindmeet komt in zicht.. blijdschap en ontroering..

Ons ploegske heeft het toch weer maar mooi gedaan. Na 46u7m22s overschreed er aan de Coolsingel een “yellow runner” de finish, 10 maand na de zoveelste tegenslag, met in zijn kielzog 29 back-ups voor het leven! Thx Winy, thx Heidi, bedankt iedereen voor dit wellness-weekendje!

Alle gelijkenissen van personen op de foto's met Zeelse stripfiguren zijn zuiver toevallig!

Ready for take-off: Roparun 2011

2011-06-09T10:03:00.000+02:00

Nog enkele uren en dan zijn we weer de baan op, van Parijs naar Rotterdam..

Zaterdag om 15u38 mogen de Lotgenoten Vlaanderen van start in Parijs voor die grote loop tegen kanker, de Roparun met als boodschap: "Trachten leven toe te voegen aan de dagen, waar geen dagen kunnen toegevoegd worden aan het leven."

530km lang zullen de beentjes van de 8 lo(o)p(st)ers worden geteisterd, vakkundig opgelapt door de kinesistes van dienst en gevoed door de mensen vd catering, begeleid door wegwijzende fietsters, af en toe tot rust komend in de mobilhome gebracht door de diverse chauffeurs en bijrijders .. de Roparun is een puzzel die ineenvalt en waaraan je als team deelneemt, élke schakel is belangrijk tot de aankomst in Rotterdam. Het is de symbolische strijd van vechten en geholpen worden..

Je kan Lotgenoten Vlaanderen hier volgen als team nr. 239 of je kan naar één van de doortochten komen. Zondagavond/nacht is Zele 1 groot feest, daar stroomt je lijf terug vol energie, thema dit jaar: stripfiguren. Hier nog een lijst met andere doortochten.

In 2010 werd 4.263.730,00 € opgehaald en uitbesteed aan een resem doelen voor medische en psychische begeleiding voor kankerpatiënten. De Roparun is een sportieve uitdaging en bedoeld als steun en inspiratie voor degenen die hun dagelijks gevecht tegen de ziekte moeten leveren. Daarom, steun Lotgenoten, steun de Roparun!!

1/8ste triathlon Zwevegem - Over de Streep!

2011-05-30T18:09:00.008+02:00

Sprinttriathlon Zwevegem: 750m zwemmen – 20km fietsen – 5km lopen

Voor de ODS’ers de 1ste officiële wedstrijd, dus het plaatje moest kloppen!

Never-sleeping Dillie was eerst ter plaatse en had al alles vakkundig op de parking uitgespreid :p Nancy uit de Limbuuuuurg kwam kort daarna aan met de familie en asskick(st)er Griet was in de auto onderweg nog wat aan ’t stressen :) Copain Joost had zich ook nog op ’t laatste moment ingeschreven, dus dat ging wel plezant worden.

En met supporters als Sofie, de woefs en familie kon het eigenlijk moeilijk misgaan.. Trainer Stijn had jammer genoeg niet meer onze trisuits geregeld kunnen krijgen, maar had als alternatief échte Belgium-pakjes mee … raakten we niet vooruit, opvallen deden we al zeker!

De dames startten uiterst relaxed (Woeha!) om 13u, hun verhaaltjes kan je hier, hier en hier nalezen ;)

Dus iets voor 14u: wetsuit aan (weer een scheurke of 3 erbij, grrrr!), chip rond de enkel (ze gingen mij NIET meer liggen hebben!), zwembril en badmuts op en hup ’t water in … 5 seconden later ging het startschot.

Net zoals vorige keer ging ik zoveel mogelijk links zwemmen (wellicht gewoon een afwijking van mij) maar ’t zwemt wel makkelijker dan in een groepke. Toch kreeg ik nog een mot op de zwembril waardoor rechts het brilleke volliep. Geen probleem, dan zwemmen we wel met één oog. Tijdens het terugkeren na de boei zwom ik wat teveel links en dan komt ge vanalles tegen: betonblokken, takken van struiken, .. maar al bij al kwam ik na 13m17s als 36ste (vd 96) uit het water. Mooi de chip langs de machine laten gaan.. *Piep!*.. yes!

De wisselzone in, nog wat duizelig, chip uitgeslingerd, wetsuit uitgeslingerd… hola.. netjes de chip terug opgeraapt en op het stuur gelegd :) Helm en bril op, chip terug aan en hupla, kieken op ‘ne vélo en weg! Er stond een pittig windje en enkele bruggen op het parcours. Het was bijten om bij de betere fietsers te blijven, maar uiteindelijk knalden ze (o.a. Joost) me toch uit het wiel. Met wat geluk kon ik nog aanpikken bij een grote groep die hard ging en zo kwam uiteindelijk alles terug samen voor wisselzone 2. Omdat het een lange aankomststrook was, wou ik eens proberen om de voeten al uit de schoenen te halen voor het afstappen en zo sneller te wisselen. Zo gezegd, zo gedaan en “Indeed, it went faster”… laatste van de fietsgroep in de wisselzone, zo goed al eerste er terug uit, woehoe! Volgende keer leren opstappen met de schoenen reeds ingeklikt.. Fietstijd: 36m36s.. kan beter en zal worden aan gewerkt! Terug netjes de registratiemachine gepasseerd en bijhorende *Piep!*-jes gehoord.

Voorzichtig begonnen aan het lopen, afwachtende hoe de benen aanvoelden en of er geen krampen gingen komen. Maar alles vlotte wonderwel, buiten wat kleine krampkes, maar de 5km werd afgehaspeld in 19m47s.

Totaaltijd: 1u12m43s met een 22ste plaats, ‘k moet niet zeggen hoe content ik was, zeker? Hier heb ik heel hard van genoten en op naar de ¼ in Retie binnen 3 weken, maar eerst nog een “Roparunneke”, ahum.. :)

De uitslag vind je hier!

Testloop Zele-Stabroek

2011-05-23T09:53:00.000+02:00

De Roparun sluipt dichterbij.. nog 19 dagen! Omdat ons hoofd, armen en benen nu meer met triathlon bezig zijn, wordt er nog niet 100% aan gedacht dat we binnen een 3-tal weken met De Bende terug op stap zijn.

Gisteren moest dan het groepsgevoel terugkomen met een testloop van Zele naar Stabroek. Lopers, fietsers, kiné’s, bijrijders, chauffeurs, supporters, .. iedereen present! Beetje lopen, beetje zeveren, beetje eten, beetje drinken (water & sportdrank!), beetje lollen, beetje lopen, .. plezant hé ;)

Nieuwkomers zoals Jess werden, net zoals ik vorig jaar, direct goed opgenomen in de groep van positieve Lotgenoten.

Voor centjes binnen te halen loopt momenteel nog de online-veiling

De ambiance zit goed, de benen zitten goed, de ‘goesting’ begint te komen.. afwachten of de conditie het ook houdt voor de 525km die de Lotgenoten te wachten staat.

We kijken ernaar uit!

Ter ere van..

2011-05-16T12:35:00.000+02:00

Ik ben normaal gezien niet zo'n fan van goede doelen steunen enz. maar dit vind ik een mooie manier om de nagedachtenis levend te houden, ik heb het mijne alvast besteld

Link naar de website van Decca

Triathlon Geel

2011-05-09T17:02:00.000+02:00

Een lijstje om niks te vergeten om mee te nemen, een lijstje om makkelijk te weten wat we waar moeten zetten in welke wisselzone in Geel, de sporttas op voorhand klaargemaakt, … voorbereiding is ‘less stress’.

Toch kwam er van slapen niet veel in huis de nacht voordien, maakt niet uit, we waren er klaar voor.

Tijdig gearriveerd zagen we mede-stressers Dillie, Jess, Bert en Wim en Joost. Ingeschreven, de chip laten scannen en nummer op been en hand laten noteren, ready for battle! Ahum..

De loopschoenen in wisselzone 1: done! (lijstje aan het aflopen hé ;) ) De fiets naar wisselzone 2 met de wetsuit en zwembril in de rugzak.. hmm.. waar is wisselzone 2? Wat rondgefietst en andere ‘zoekers’ tegengekomen en tijdig gevonden. De fiets klaargezet en met de wetsuit onder de arm nog een 500m te voet. Met wat trekken en wringen klaar om in het water te plonzen.

*Plons* dus en zwemmen naar de startlijn tot ik “..krrrss..” hoorde… WTF?! Er had iemand mijn enkelband met chip in zijn hand.. euh.. al drijvende proberen dat terug aan te krijgen .. *KNAL*..startschot en iedereen was weg.. na een 20-tal seconden de chip half aan het been terug kunnen hangen en inhaalrace (shit happens en 1 tegenslagje is niks).

Iedereen was aan de rechterkant van het kanaal aan het worstelen en vechten om vooruit te geraken, dus koos ik voor links en had daar ALLE plaats van de wereld (kan ook gewoon aan mijn oriëntatiegevoel liggen dat ik verkeerd zwom), dus een pak opgeschoven en uit het water geklauterd.. de wetsuit uit en hupla: helm aan, bril aan, fietsschoenen en weg ermee..

Na 2,5km fietsen kwam er ‘ne motard naast mij die opmerkte dat ik geen chip droeg… “’t Is toch geen waar, zeker?”.. Gevraagd of ik zo kon doorrijden, maar dan ging ik wellicht niet in de uitslag staan. Ondertussen al 3km ver en besloten om terug te keren, overal tegengehouden natuurlijk door seingevers die hun werk goed deden :/ Wisselzone terug in, chip aan en terug weg.. furieus, colèrig, ambetant, vloekend (op mezelf), goesting om er de brui aan te geven … noem maar op!! en bij aankomst stond de teller op bijna 33km ipv de bedoelde 26,6km.

Rustig gewisseld naar het lopen (maakte zoveel niet meer uit) en nog 2 toerkes gelopen in een droog en broeierig weerke :)

Aankomst in 1u39m18s, wat een ramp! (Hopelijk komen alle tussentijden op de uitslag zodat ik zelf nog wat kan uitrekenen, ik schat tussen de 10 à 15 minuten verlies met dat gesukkel).

We zijn terug een ervaring rijker en achteraf bekeken had ik beter gewoon doorgefietst, chip of niet, dan had ik dat kl.. gevoel niet. Anderzijds hebben we een goede training achter de rug en kan ik binnen 3 weken zonder technische panne eens gas geven in Zwevegem.

Maar eigenlijk is 't allemaal te relativeren, sport is bijzaak en zeker als er aan de aankomst zo'n klein muilke naar u zit te kijken, de Kappo!

Bikefit

2011-05-03T10:18:00.000+02:00

Om een goeie positie op de fiets te krijgen, werd er gisteren afgezakt naar Debo-Bikes te Wachtebeke. Na een uurtje meten.. en nog eens meten.. beetje fietsen.. nog beetje meten.. zat ik ineens helemaal anders op de fiets

Zadel 3cm hoger, stuur meer naar voor gekanteld, remhendels iets lager, schoenplaatjes aangepast..

Ik twijfelde nog voor een opzetstuurtje, maar dan moest er een nieuw zadel op de fiets komen en werd de positie terug helemaal anders. Dat is nu nog niet echt nodig voor de komende tri's, mss later.. de kostprijs schoot dan ook direct de lucht in.

Een uurtje heeft het geduurd en voor de kostprijs van 40 € rijden we nu 10km/u sneller! (I wish!!) .. Aanrader!!

Nostradamus

2011-04-30T08:10:00.000+02:00

Valt het op dat we nu al uitkijken naar 22 juli? :D

Het worden er alsmaar meer!

2011-04-27T08:10:00.000+02:00

Vlnr: Sexy Lexy, Umimuile, Cj, KRappo, Racing Ralf en Loris Capirossi

Rondje Zele - Lotgenoten Vlaanderen

2011-04-24T14:39:00.003+02:00

Om de beentjes en aanverwanten te testen voor de komende Roparun in juni, werd er met Lotgenoten Vlaanderen deelgenomen aan de Ronde van Zele, een organisatie van de Kloddelopers Zele.

70km, opgedeeld over 4 lo(o)p(st)ers.. wisselen om de +/- 2km, that's the plan! Vorige week kwamen ze nog een man/vrouw tekort om een 2de team te maken voor Rondje Zele.. waarom zou Sofie dit dan niet eens proberen? :D

Zo gezegd, zo gedaan, Sofie werd ingeschakeld als 4de wiel aan de wagen van team 1! Wat getwijfel uiteraard, 70km over 4 lopers verdeeld blijft uiteindelijk toch élk 17-18km. Als er één iemand uitvalt, wordt dit al direct een pak meer... dus duimen maar dat alles goed bleef gaan.

Start om 11u in 't zonneke.. warm.. uurtje later.. warmer..uurtje later.. nog warmer.. enz. enz.. bakken!! Drinken - lopen - handdoekje - drinken - lopen - handdoekje - stukje rijsttaart - lopen - drinken ..

De 2 teams van Lotgenoten bleven mooi in elkaars buurt, Winy had dat evenwichtig samengesteld. Sofie bleef mooi in cadans afwisselen en de km's "vlogen" voorbij ;)

Na een 4-tal uurtjes lopen/ in-en uit de wagen begint alles op te stijven en te verzuren..

Onderweg nog efkes poseren bij het thema voor de Roparun-doortocht dit jaar in Zele: stripfiguren!!

Bijna 6 uur laten konden beide teams gelijktijdig aankomen, moegelopen, lekker aangebrand, lichtjes gloeiend.. maar o zo tevreden!! Toch maar mooi efkes geflikt terug ;) Anderzijds het groeiende besef dat dit maar 1/8ste van de Roparun is.. *slik*!

Afgesloten met een overheerlijke spaghetti keerde ik terug met mijn "hero of the day" Sofie ;))

Thx Heidi voor de fotookes!

10 Miles A'pen

2011-04-18T10:57:00.003+02:00

Gisteren trokken we naar A'pen voor een rustige 10 Miles. In het gezelschap van de Lotgenoten en Dillie werd het een warm en ontspannen dagje :)

De Lotgenoten, stuk voor stuk kanjers, toonden al in conditie te zijn voor de nakende Roparun!!

Meer foto's hier

Dillie bewees met een knappe tijd van 1u35m perfect op schema te liggen voor het tri-seizoen, haar verhaaltje lees je hier.

(foto: GVA)

En ik? Ik genoot van een goeie training en samen met Sofie van een lekkere hamburger achteraf ;))

Rustweekje

2011-04-15T09:52:00.000+02:00

Deze week 4 rustige trainingen op 't programma = Rust ;) Daarom meer tijd voor de woefs..

Lex snapt het spelletje half binnen-half buiten nog niet echt..

Nog maar eens poseren.. Cujo vindt 't altijd wel plezant..

Umi, op de uitkijk voor Loris..

Ze zien elkaar zo graag..

Waarom proper als 't goe vettig kan..?

Aan 't zeetje met copains Ralf en Loris (toen nog met 2!)..

Umi is uitgeteld en wilt gewoon naar huis :)

Maar eerst nog een "All in the family!"

Training to do!

2011-04-04T10:19:00.000+02:00

Ff geen wedstrijdjes meer, de trainer wil ons klaarstomen voor het komende triathlonseizoen, te beginnen op 8 mei in Geel (1/8ste). Dus:

De voorbije 2 weken werd er 7,5km gezwommen, 250km gefietst en 47km gelopen, mooi opgedeeld in gevarieerde trainingen door onze coach Stijn. Het wordt stilaan duidelijk dat de combinatie van 3 sporten en een goed schema de conditie verbetert. Voor mij is ’t al een succes dat ik reeds weken/maanden zonder blessure zit

1)Zwemmers onder jullie zullen wellicht wel termen als “25 Bn Cr – 25 An SS” en “Pressing T” of “min max” kennen.. maar ik neem toch nog altijd mijn ‘papierke’ mee naar ’t zwembad om alles te kunnen onthouden. Nu nog de gepensioneerden uit de zwembaan houden en ’t komt allemaal goed..
Eén probleem: mijn rechteroor zit telkens verstopt na ’t zwemmen en dus ben ik enkele uren halfdoof :/

2)Fietsen: de discipline die me in ’t begin minst leek te liggen, begint me meer en meer aan te staan. Toegegeven, benen zoals Boonen of Cancellara zal ik nooit krijgen (Sofie spreekt zelfs eerder van “Chicken legs” :p )

maar de bloktrainingen op hoge cadans afgewisseld met een langere duurrit in het weekend smaken naar meer.
Het voorbije weekend werd al eens de kaap van de 100km overschreden met de RVV voor wielertoeristen..

de beruchte hellingskes werden dan ook op het kleinste tandje omhooggereden, de tanden uiteengeklapperd van de kasseien en het zuur in de benen weggedronken met ‘ne donkeren’ achteraf!! Onder een stralende lentezon en een zuchtje wind vraagt ge u dan af wat ge de voorbije winter op de mtb zitten ploeteren en stoempen hebt .. ;)

3)Lopen: “Dat moet toch geen probleem zijn voor u hé!” Yeah right!! Ik ben zelf benieuwd of door de cross-training de loopconditie hetzelfde is gebleven.. voorlopig worden er geen loopwedstrijden ingelast, we gaan vol voor de tri dit jaar. De Roparun in juni waar we élk zo’n 66km afhaspelen zal meer in de kuiten bijten dan vorig jaar

Nog een weekje doortrainen nu (met de nadruk op lopen en fietsen) en dan wordt het een rustweekje (3 rustige trainingen). En duimen voor goed weer, want er moet ergens nog een openwater-training worden ingelast..

Veloopzwem De Haan

2011-03-28T11:31:00.000+02:00

Een fiets, 3 honden, enkele sportzakken, … de auto zat goed vol op weg naar de Veloopzwem De Haan. Na de “platten tuub” in Herderen hoopte ik alleen al op finishen. Met een vol weekje trainen in benen en armen was het met een loom gevoel dat ik in ’t water aan de 500m begon.. het vlotte niet echt, maar uiteindelijk kwamen we op 9’38 terug uit ’t water, 3 secondjes meer dan in Herderen waar ik toen een rustweekje had, dus toch wel tevreden :) Met zo’n tijd kom je op een 130ste plaats in de rangschikking op 178 starters (Alle leeftijden + trio-teams).
Joost begon er iets later aan en kwam juist onder de 9’00 er terug uit wat resulteerde in een 111de plaats.

Het fietsen/lopen volgde enkele uren later dus er werd genoten van het zonnetje en relaxed (not!) naar de fietsstart toegeleefd.

Bij deze toont Ralf'ke ook dat het maar een flauw temperatuurtje was

De melkbenen mochten ook het zonlicht zien en de concurrentie werd al eens geïntimideerd..

daarna was terug alles ‘peis en vree’.

Na een laaaaaaaaaaange startprocedure (rillen en trillen onder het wegkwijnende zonnetje) vloog de éne na de andere al lopend uit de startbox naar de fiets. Het was zaak om zo snel mogelijk een groepje uit te zoeken want de 3 fietsrondes van élk 9km waren het grootste deel met een ferme tegen-of zijwind. Het werd een groepje van 4 waar ‘ne ferme beer met Cancellara-benen de groep gewoon anderhalve ronde op sleeptouw nam, het ging vlot naar max. 45-46km/u in het wiel.. zalig fietsen zo :)

.. tot je ineens moest overnemen en het ferm pijn deed op kop! Halverwege de 2e ronde kwamen we bij het groepje van Joost en tot halverwege de 3e ronde kon ik nog aanpikken, maar de benen begonnen al pijn te doen. De voorganger moest even lossen en ik kreeg het gaatje niet meer dicht. Ik kwam in de wisselzone binnen op een 10-tal seconden van het groepje. Van de fiets gesprongen en.. aiaiai een mega-kramp in het bovenbeen bij het aantrekken van de schoenen. De schoen maar terug laten vallen, efkes stretchen en de schoenen opnieuw proberen aantrekken.. wellicht iets te diep geweest bij het fietsen.. Joost kwam met de handen bovenop het stuur de wisselzone in terwijl ik dubbelgeplooid tussen het fietskader binnenreed..

Om te illustreren, van een 130ste plaats schoof ik op naar een 73ste plaats bij het binnenkomen van de fietszone en ik ging uit de wisselzone op een 92ste plaats, dus daar hebben we een steekje (krampje) laten vallen.

Rustig aan vertrokken met het lopen tussen tempoloop en net-niet in kramp schieten, maar dat hebben de meeste wel (denk ik).. :)

De 2e ronde ging het al iets beter en de 3e loopronde kregen we Joost nog in het vizier, maar die liep sterk door en ik kon uiteindelijk finishen in 1u31m29s.

Hééél tevreden (behalve dan die wisselzone-kl..terij).. en uiteindelijk gefinished op de 60ste plaats (Algemeen + trio’s) op 178 deelne(e)m(st)ers. Dit geeft goeie hoop voor het komende seizoen als het fietsen ook nog wat beter wordt en de benen gewoon worden aan het lopen nà fietsen.

Mijn tijden:
500m zwemmen: 9’38”
27,3km fietsen: 46’11”
8,6km lopen (incl. wissel): 35’40”
Uitslag hier Mooie organisatie!!

De woefkes werden na een dagje supporteren nog eens losgelaten op het strand!

Triathlon fietstip!

2011-03-24T15:54:00.000+01:00

Voor de langere zomer-ritjes:

2e samenkomst Over De Streep!

2011-03-20T16:41:00.000+01:00

Vroeg vertrokken om mede-ODS’ers Griet en Dillie op te pikken, kwamen we rond 10u samen met Nancy en Stijn om onze 2de samenkomst te beginnen: zwem- en looptest! Geen idee wat we konden verwachten, maar de coach vond het blijkbaar allemaal nog plezant, wat we ondertussen al beginnen te begrijpen als: “Wij gaan het minder leuk vinden en afzien”…

Griet had de ‘malchance’ niet te kunnen meedoen, maar was zo sympathiek om toch mee te komen en foto’s te nemen :) Het is een toffe bende en dat merk je aan zo’n dingen.

Zwemmen dus! Enkele techniekoefeningen om nog eens alles duidelijk te maken (of verwarrender, ’t is maar hoe je ’t bekijkt: T-punt zoeken, zwaaien met de heupen, .. ) Vreemd genoeg gaat ’t daarna inderdaad makkelijker..

Hoe zet je nu eigenlijk zo'n badmuts op?

De meest voorbeeldige leerlingen

Ik kreeg een halfuur non-stop voorgeschoteld, de dames 20 minuten.. toch efkes slikken en voorzichtig vertrekken niet wetend waar we gingen uitkomen. Iedere 5 minuten zagen we een kegel in het water zakken, handig om te weten hoever we zaten. Griet telde ondertussen ook geduldig alle baantjes :) .. het werd 1425 meter, toch wel tevreden omdat ik constant tempo kon houden en er kon nog wat bij.. we hebben nog wat tijd om bij te trainen ;)

Na het zwemmen werden de agenda’s opengeslagen!! Wekenlang werd er heen en weer gemaild en de coach af en toe bestookt met mails :) Ondanks zijn bedenkelijk gezicht van àl onze voorstellen kwam er al één en ander uit de bus (zie planning rechts)

Daarna trokken we naar de looppiste: 6*1200m versnellen gevolgd door een 1000m voluit. Het was primavera-weer en langzaam aan begon ook ons hoofd de kleur aan te nemen van een verbrand muilke :) .. bij de één al meer dan de ander :x

Ondertussen kwam Sofie vd VTDL ons ook vervoegen voor een interview, hmm.. dat zijn we nog niet gewoon :/ Met een vlotte babbel wist ze ons wel in gang te steken :) Benieuwd wat dat in de volgende editie van Stop & Go gaat geven (we zijn die ‘ludieke’ foto’s nog lang niet vergeten..)

Iedereen terug naar huis boordevol motivatie en in afwachting wat de komende trainingen nu gaan geven met die testresultaten.. 1 ding is zeker: het wordt een superplezant sportjaar!

Thx Griet voor de pics!!

Leegloper..

2011-03-07T11:27:00.000+01:00

Herderen is letterlijk met een sisser afgelopen.. het begon nochtans goed..

Vroeg opgestaan, de één al iets monterder dan de ander, vertrokken we naar Bilzen rond 7.30u.. er waren werken voorzien en veel vertraging, maar veel werken hebben we onderweg niet gezien.. iets na 9u stonden we dan ook al in het zwembad.. Bad idea!!! Hoe meer ik keek naar de ‘concurrentie’, hoe onzekerder ik werd en hoe zenuwachtiger… en ook wel vol bewondering voor die snelle zwemmers. Joost dook al vroeg in ’t water en kwam er na 500m al terug uit in een knappe tijd van 8’54”

Het werd uiteindelijk 11u en samen met Wim dook ik het water in voor ons half kilometerke (zo lijkt het weinig hé).

Het ging goed (weliswaar met de stijl en snelheid van een waterschildpad) en ik klokte af in 9’36”, een dikke minuut sneller dan de eerste wintertri in Wachtebeke in december. De gelijkenis met ‘ne turtle worden gedemonstreerd in het filmpje, om het niveau van Ninja Turtle te behalen zijn nog enkele jaren training vereist ;) Filmpje hier

De dames Jessica en Greet doken iets later het bad in, het sportief relaas vind je hier :)

Na enkele homemade (Sofie-made dus) pancakes (mét havermout) en rijsttaartjes (low-calories) waren we klaar voor het 2de gedeelte: fietsen en lopen.

Fiets uit de auto en aanschuiven om te vertrekken. Ter illustratie: ik mocht als 97ste van de 106 starten, kan je nagaan…

Go!!

Efkes wennen aan de koersfiets en het koersen de eerste ronde.. schakelen moet nog worden bijgewerkt, zo wil je dus niet aan die Sieberg beginnen als je ineens op je grootste verzet schakelt en niet naar beneden fietsen op je kleinste versnelling.. ziet er nogal “Austin Powers”-achtig uit!

De 2de ronde werden we al wat stouter en er werd al wat ingehaald, jiehaa!!

Het bergje ging vlot (zij het op de kleinste versnelling :p ) en we kregen wat zelfvertrouwen.. in de 3de ronde kreeg ik iets “in de mot”.. mijn voorband werd breder en breder en ik schoof weg in de bochten.. juist voor de 3de beklimming was het dan ook over en uit.. platten tuub!!

Voorzichtig verder gereden naar de doorkomst en wat doe je dan? .. Balen!!!

En wat wil je dan bijna doen? Juist, de fiets over de haag..

Maar bij gebrek aan sponsoring..

De loopschoenen bleven in de box en dus gingen we nog wat supporteren voor de finishers.
Proficiat aan Jess, Greet, Wim en Joost en thx voor de pics aan Sofie en Dillie!

Revanche op 26/03 in De Haan en volgend jaar zéker terug in Herderen, toffe organisatie.

Rust!

2011-03-02T12:20:00.010+01:00

Zondag 1/8ste Tri te Herderen op 't programma, dus ... rustweek! *Zucht*

Maandag rusten, dinsdag beetje losfietsen, woensdag rust, donderdag beetje zwemmen, vrijdag rust, zaterdag beetje joggen.. zondag àlle frustratie eruit! Alhoewel ik vermoed dat de 1ste beklimming van de Sieberg (we moeten er 4 keer over) mij snel van gedacht zal doen keren.. op foto valt het nogal mee

Ondertussen staan de profielen van de mede-kandidaten "Over de Streep" online: Klik!

Winterduathlon Mechelen

2011-02-27T19:06:00.027+01:00

Vandaag stond de winterduathlon Mechelen op 't programma. Een tijdje geleden dat ik nog eens deftig met de mtb onderweg was eigenlijk.. Onder een heel flauw zonnetje installeerden we (Dirk en ik) onze fietskes aan de wisselzone in de hoop dat alles droog ging blijven. Met 'ne natte pot op uw hoofd is 't ook niet alles :)

De start was op het strand en zo gingen we een toertje rond het water.
Iets over halfweg voelde ik iets 'lossen' en ik voelde ineens één van mijn "collants" afzakken!! Schaamtelijk!! Al lopende dat proberen goedfoefelen, al hoorde ik links en rechts wat gegniffel.. :p

We kwamen op een 24ste plaats (algemeen: dus + duo's) binnengelopen in het mulle zand en kropen de fiets op. 200 meter verder mochten we er al terug af om omhoog te lopen in dat kl..zand :)) Bij het inrijden van het parkje had Dirk me al te pakken en dat was het laatste wat ik van hem zag..

Fietsen is en blijft een halve ramp bij mij en 1 voor 1 zag ik ze voorbijkomen en na wat geploeter, gesukkel, gestamp en wat valpartijen fietsten we terug de wisselzone binnen op een 59ste plaats (algemeen). Goeie training alleszins.. bij het wisselen van de fiets naar het lopen hoorde ik de omroeper al de naam van Dirk afroepen die op een fantastische 6de plaats is geëindigd.

Bij het lopen konden we terug wat opschuiven en konden we finishen in 1u33m56s op een 42ste plaats algemeen (24ste in leeftijdscategorie). De winnaar deed er trouwens 1u14m40s over..ahum.. Uitslagen hier
Goeie organisatie van SP&O! Ik heb me goed geamuseerd :) Op naar de 1/8ste Tri volgende zondag in Herderen.

Ontbijtjogging Lotgenoten Vlaanderen

2011-02-25T10:34:00.006+01:00

Zondag 13 maart 2011 organiseert Lotgenoten Vlaanderen een ontbijtjogging te Lier.

Start jogging: Atletiekpiste “Netestadion”, Aarschotsesteenweg, 2500 Lier
Ontbijt: Parochiezaal ‘D’Open Poort’, Berlaarsesteenweg17, 2500 Lier
8.30u: Samenkomst atletiekpiste
8.45u: Vertrek joggings 5 en 10km (onder begeleiding in groep)
10.00u: Ontbijt Parochiezaal D’Open Poort
Mogelijkheid tot douchen aan de piste!
-3 jaar : gratis
3 - 10jaar: € 6
+10 jaar: € 12

Vooraf inschrijven is verplicht en kan tot 10 maart door het juiste bedrag te storten op rekening 979-5779888-51 met vermelding: “Ontbijtjogging 2011, naam + aantal personen”
Rony Van Oosterwyck
Merelstraat 23, 2500 Lier
03 488 03 00 - 0495 92 31 55
rony.sport@pandora.be

Dagje Sportkot Leuven: Over de Streep!

2011-02-20T08:40:00.023+01:00

De eerste kennismaking met de 3 mede-kandidaten is super verlopen: 3 gemotiveerde dames die zichzelf binnenkort ook zullen voorstellen op de website: Nancy, Griet en Dillie! Iedereen was paraat en vol ongeduld om eindelijk van start te gaan… een overzichtje:

Les 1: “Word geen freak!” Geen probleem, gisterenavond al eens goed gaan eten en drinken :)

Les 2: Pakjes passen. Een tri-suit, een koersbroek, een koerstruitje, een vestje, .. buiken worden ingetrokken, billen strak en dan een deftig modelleke zoeken. Bio-Racer maakt blijkbaar aparte pakjes aan voor het project, sjieke dinges!! We kregen ook nog 2 tonnekes sportdrank en drinkbussen van SportsControl voor tijdens de moeilijke wedstrijdmomenten, ahum..

Les 3: “Hoe doen we een wetsuit aan EN uit!”.. hmm al iets moeilijker.. Grrmbbl, puf, zucht, ggnnhhh.. ja! 1 been erin!
Stijn: “Dat zit niet goed hé, veel hoger! Ge moet dat voelen trekken aan uw ..” Grrmbbll, puf, zucht, ggnnnhhhhhhhhhhh… 5 uren later en knalrood: Gelukt!! En al kletsnat zonder één meter te zwemmen. Nog enkele tips erbij en één die ge vooral NIET wilt weten als ge warm wilt krijgen in de wetsuit.
We duiken het zwembad in en na wat zwemmen de wetsuit snel uittrekken.. hier leren we dat ‘snel’ een relatief begrip is ;) .. we zijn dan ook nog maar beginnelingskes ;)

Les 4: Tips and tricks om de zwemstijl te verbeteren: TOP SECRET!! :p

Na een ‘kleine spaghetti’ (die nadien hopeloos op de maag blijft klotsen) en enkele verhalen van Stijn’s wedstrijdavonturen trekken we naar de atletiekpiste. Niet vooraleer we de trainer er nogmaals aan herinnerd hebben dat we eigenlijk wel veeleisend zijn en zullen blijven ;)

Even opwarmen (lees: op het randje van het terugkeren van de spaghetti).. en opnieuw een lading tips om de weerstand te verminderen tijdens het lopen. Iedereen doet zijn/haar best, maar het blijft nog wat zoeken.. we vertrouwen op de coach!!

We trekken nog enkele “ludieke foto’s” die ik écht niet wil zien en sluiten deze eerste kennismaking af. Vol goeie moed en met een toffe bende kijk ik ernaar uit om er vanaf maandag (nietwaar, Stijn!!) in te vliegen met het schema.

Wordt vervolgd..

We zijn er bijna...

2011-02-18T13:45:00.007+01:00

.. morgen de eerste samenkomst van 'Over de Streep'!

In de voormiddag beetje zwemmen, bekijken van de techniek ( lees: gespartel), passen van de wetsuit..

Nadien bespreking van programma (eindelijk een planning voor 2011!!), hapje eten (light uiteraard!), beetje info.. en passen van de wedstrijd-outfit! (liefst voor het hapje eten dan :))

's Middags trekken we naar de piste voor looptestjes.

Lees ook de avonturen van gemotiveerde mede-OverDeStreep-ster "Dillie".

Wordt vervolgd...

Tip van de week

2011-02-16T11:13:00.002+01:00

Zeg nooit meer: "Ik heb last van een beginnend bierbuikje" ..
MAAR: "Ik heb een holle rug!" :D

Valentine!

2011-02-14T19:38:00.005+01:00

Speciaal voor mijn Valentijntje Loris, een dikke lebber van mij ;) ! Umi'ke Xxx

Over de streep

2011-02-02T09:56:00.004+01:00

Lopen is ‘easy’: je koopt een paar loopschoenen, haalt een schema van internet of uit de boekskes en je bent vertrokken.
Fietsen is al wat moeilijker: er kruipt al meer trainingstijd in en een fiets kost ook al wat meer geld. Omdat ik mijn vrije tijd ook niet allemaal aan fietsen wil spenderen, wil ik dan ook wat gericht trainen zonder teveel op mijn lopen te verliezen.
Zwemmen vormt nu het 3de blok en daar heb ik nog minder verstand van qua training. Wekelijks een uurtje waterhappen in het zwembad en 5 liter dikker lijkt me niet voldoende om klaar te staan voor een ¼ triathlon..

Het is nog niet zo eenvoudig om een kant-en-klaar-schema te vinden voor de triathlon. Als je de éne dag wat teveel in ’t rood gaat, komen de andere dagen en disciplines in ’t gedrang. Mijn eigen kennende zou ‘k teveel die grens opzoeken en dus werd er uitgekeken naar een trainer. Als je denkt dat de triathlonsport duur is qua instap voor het materiaal, dan zit je zeker op je gat van de prijzen die een trainer vraagt, dus stapten we daar ook maar vanaf.

De Vlaamse Triathlon en Duathlon Liga organiseert jaarlijks het project ‘Over de streep’ waar voormalig Topsporter Stijn Demeulemeester enkele lucky bastards van beginnerkes zoals ikzelf begeleidt naar enkele wedstrijden met trainingsadvies, sportvoeding, wedstrijdkledij, ..

We schreven ons vorig jaar nog op de valreep in en vorige vrijdag werd me bevestigd dat ik 1 van de 4 geselecteerden was voor het project, dus dik in orde!! Binnenkort loop ik op enkele Vtdl-wedstrijden dus rond in een belgisch smurfenpakske :) samen met de 3 andere geselecteerden… Op 19/02 zitten we een eerste keer samen om een kalender samen te stellen.. wordt vervolgd…

Weekendje Mooi Veluwe

2011-02-01T18:49:00.003+01:00

Hotel Hampshire Inn in Putten, getest en goedgekeurd door Lex, Umi en Cujo

Haha.. HANS!!

2011-01-17T15:21:00.003+01:00

Yes, na dagelijks te hebben gekeken op de Sherpa-website zijn we erin geslaagd nog 2 tickets te bemachtigen voor het optreden van Hans Teeuwen: 22/07 in de Capitole in Gent!! :D

Jogging Sint-Jansteen

2011-01-16T07:16:00.006+01:00

Vorige week liepen we in Heikant een 12km in 55m45s, gisteren in St-Jansteen ging het al stukken beter. Ondanks de lange stukken met venijnige wind, werd de 13km afgesloten in 54m16, een hele verbetering en ook wel een geruststelling.

Omdat het vorige week zo tegenviel, bleef ik mooi in een groepje hangen waar anderen het kopwerk (tegen de wind in) deden :)) Rond kilometer 9 gingen er enkele vandoor en ik liet ze dan ook maar lopen uit vrees toch nog het tempo dat we toen liepen (4m20s/km) niet te kunnen volhouden.

Toen er een WTT'er me voorbij kwam, kon ik toch nog aanpikken en uiteindelijk versnellen de laatste km. Het is nog niet wat het moest zijn, maar hiermee ben ik heel tevreden. De hartslag bleef ook rond de 160bpm tot kilometer 11. We zijn terug op goeie weg.

Een lekkere fles Westmalle als beloning en een toffe kennismaking met enkele atleten van Waasland Triathlon Team later trokken we tevreden naar huis.

BPO Cycling Tour

2011-01-14T10:47:00.009+01:00

Als hardwerkend personeelslid steun ik mijn werkgever, zeker als het om sportieve evenementen gaat :p

Sedert vorig jaar organiseert Bank van De Post een 10-tal ritten in het land, de BPO Cycling Tour. Da's dit jaar niet anders en opnieuw staat er een knappe kalender op het menu.

We zijn alvast ingeschreven voor de eerste rit, de Ename Classic op 19 maart. Je hebt de keuze tussen 67km, 104km en 133km. Omdat we nu ook niet het mietje willen uithangen, maar ook niet de held, nemen we 104km. Ideaal om de koersvélo eens te testen.

Jogging Heikant + Mtb

2011-01-12T10:18:00.012+01:00

Om terug wat km's op te bouwen, trokken we zaterdag naar Heikant voor een 12km. Lang geleden dat we nog eens boven de 7km gingen. Om alleen te gaan joggen had ik al helemaal geen zin, dus spraken we af met Gunther en Jordi.

Het plan was zo rond de 5min/km te lopen en te zien of dat lukte, maar vanaf de start ging het goed en liep ik al snel rond de 4'30min/km. Met een thermoshirt + thermotrui + handschoenen + muts ging ik van start wat ik me al snel beklaagde, rond kilometer 5-6 barstte het zweet me uit en even later werd ik gewoon misselijk van té warm te hebben. Eventjes de bossen ingedoken voor ... :/ en terug aangezet. Gefinished in 55 minuten wat mij direct met beide voeten op de grond zet qua conditie: triestig gesteld en werk aan de winkel voor de komende weken! De Van Guysse's wonnen makkelijk, vader en zoon hand in hand over de streep en een bos bloemen voor de pasgeboren dochter Lena :)

Zondagmorgen stond de Mtb-toertocht te Axel op het programma. Een hele vlakke rit met veel asfalt zodat af en toe de snelheid eens kon getest worden. Met een dubbele bevoorrading op de 40km (eigenlijk 35km)en achteraf een soepje konden we niet klagen.

Zaterdag is er de 13km te Sint-Jansteen (Steense Rattenloop) en zondag trekken we naar Kluisbergen voor een pittige toertocht van de Funnybikers.

Hopelijk kunnen we vanaf volgende week terug lichtjes de zwemtrainingen oppikken, want de schouder blijft lastig doen, duimen maar!!

2011

2011-01-03T12:29:00.013+01:00

Eerst en vooral aan iedereen de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!

Vorig jaar omstreeks deze tijd lagen we in de kliniek met een gescheurde darmwand etc. en maakte ik al stilletjes aan een kruis over de Zeeuwse marathonplannen. Na nog wat eindeloos gesukkel met de knieën erbij stond ik uiteindelijk toch aan de start in april. Dit jaar hebben we de eindejaarsperiode overleefd, dus dat ziet er al goed uit qua vervolg :)

De voorbije weken werd er terug naar de fysio gelopen door een 'lastige' schouder. Het zwemmen werd iets té belastend, dus we moeten een stapje terugnemen en enkele weken de zwembroek aan de haak hangen.

Reden te meer om opnieuw het lopen en fietsen op te pikken. Buiten de voorbije wedstrijden werd er nog nauwelijks getraind. Net zoals iedereen (hoop ik toch) begin ik het nieuwe jaar met goeie voornemens en heb ik mijn eerste training er terug opzitten: 37km mtb gevolgd door 5,5km joggen.

Het enthousiasme was groot, de conditie een pak minder, maar ik ben er gerust in dat we op een 3-tal weken terug wat kunnen opbouwen. Dan volgen enkele duathlons en hopelijk kunnen we dan het zwemmen terug oppikken om erin te vliegen.

Deze week beetje lopen/fietsen en dan zaterdag richting Heikant om wat km's te lopen. Zondagvoormiddag dan een mtb-toertocht (wellicht naar Axel) om dan 's middags te kunnen genieten van Sven's triomftocht :p

Shake it!

2010-12-28T13:00:00.016+01:00

19 februari: de Bibbertriathlon

4km kayak - 40km mtb - 10km oriëntatieloop (in duo!)

Kayakken kan ik al niet, het enige wat me motiveert is dat het op 500m van mijn deur gebeurt dus dat ik al zwemmend misschien terug tot aan mijn voordeur geraak.

Mountainbiken begint goed te lukken, maar 40km is nu ook niet echt op een uurke gedaan.

Oriëntatieloop? Euh..

Soit, er staat bij dat het om een "pittige training" gaat en geen wedstrijd. Mede-slachtoffer van dienst is Joost, ik vertrouw op zijn indianenroots om het kayak- en oriëntatiegedeelte tot een goed einde te volbrengen. Het slechte nieuws is dat zijn echtgenote sedert kort in het bezit is van een video-camera..

Nog recreatieve duo's die zich geroepen voelen??

Kerstmarkt!

2010-12-17T09:25:00.005+01:00

Zondag 19 december aanstaande heeft de kerstmarkt in Zele plaats.
Deze start om 14u en loopt over een traject van ongeveer 1km.
Wij, in naam van Lotgenoten-Vlaanderen, nemen hier aan deel.
Onder andere voor polsbandjes en wenszakjes kan je bij ons terecht en steunt u het goede doel.
Tevens zijn jullie uitgenodigd om bij ons een jenevertje te consumeren, een stukje taart te proeven of een tasje soep naar binnen te werken.
Ons kraampje staat opgesteld ter hoogte van Kouter 71, wat gelegen in tussen de Lange Akker en het Vleesmarktje.

Hopende u te mogen verwelkomen,

wenst Lotgenoten-Vlaanderen u alvast Prettige Feestdagen!

Wintertriathlon Wachtebeke - nog een paar beelden

2010-12-08T15:18:00.011+01:00

Via de website van WTT nog enkele mooie foto's teruggevonden van verleden zondag (met dank aan fotografe Linda Smet: alle foto's hier)

Wintertriathlon Wachtebeke

2010-12-04T18:43:00.026+01:00

De laatste dagen was het niet echt een weertje om te fietsen of lopen, dus een triathlon bij dit weer was al helemaal te zot. Toch stonden we vandaag aan de start van de 3e wintertriathlon te Wachtebeke ( 500m zwemmen - 18mtb - 5km lopen). Samen met zwemmaatje Maarten werd al eens gefronst over wat ons te wachten stond :/

Vanaf 12u werd er dan gestart met het zwemmen in het zwembad (10 x50m). Door de rugblessure hadden we de laatste 3-4 weken niet teveel meer getraind, dus we gokten op +/- 13 minuten. Maar het bleek vlot te gaan en na 10m55s kwamen we uit het water, ik had het gevoel dat ik nog wel iets extra kon gegeven hebben, maar da's achteraf ;)

Voor het fietsen werd er dan gestart op de tijdsvolgorde van het zwemmen.
Je liep een toertje rond de piste en zo naar het fietsenpark.
Héél warm ingeduffeld was het slippen en 'slieren' onderweg, maar het lag al bij al heel deftig. Een enorm gesukkel met de klikpedalen zorgde voor wat tijdverlies, maar dat weten we dan ook tegen de volgende keer.
De handen en voeten bleven warm en 57 minuten later kwamen we terug in de wisselzone.

Opnieuw gesukkel om de schoenovertrekken uit te krijgen waardoor de kramp in de billen schoot :) maar uiteindelijk op weg geraakt voor de laatste 5km lopen (alhoewel ik vermoed dat het een stuk verder was).

Het lopen sloten we af in 31m58s waardoor de totale eindtijd rond 1u40m draaide en we met een 30ste plaats over de finish kwamen. De uitslag kan je hier terugvinden, er waren 49 finishers.

Een dikke merci aan Sofie om daar zolang in de koude te staan supporteren en foto's te nemen en aan alle medewerkers van WTT om deze wedstrijd mogelijk te maken. Ik heb er dubbel en dik van genoten en ben nu super-gemotiveerd om erin te vliegen volgend jaar met een pak meer training dan!!

Winterduathlon Geluwe

2010-11-21T17:37:00.028+01:00

De voorbije week werd er gesukkeld met de ribben, efkes naar de dokter en verdict: een lichtgekneusde rib (wellicht van een val met de mtb) en een spierverrekking aan de rug. 2010 is écht wel het jaar van het gesukkel, de leeftijd wellicht :p Vrijdagavond zaten de ribben nog redelijk à bloc, de ademhaling ging moeilijk. Zaterdagmorgen voelde het al beter aan, dus werd er toch maar beslist om af te zakken naar Geluwe voor een 2de winterduathlon. De eerste in Lembeke was goed bevallen en het smaakte naar meer. Goed ingepakt en met de nodige voorzichtigheid konden we om 14u van start.
Het lopen ging vlot en de eerste 4km liepen we in 12m27s (we zullen 4km maar met een korreltje zout nemen). De wissel naar het fietsen was een soep, ik kreeg met moeite de handschoenen aan en met wat gesukkel uiteindelijk ook de helm en bril, maar het is voor iedereen hetzelfde, dus niet zagen.. :) De fiets op en stampen maar, aan de stijl herken je als het ware Cancellara :pp zij het op een mindere dag ;)
Fietsen en ik gaan nog altijd niet zo goed samen en we rondden de fietsproef af in een dik uur en 5min. Bij het eerste loopgedeelte kwam ik binnen als 29ste op reserve en na het fietsen zat ik op een 60ste plaats, kun je nagaan wat er mij allemaal voorbijgevlogen is :) maar het komt goed, nog paar maandjes fietsen en tegen de volgende in februari zijn we terug stukje sterker!

Fiets terug in de wachtzone, helm af, loopschoenen aan en de laatste 3,5km in gang schieten

Maar het fietsen was teveel bergop geweest en de krampen lagen op de loer, dus gewoon tempo houden en uiteindelijk gefinished vlak na Joost op een 51ste plaats algemeen (individuelen), 29ste plaats leeftijdsklasse.
Ik heb me terug ferm geamuseerd samen met Joost, Vince, Dirk, Marc en Kris.
Sofie en Ann waren erbij om te supporteren, net als de woefs. Juist Lex had het wat friskes

Met een speciaal dankwoordje voor de mooie foto's van Femke!! :D

Verslag Marathon NYC

2010-11-13T15:15:00.004+01:00

Ik laat jullie even meegenieten van het verslagje van Michel :)

Beste vrienden,

De New York City Marathon zit erop! Zondagmorgen om 10u10 lokale tijd vertrokken we met tienduizenden 'gekke' medelopers op het nummer 'New York New York' van Frank Sinatra voor 42.195 m door de vijf districten van New York.

Eerst vanuit Staten Island over de drie kilometer lange Verrazano Narrow Bridge. De positieve energie die hier vrijkomt door alle lopers die maanden hebben getraind om in The Toughest aan de start te staan is onbeschrijfelijk. Je loopt letterlijk op een wolk met zicht op de zonovergoten skyline van Manhattan. Krop in de keel, hoe stoer je ook bent!

Brooklyn ontvangt ons met tientallen rockbands langs het parcours. Ik betrap me op het spelen van luchtgitaar terwijl ik loop... Duizenden New Yorkers moedigen ons aan met een nooit gezien enthousiasme. De Amerikanen zijn trots op hun Marathon, en terecht! Zo trots dat ze je willen aanraken: een rij van honderden High Five man slingert langsheen het 26 mijl lange parcours. Mijn handen doen net geen pijn...

Queens doet nog beter met drommen mensen langs de weg. Mijn voornaam op mijn shirt mist zijn effect niet: Michel, looking good, Michael take it home man, Michel, you can do it, New York is yours! De adrenaline brengt je letterlijk in hogere sferen!

Dan komt The Bridge from Hell ofte Queensborough Bridge naar Manhattan. Deze kilometerlange helling maakt de eerste slachtoffers op 27 km. Krampen en andere ongemakken treden voor het eerst op. Ga je hier te hard, dan haal je de finish niet. Toeschouwers zijn hier niet toegelaten. Enkel het geluid van duizenden voetstappen vullen de metalen koker van deze overdekte brug. Niemand spreekt, iedereen verbijt de pijn. IJzingwekkend...

Wie dacht alles gehad te hebben heeft het mis. Tijdens de steile afdaling komt het gejoel ons weer tegemoet. Niet duizenden maar tienduizenden mensen staan in dikke rijen op 1st avenue tot in de Bronx. 1 lange brede helling van vijf kilometer lang. Een apocalyptisch beeld. De pijn begint te wegen.

In The Bronx staan zwarte drummers en rappers ons op te wachten. Nog twee bruggen te gaan. Als je dacht te stappen ipv te lopen roept een You don't walk in the Bronx Man je tot de orde.

5th avenue. naar Central Park. Nog 8 km te gaan. De krampen doen pijn, echt pijn. 4 uur haal ik niet meer, de meet wel, zonder 1 meter te stappen, dat weet ik zeker.

Central Park, nog 4 km. De niveauverschillen in het parcours martelen de benen. Is het lopen of is het strompelen, ik weet het niet meer. Blijven gaan, nie pleuje. De New Yorkers gaan uit de bol, Michel, don't quit, take it home alom, maar ik hoor het niet meer. Ik zit in mijn runners tunnelvision...

En dan de finish, de bevrijding. Fantastisch. We're in!

Dank u New York, dank ook jullie voor al de berichtjes en aanmoedigingen via mail en het gastenboek! Dat gaf ons vleugels!

Groetjes

Michel

Mr. Smooth

2010-11-12T16:06:00.012+01:00

Al enkele weken proberen we de crawl zwemtechniek onder de knie te krijgen en hoe kan het ook anders dan dat we daarvan geen blessure opgelopen hebben :) Een lichte verrekking op de rugspieren, dus afwachten of we dit weekend kunnen lopen. Over 3 weken moeten we toch 500m kunnen zwemmen voor de wintertriathlon te Wachtebeke van WTT (lichte paniek).

Een fantastisch hulpmiddel en inspiratie is Mr. Smooth . Op de website http://www.swimsmooth.com/ vind je allerlei tips om je stijl (als je die al hebt :p ) te verbeteren.

Check zeker de video's eens uit van de atleten (jaloers!) !!
Voor de freaks: je kan Mr. Smooth downloaden op je desktop ;)

Canicross St-Kat-Waver

2010-11-08T10:46:00.014+01:00

Met nog een mtb-tochtje van zaterdag in de benen was het zondag richting St-Katelijne-Waver voor de canicross. Het beloofde terug een drukke dag te worden en het loog er niet om: bijna 300 deelnemers!! Het parcours was iets gewijzigd tov vorig jaar zodat er de laatste km nog enkele heuveltjes bijkwamen, zalig :)

Als training voor de komende veldcross te Deinze (14/11) liepen Cujo en ik de "lange" afstand (4.900m). Cujo begint ook terug meer in het ritme te komen en we konden afklokken op 17m27s, goed voor een 2de plaats :) Samen met Joost en Patrick het podium op, tof!

Sofie besloot ook nog eens de loopschoenen aan te binden met Umi en om het gezellig te maken, schreef ik me erna in met Lex zodat we samen de korte cross konden lopen. Umi als vanouds met de snorharen furieus in de wind gas gevend, Lex zorgvuldig elk plekje modder vermijdend :)

De Lotgenoten Vlaanderen waren ook terug vertegenwoordigd! Heidi had Junta meegebracht, een schitterend hondje met hele korte pootjes maar met véél moed! :) Junta liep de Funrun van 1.675m volledig uit met de buik in de modder en springend over modderplassen en is daarmee voor mij de held van deze canicross-dag!

Marathon NY

2010-11-06T11:09:00.008+01:00

Via de blog van RunToDream kwamen we op dit prachtig filmpje uit over de stichter van de Marathon te New York. Deze staat dit jaar extra in de kijker bij mij omdat onze eigenste Michel van Jack Wolfskin deze gaat meelopen. Morgen gaat hij van start en van hieruit wensen we hem héééél véééél succes!!

Hier kunnen jullie een aanmoediging neerpennen voor Michel!

Blokske

2010-11-03T08:29:00.012+01:00

Nu we toch bezig waren, hebben we de mtb ook maar vervangen door een recenter model om de komende winterduathlons aan te vangen. Het is de Cube Analog Disc geworden, maar het model 2010 dan wel. Er gebeuren wel nog wat aanpassingen aan, maar voor een 'redelijk' prijske heb je hier een goeie standaardfiets (met schijfremmen).

De dag na de veldcross in Zwijnaarde moest de mtb natuurlijk eens worden uitgetest en dus trokken we 's morgens vroeg naar Mariakerke voor een toertocht langs Drongen, Nevele.. Helm op, rugzak aan en weg waren we

Onderweg werden we gepasseerd door mannen als Weylandt, Keisse.. 150m in die mannen hun wiel vind ik al een hele prestatie :p

Een 2-tal uurtjes en véél slijk later kwam ik terug in Mariakerke waar tot mijn opgeluchtheid een bike-wash stond. Je kon er de fiets afgeven en een tijdje later kon je die terug ophalen, proper en blinkend!

Veldloop Zwijnaarde - KAAG

2010-10-31T21:18:00.016+01:00

Vandaag stonden we voor de 1ste keer sinds jaaaaaaaaaaaaaaaaren (pak een goeie 25 jaar geleden) terug aan de start van een veldcross. In de clubkleuren van Kasvo gingen we om 15u van start.

De snelle mannen lieten we vooraan starten, zo konden we het eens rustig bekijken ;)
45 Masters in de reeks voor bijna 7km. Na een druilerig weekendje kwam het zonnetje erdoor en werd het toch nog puffen.

Ik kon aanpikken na de 1ste ronde bij een groepje waar ik het tempo mooi kon volgen tot het uiteenviel en er iemand een versnelling plaatste. Ik ging mee in het spoor, maar dat was het dan ook.. nog 1x overpakken en dan.. plooien :)

Ik kon toch nog mijn plaats handhaven en eindigde 16de .. dik tevreden dus!

Wendy liep een sterke cross bij de senioren dames en heeft ook de smaak te pakken! :)
Thx aan fotograaf Tom voor de pics :)

De uitslagen van de Veldloop Schaal De Booser te Zwijnaarde vind je hier

Toys for boys

2010-10-26T20:00:00.009+02:00

Om volgend jaar beetje competitief te kunnen aantreden op de triathlon ben ik beetje gaan rondshoppen op het internet en het is de moment om 'slagen' te doen :) Na enig puzzelen met kaders, versnellingsgroepen enz. werd het de volgende:

Zondag gaan we eens testen hoever de conditie staat op de veldloop te Zwijnaarde in de kleuren van Kasvo. Dan hebben we direct terug een idee hoeveel er zal moeten worden bijgetraind, het lopen gebeurt nu maar 2x/week meer.

Op 20/11 halen we onze mtb nog eens van stal voor een duathlon , een aanrader voor wie graag loopt en fietst. Daarna wordt er altijd eens van de lokale trappist geproefd!

Canicross Genk

2010-10-22T08:54:00.014+02:00

(Foto: met dank aan Hanna!)

Zondag zakten we af naar de canicross te Genk. Het was afwachten wat het ging geven na een tijdje uit roulatie te zijn geweest en de dag na de bosduathlon. Oorspronkelijk was het de bedoeling enkel de lange afstand met Cujo te lopen om niks te forceren, maar de muilkes van Umi en Lex 's morgens vroeg deden me anders besluiten en dus werden ze alledrie maar ingeladen :)

Het werd weer een drukte van jewelste en ik raakte maar iedere keer net op tijd aan de start, dus foetsie opwarming .. De omloop was zalig, draaien en keren op een zachte bosondergrond en dat kon Cujo wel appreciëren. Het was voor hem ook een tijdje geleden dat hij dergelijke afstand (5.900m) had gelopen en in de 2e ronde zijn we dan ook even gestopt om rustig wat te drinken. Zo kwamen we aan in 22m08s op een 6de plaats, goed voor een wederoptreden :)

Met Umi was het plan om wat uit te lopen op de korte afstand, maar wellicht door haar rendez-vous met Loris kort voor de start, stond ze redelijk furieus. Ze vertrok als gek en bleef maar gas geven, bochtjes pakkend als een echt 'woest wijveke'.. De 3000m legden we dan ook af in 11m10s. Wat zou dat geven moest Umi een grote woef zijn, amai! Aan de aankomst nog even geknuffeld en samen wat gedronken met haar liefke en ze kon terug rusten.

Voor Lex werd het de FunRun. Trillend, schuddend, bevend.. van spanning en van de kou raakte hij aan de start waar hij wat aarzelend vertrok, maar dan toch op gang kwam. We liepen tot bij Bjorn met reuze-Ikado en ze liepen wonderwel goed samen, een goeie ervaring voor beiden :)

Vorige week kwamen we nog enkele Lotgenoten tegen op Dwars door Hasselt, in Genk stond er al ééntje klaar aan de start :) Ivan met Laïka

Foto's: www.canicross-info.be / Met dank aan de VCF

Bosduathlon Lembeke

2010-10-18T08:45:00.025+02:00

Zaterdag stonden we voor onze eerste keer aan de start van een duathlon: 2,5km lopen - 20km mtb - 2,3km lopen in de Lembeekse bossen... dus haalbaar was het zeker, het was enkel afwachten of ik voorlaatste of laatste ging worden :)

Ann en Joost waren ook van de partij en we stelden ons bescheiden op aan de start helemaal achteraan het pak (136 deelnemers). Omdat het lopen nog altijd op een laag pitje staat vond ik dat helemaal geen slecht idee. De fietsjes stonden ondertussen geduldig te wachten aan het wisselpunt.

Toen het pak vertrok, merkte ik al snel dat het niet nodig was achteraan te starten en schoven we wat naar voor..
Slalommend konden we na 2,5km de loopschoenen inruilen voor de fietschoenen en -helm op een 58ste plaats (volgende keer toch wat meer vooraan starten). De wissel ging vlot, want da's toch ook efkes stressen, zeker als je dat nog nooit geoefend hebt.

Op de mtb gesprongen en er waren 3 rondes uitgepijld. Er waren vlakke stukken bij, enkele scherpe bochtjes, nijdige modderhellingskes, .. zalig! In het fietsen moest ik er wel terug een pak laten voorgaan .. maar ja, mijn ouw 'fuukske' van Trek toonde zich dan ook van zijn minst mooie kant door mij nog 2 versnellingen te laten gebruiken, de rest van de 'vitessen' gaf verstek (en de benen ook wel een beetje :p ).
Op het einde van de 2e ronde, begin van de 3e ronde werd ik 'gechicked' door Miek Vyncke. Als je even op haar website haar palmares aanklikt, zie je dat dit een hele rappe madam is ;)

We sukkelden uiteindelijk binnen op een 85ste plaats voor opnieuw een fiets-loopwissel. Als je moet lopen na fietsen, zijn je benen 'pap'. Je wil vooruit, maar het vlot niet echt, 't is pas na een 500m dat je terug wat op ritme komt en dan nog.. niettemin kon ik er nog een paar voorbijlopen en we haalden de finish in een tijd van 1u04m53s op de 63ste plaats. Net voor de finish kon ik Miek Vyncke terug inhalen, dus bij deze werd ik ge-'unchicked'!

Ik heb me keigoed geamuseerd en we zitten terug in een goed ritme om te trainen. Joost kreeg af te rekenen met een lekke band, maar wist toch met wat stuurmanskunsten rond te geraken en opnieuw chapeau voor Ann. Na de sterathlon was ze nu ook terug van de partij en zette ze samen met 8 andere dames goeie tijden neer.

Winnaar werd Jeroen Buysse in een tijd van 53m51s.. als ge die eens ziet vliegen, besef je maar wat een slak je zelf bent op het parcours :)) De uitslagen vind je hier en de foto's van de Meetjeslandse Triathlon Vereniging hier.

Little Jack!

2010-10-13T11:45:00.007+02:00

Cujo heeft ook vriendjes gemaakt op Dwars door Hasselt.. en zijn favoriet was toch wel little Jack!

Testerkes

2010-10-10T20:22:00.012+02:00

Dit weekend nog maar eens proberen testen. Met de schoonbroer afgesproken om 25km te mountainbiken regio Merelbeke-Gavere.. het werden er uiteindelijk 45km in een mooi tempo en zonder last :) En lekker modderig!

Vandaag zakten we dan af naar Dwars door Hasselt om reclame te maken voor Lotgenoten Vlaanderen. Omdat het gisteren vlot ging met de mtb, besloten we dan ook maar mee te lopen. De 10km wou ik niet lopen omdat ik dan toch weet dat ik te snel ging willen lopen, dus het werd de 15km. Ik weet het, rare logica, maar ja.. Terwijl Sofie en co. vlot het éne polsbandje of relaxmiddeltje of kaartje enz. verkocht, trokken we naar de start om 5min/km te lopen en af te wachten wat de achillespees zei.

Het werd uiteindelijk ongeveer 1u08min à 4'38"/km, dus enerzijds bevredigend omdat het nog 'lukte', anderzijds nogal confronterend hoeveel conditie je verliest op 7 weken tijd ondanks zwemmen/fietsen. Ik hoop dat we nu terug vertrokken zijn. Op naar de bosduathlon te Lembeke volgende zaterdag en de dag erna canicross Genk!

Marathon!

2010-10-02T10:20:00.008+02:00

Vandaag wordt de Marathon Zeeland gelopen: de Zeeuwse kustmarathon loopt 42,2km langs de kust en is bijgevolg voor 'echte beren'. Veel succes aan de deelnemers!!

Hier wordt het nog geen oefencross, de achillespees moet nog wat verder worden aangesterkt vooraleer we er terug invliegen. Dus het wordt de mountainbike vandaag, lekker vettig.. heel plezant, behalve het poetsen achteraf :/ Er is er wel énen die het afspuiten van de fiets héél plezant vindt

Bij Runners Service te Brugge konden we via koopjes beslag leggen op een wetsuit voor het triathlonseizoen 2011: de Sailfish Vibrant De buikspierblokjes en dergelijke moet je maar wegdenken in mijn geval :p

Dus nog even verder opbouwen met rustige bosloopjes afgewisseld met zwemlessen en fietsen en binnen 14 dagen staan we terug een stukje verder.

Stax Oefencross

2010-09-28T13:45:00.005+02:00

De 6 weken relatieve rust zijn voorbij!! Als alles meezit testen we zaterdag te Destelbergen hoe triestig het gesteld is met de conditie, just for fun!!

Roparun 2011

2010-09-24T20:30:00.007+02:00

Steun Lotgenoten Vlaanderen (en mij ook) in de aanloop naar de Roparun 2011!! Koop een polsbandje à 5€/stuk (of meerdere!) Alle opbrengsten gaan naar Kom op tegen Kanker!

Je stuurt maar een mailtje, sms of whatever.. :)

Achilleske

2010-09-15T09:28:00.011+02:00

hmm.. waar beginnen? De onsteking aan de achillespees blijft voortduren en week 5 van de 'relatieve rustperiode' is ingegaan.
Het blijft een branderig gevoel en 's morgens voelt de voet nog stijf aan wat erop duidt dat de onsteking nog niet weg is. Plichtsgetrouw kleven we dagelijks onze tissugel.
Klein beetje (ferm) frustrerend en ik wil gewoon lopen!! De honden willen ook crossen, maar het lukt niet voor de moment.
Volgende week proberen we eens met een start-to-run wat het geeft..

Vanaf maandag wordt er 2x/week gezwommen in Wachtebeke om de crawl-techniek onder controle te krijgen en dan wisselen we af met een lange fietsduurtraining van een 2-tal uurtjes. Via via kon ik recent de Tacx Sirius Soft Gel-rollen aanschaffen voor een wel heel mooie prijs zodat we vanaf nu ook thuis kunnen 'bollen' met een filmpje :) Gisteren werd de fiets er al eens op gemonteerd (gaat heel snel) en het is zo goed als geluidsloos. De weerstand stel je in met een hendeltje aan het stuur, een aanrader!

Om die achillespees beetje te verstevigen tijdens volgende trail-runs ga ik nu oefeningen inlassen + bij de vorige trail in Val d'Heure schafte ik me de Compressport US (UltraSilicone) aan, deze zijn verstevigd aan de achillespees om de schokken op te vangen.
Ik geef toe dat ik er geen fan van ben, maar beter zo dan opnieuw 5-6 weken langs de kant te staan. En gewoon met mijn 'loopschoenen' lopen, niet meer met goedkope trails.

Zaterdag werd er ook onze RopaRun-reünie gehouden van de Lotgenoten Vlaanderen! Daar Winy nog zijn dagelijkse strijd levert om terug er bovenop te komen, neemt Heidi nu het roer in handen. Ik kijk alvast uit om in 2011 op 11-12-13 juni opnieuw mee te lopen met de bende, want het was een fantastische ervaring! Omdat het inschrijvingsgeld van 2.750 euro zichzelf niet betaalt en àlle fondsen/sponsoring naar kankerbestrijding gaat, worden er acties gelanceerd. Zo staan we op 10/10 op Dwars door Hasselt om wat reclame te maken en ook onze polsbandjes te verkopen (cfr. de Armstrong-bandjes maar in 't paars). Er komen nog initiatieven om geld in te zamelen, zoals een kunstveiling, een ontbijtjogging, ... bezoek zeker eens de Roparun-website en overtuig er jullie van dat dit voor een héél goeie zaak is. Oh ja, sponsors altijd welkom, àlle beetjes of activiteiten helpen!!!

Op 10/10/'10 was er normaal gezien de Marathon Eindhoven gepland, maar dat zal niet meer lukken. Dus een mailtje gestuurd naar de organisatie en de vraag teruggekregen om mijn rekeningnummer door te geven om mijn inschrijvingsgeld terug te storten, dus een dikke pluim hiervoor!!

Nu is het afwachten en hopelijk klaar geraken voor de bosduathlon te Lembeke op 16/10 en de dag erna voor de canicross te Genk!

Weekendje Cadzand

2010-09-07T14:42:00.011+02:00

Omdat het vorige weekend in Nieuwvliet op de camping ons zo beviel, werd de tent nog eens bovengehaald voor een weekendje met de honden aan zee, dit keer te Cadzand

Kijk eens wie hier nog zit: de racing cockers!

Attent zoals hij is, had de Loris een cadeautje mee voor onze jarige Umi!

En daarna? Spelen natuurlijk!

Van 's morgens vroeg..

.. tot 's avonds laat!

De 'ouwe van dagen' gingen dan maar een toerke gaan fietsen

Terwijl Lex samen met de zus trainde voor zijn toekomstige canicross-carrière

Dure vogels

2010-09-01T08:32:00.020+02:00

Ik kan er nog altijd niet van over.. geduldig wachtte ik tot september om me te kunnen aansluiten bij Volharding en zodoende mijn VAL-nr. te kunnen krijgen voor de komende wintercrossen. Op woensdagen is het altijd interval met een toffe companie op de piste te Stekene dus kunnen we evengoed daar aansluiten .. tot ik de lidgelden onder ogen kreeg. Als nieuwe Master moet ik maar liefst 185 € ophoesten!

Yep, je hoort het goed. Er zit nu wel een trainingspak inbegrepen maar daar vraag ik niet om, ik wil énkel het clubtruitje en die VAL-nr. Jammer, heel jammer, maar zo komen er andere opties vrij en dat is KASVO (Oudenaarde) waar ik voor minder dan de helft van het inschrijvingsgeld terecht kan.

Een andere keuze was RKHAV te Hulst, maar die vallen natuurlijk niet onder de VAL, anders was het die geworden.

Voor de duathlon en triathlon wordt het de Waaslandse Triathon Vereniging.

Op 16/10 starten we eens met een bosduathlon:

Verder sukkelen we nog altijd wat met de ontsteking aan de achillespees en een lichte verrekking in de lies (Ja, ik heb teveel gezwommen en gefietst :p) maar we rekenen erop dat we binnen 2 weken kunnen hervatten. Zondag gaan we alvast een handje helpen op de canicross te Loppem!!

Jaartje ouder..

2010-08-30T20:00:00.021+02:00

.. ons kleine Umi is 5 jaar geworden!

Umi als celeb op één.. rond seconde 15! Nog véle jaartjes aan ons klein snorreke :)

We blijven bezig ..

2010-08-24T19:39:00.019+02:00

Omdat stilzitten niet echt mijn ding is, maar het nu éénmaal moet met een blessure, zoeken we naar alternatieven.
Vanaf 20/09 starten de crawl-lessen te Wachtebeke: om daar niet niet als Plons de gekke kikker toe te komen, gaan we nu al dagelijks zwemmen.
Geen Johnny Weismuller-prestaties, maar een paar honderden meters om te beginnen. Een simpel zwembrilletje is één van de vereisten, maar er zijn dan ook hopen modellen, na een miskoop werd het een competitie-brilletje van Speedo: Zijn we niet snel, dan zien we er toch snel uit!

En zoals soms gebeurt, is deze blessure heel leerzaam. Van de nood een deugd maken, heet dat .. het zwemmen wordt vanaf nu wekelijkse kost tussen het lopen en misschien fietsen in.

Het fietsen bevalt me ook wel, hetzij beperkt voor een uurtje of anderhalf uur maximum, dan heb ik er genoeg van. Ik heb totaaaaal geen kracht in die fietsspieren en de gemiddeldes zijn er dan ook naar, maar zo'n 40km fietsen zal ook regelmatiger op de agenda komen.

En nee, ik heb geen high-tech full carbon star wars bike in de garage staan, maar een 2ehands vélo'ke van 'den décathlon' .. voor een prikje gekocht mét shimano-sletskes erbij!

Let wel, de fiets werd al gepimpt met een 'ironman-tubebox' om ervoor te zorgen dat ik tijdens mijn km's lange pedaaltochten geen wafelke of prince-koekske of ander lekkers tekortkom :)

En ja, ik moet toegeven: door die 3 sporten te combineren (behalve 't lopen nu) ben ik benieuwd geworden naar de T. Als we het lopen terug in gang krijgen en er is nog ergens een recreatieve triathlon eind dit jaar, doen we zeker mee. Die lange afstanden in het lopen zullen wat worden teruggeschroefd en in combinatie met fietsen en zwemmen vermoed ik dat de blessures ook heel wat minder zullen zijn. Ge ziet: al bij al is zo'n blessure nog zo slecht niet om andere dingen te ontdekken ;)

Pech onderweg..

2010-08-19T15:04:00.007+02:00

.. naar de marathon. Een blessure gooit roet in de planning. Na de trailloop voelde ik al lichtjes de pijn boven de hiel, maar het ging nog. Maandag werd een lange duurloop van 28km afgewerkt, maar toen voelde ik letterlijk en figuurlijk de bui al hangen.

Paar dagen gerust en opnieuw geprobeerd, maar ik kon niet op de enkel steunen bij het lopen. Verdict: achillespeesontsteking en 6 weken van relatieve 'rust'. Dwz fietsen mag, zwemmen mag, lopen mag niet..

Maar omdat er mensen zijn met grotere problemen dan een paar weken niet te mogen lopen, laten we het niet aan ons hart komen en maken we dan maar een nieuwe planning op.

De zojuist gekocht 'koersvélo' kan dus niet beter komen en vanaf nu worden we paar weken wielerterrorist. Half september wordt dit aangevuld met een cursus crawl-zwemmen (2x/week). En dan vanaf begin oktober stillekes aan herbeginnen om het veldloopseizoen te kunnen meepikken.

We zien wel of er iets te bloggen valt nu er niet gelopen wordt natuurlijk..

Steratlon St-Niklaas

2010-08-11T11:07:00.014+02:00

Onder het mom van "doe eens vanalles in het jaar dat je 35 wordt/bent" komt het vervolg in de vorm van een duathlon, ook weliswaar terug in beperkte vorm :p

Alhoewel, we kiezen voor de Large-versie, vooral om dat dat beter klinkt: 40km fietsen - 10km lopen .. het lijkt makkelijk haalbaar, nu nog zien of dat werkelijk zo is. Met de canicross van zaterdag a.s. in Poeke nog in de benen zal het zondag toch efkes pieken. Dankzij behulpzame 'vrienden' (ik weet niet of ik ze nog zo ga noemen na mij te hebben overtuigd tot zulke activiteiten :p ) zal ik binnenkort mijn eerste stappen.. euh, nee.. omwentelingen maken op een échte koersvélo! Morgen gaan we voor 't eerst eens trainen (als 't niet regent :p) en wellicht als 't donker is ;)

Nog liefhebbers? Schrijf hier maar in!

Trail Val d'Heure

2010-08-08T18:19:00.010+02:00

Vandaag konden we voor de eerste keer proeven van een trail-run: de trail val d'heure. Vroeg opgestaan deze morgen rond half 6 en dan Wendy en Carly opgepikt, want de start was al om 9.15u. Omdat we nog maar beginnerkes zijn werd er voor de kortste afstand van 20km gegaan. Na thuis van alle soorten rugzakken, drinksystemen, petjes, shirts, schoenen te hebben getest werd er uiteindelijk gewoon gekozen voor de drankgordel met 2 flesjes en een gelletje. Voor de korte afstand moesten we ons nu ook niet als muilezels gaan laden.

Daar toegekomen kregen we al direct een croissantje en koffie aangeboden en de gemoedelijke sfeer viel direct op. Toch hoorde je al links en rechts sommigen mompelen van: "Waar ben ik nu aan begonnen?" :)

Met exact hetzelfde idee gingen we van start en voor de verandering kon ik eens vooraan starten, heel raar. Ik kon vlot volgen op de eerste beklimming, dus verbaasde mezelf. De ontnuchtering kwam al vlug bij het 2de "bergje" .. de eersten konden vlot blijven lopen en ik haalde met moeite het wandelen, dus efkes slikken..

Even gas teruggenomen en op eigen tempo naar boven en naar beneden.. tot er een soort kamikaze me in de afdaling voorbijkwam en zich gewoon liet vallen naar beneden. Hmm, tof, kan ik ook :D Al een geluk dat het droog lag, maar het bleef toch schuiven en oppassen voor de voeten. Wel zalig om in het bos zo voluit u te laten gaan, beetje kinds, denk 'k :x

Vanaf km 11 viel 'k alleen rond een 6de-7de plaats en toen moest ik zelf uitkijken waar de lintjes juist hingen. Ik voelde de hete adem in mijn nek van iemand die iedere keer moest lossen op de bergjes, maar terugkwam op de vlakkere stukken. Dus bij het afdalen nog maar eens alle remmen los gesmeten tot aan het beekje .. over het beekje.. terug de helling omhoog.. en ja! Hij was eraf!! Jammer genoeg kwam ik dan ineens 2 héle jongedames tegen die net rond hun 5km waren. Miljaar!! Helemaal verkeerd zat ik, er zat niks anders op dan terugkeren en op mezelf vloeken dat ik de route even uit het oog verloren was. Wel jammer dat degene die zo kort op mij zat, dan niet even kon verwittigen. Maar ja, wedstrijd zeker?

Terug op pad en iedere keer dat je een afdaling nam wist je dat je toch terug omhoog ging moeten met de eerste meters al lopend, daarna trippelend en uiteindelijk dan toch maar dat laatste stukje wandelen, grr.. maar zo plezant!! :D

Op zo'n trail heb je vanalles wat: modderpaadjes, rotspaden, steile hellingen, venijnige heuveltjes, kamikaze-afdalingen, ... super!

We kwamen terug aan het prachtige "Chateau communal" in een tijd van +/- 1u40m dus toch heel tevreden daarmee, er kunnen nog een paar minuutjes af zonder fouten, maar dat is een onderdeel van de trail natuurlijk. Het parcours was trouwens tot in de puntjes bewegwijzerd met lint en kalkstrepen op de grond, heel sjiek. Het was dus enkel aan mezelf te wijten da'k té enthousiast was :)

Na een verkwikkende douche en aankomstbuffet met rozijntjes, chocolade, peperkoek, speculoos, appelsienen .. keerden we tevreden huiswaarts met een toffe ervaring die voor herhaling en misschien voor uitbreiding vatbaar is, een aanrader voor iedereen!

Optiek Sonck Streetrace Lokeren

2010-08-01T13:00:00.017+02:00

12km (eigenlijk 12,5km) door de straten van Lokeren (3 rondes).. niet ver van huis en altijd bekend volk. Wie zagen we aan de start?

Wendy, Carly, de mannen van Volharding: Robby, Jordi, Michel, Rudy en Kris. Ook David uit vroegere jeugdige gloriedagen was van de partij :)

Vorig jaar liepen we 49'51", dus het moest iets sneller. De Garmin was ik thuis vergeten, dus ging "op 't gevoel lopen".. ik werd echter gered door David die van plan was 4'00"/km te lopen.. goed plan voor mij :)

Bij het startschot zie je iedereen uit die startblokken vliegen en dan is de verleiding groot om mee te gaan, maar we zijn ondertussen Master (35+) en de wijsheid begint te komen ;) Dus tempo lopen en langzaamaan opschuiven, na enkele km's zie je er al vele terug achteruit schuiven en zo kan je eigenlijk constant van groep naar groep lopen.

David hield me goed op de hoogte van tussentijden en ik antwoordde met een kort "jaja', meer kon er niet vanaf ;)

Het was minder warm dan vorig jaar, maar toch werd er voor genoeg afkoeling gezorgd door AVLO op de piste. Enkele bewoners zorgden ook voor de nodige verfrissing met sponsen of een tuinslang, zalig!

Op het einde van de 2e ronde kwam Michel in beeld en dan wist ik dat Robby niet ver uit de buurt kon zijn. Vorig jaar strandde ik op 16 sec. van hem en nu wou ik beter doen. Ondertussen zag ik ook Doritje langs de kant om te supporteren in die laatste ronde en ja, daar kwam terug een knalgeel shirtje in het zicht: Robby!

We bleven ondertussen lopers passeren en in de laatste km konden we aansluiten bij het groepje van robby, maar hijzelf was ondertussen al gaan vliegen :)) De uitslag is nog niet gekend, maar 'k vermoed dat ik op 10 sec. van hem gestrand ben in een tijd van +/- 49'20", beter dan vorig jaar maar nog niet goed genoeg.. Ondertussen wél gekend, hier de uitslag: 49m21s

Na de inspanning was het echter terug ontspanning en veel gekeuvel bij een trappistje (of meer) en iedereen kreeg nog wel een extra prijs, dus iedereen heeft het schitterend gedaan in zijn/haar reeks. Ik zelf kreeg nog een mooi pakketje met een paar loopkousen (Asics), een looppet (Asics) en een bidon, bij de inschrijving ontvingen we al een t-shirt..

Toffe jogging en volgend jaar een nieuwe poging om de Robby te verslaan! :)

Trail du Val d'Heure

2010-07-27T10:48:00.010+02:00

We gaan eens wat anders doen.. een trail-loop(je). Dagelijks lees ik de blog van Martine en net zoals velen trekt dit me ook wel allemaal aan. Het lopen in de natuur en jezelf 'tegenkomen', een uitdagend parcours, ...

Een mailtje naar Martine en voilà: de uitdaging wordt gepresenteerd: de Trail du Val d'Heure

We gaan het wel niet al te gek maken en voor de kortste afstand gaan om te beginnen: 20km.. het zal al zwaar genoeg zijn en tegelijkertijd ideaal om eens kennis te maken met deze discipline. Vroeg opstaan hoort er blijkbaar wel bij, want om 9u15 schieten ze al in gang, dat betekent opstaan zoals in de week: vroeg!! Maar we hebben 't ervoor over :)

En kijk, er zitten ook woefs bij :))

Nu nog een paar mede-lopers (lees: -slachtoffers) vinden!

10 mijl Sint-Margriete

2010-07-25T09:41:00.008+02:00

Vrijdag werd er opnieuw een jogging ingelast. Op het marathonschema stond er een stevige duurloop met interval, dus dan kunnen we evengoed een wedstrijdje doen.

De Krekenlopers organiseerden hun 'grensoverschrijdende 10 mijl'. Een rondje van 10km en dan nog een 'stukje' erbij :) Het was een mooi, afwisselend parcours en er kwamen een pak seingevers aan te pas. Het iets frissere weer zorgde ervoor dat de drankposten juist voldoende waren.

Tom en Carly waren ook van de partij en liepen de 5km, volgens mij worden dit toekomstige loopconcurrenten.. Sofie en Lex waren wederom van de partij om iedereen aan te moedigen.

Aan de start van de 10 mijl zagen we ook Michel (Jack Wolfskin) verschijnen.. in stille voorbereiding? Wendy nam ook de 10mijl voor haar rekening en finishte heel sterk in 1u12m53s als 1ste dame!

Zelf kon ik +/- hetzelfde tempo van vorige week aanhouden, iets sneller zelfs over iets langere afstand: 4m03s/km dus de conditie gaat er wel degelijk op vooruit, al voelde ik me aan de start allesbehalve fris. Misschien ook wat meer vooraan leren starten, nu was het terug van groepje naar groepje lopen, dus als 'k daar direct kan mee samen starten.. alhoewel een tragere start en dan versnellen me veel beter ligt. Ik kan trouwens toch niet in zo'n groepje lopen, hooguit met 1 of 2 anderen samen. Al bij al heel tevreden met de eindtijd van 1u5m13s (11de plaats in mijn reeks).

Voor een inschrijvingsprijs van 5€ kreeg je als prijs een pak pannekoeken, yoghurtdrink, peperkoek en een pak spaghetti.. heel mooi pakketje! Een jogging om terug te noteren voor volgend jaar :))

Marathontraining..

2010-07-20T20:35:00.008+02:00

..pff, wat een verschil met de vorige marathontraining! Deze winter: vaseline smeren om toch maar die kouwelijke wind en koude buiten te houden, nadien opwarmen met een soepke.. nu: zonnecrème smeren tegen de hitte en nadien bakken water om af te koelen :) Alles heeft zijn charme en langzamerhand begint 'de goeste' en de honger voor de marathon te lopen terug te komen.

De eerste lange duurloop (2u) werd zondag afgewerkt in het gezelschap van Carly, Wendy en Marathonman. Aan een tempo van 6min/km liepen we een 20-tal km mee. Marathonman Stefaan Engels bouwt nu ook regelmatig intervals in die dik boven de 15-16km/u gaan, dus ideaal om eens mee te lopen.. direct ook op delen van het parcours van de (halve) marathon 26/09 te Gent. Nu de Gunther terug in gang probeert te geraken en ik mijne lange duurlooppartner kwijt ben ;) zal ik regelmatig op zondag eens afzakken naar Gent om daar de lange duurlopen af te werken.

Nieuwburgjogging

2010-07-18T10:58:00.009+02:00

Vrijdagavond na het werk werd er afgezakt naar Assenede voor de Nieuwburgjogging. Het marathonschema schreef een duurloop met versnellingen voor, dus konden we evengoed maar een wedstrijdje meelopen. Na een weekje vroeg opstaan hangt dat nog wat in de benen, maar de temperaturen zijn al veel draaglijker.

Zowel Wendy als ik schreven ons in voor de 15,2km (achteraf gezien was dit 14,8km). Sofie en Lex waren mee om te supporteren! Het plan was rond de 4'10"/km te lopen.

Alle afstanden startten dooreen, dus af en toe haakte ik mijn wagonnetje aan bij iemand van de kortere afstand. Tip voor organisatoren van joggings over meerdere ronden: een borst- én rugnummer zodat je ziet wie welke afstand loopt :)

Gelukkig kon ik samen met 2 anderen het tempo wat afwisselen, jammer genoeg moest ik ze op het einde laten lopen, dus toch nog iets tekort gekomen, grr.. :)

Het werd een eindtijd van 1uoomo5s op de uitslag, zelf had ik 5 sec. minder op de garmin, maar ik heb dan ook niet echt een start- of finishlijn gezien, maar ben toch tevreden met het tempo. Wendy kwam als 1ste dame over de streep in een hele mooie tijd van 1u07m23s. Het was een relaxte jogging en van de braadkip die we als prijs kregen maken we straks een bouilloneke voor de woefs :)

Weekendje relax Nieuwvliet-Bad

2010-07-14T10:03:00.023+02:00

Om onze batterijen op te laden en eens volledig te relaxen vertrokken we vrijdag op weekend met de tent (de 1ste kampeertrip!) naar camping 't Schorre te Nieuwvliet-Bad, bij Stefan en Pascale.. een foto-verslagje :)

We zullen dat hier es rap opzetten..

Duurt dat hier nog lang?

Is dat hier dat fameus strand en grote zee??

'k had beter gezwegen, gans mijn coiffure in de war..

Dat trekt er hier al beter op :)

Ik ben absoluut NIET moe!

Tss flauwe, ik ben dat gewoon van in Spanje :)

Zwaar leven dat wij hebben, afzien!

Als 't donker wordt, moet ge uw koplampen aanzetten..

Bedankt vriendjes Ralf en Loris voor het toffe weekend!!

Planning najaar

2010-07-06T09:59:00.014+02:00

10/10/10: dat wordt de nieuwe datum om in mijn geheugen te prenten: Marathon Eindhoven.

Dat is nog een dikke 13 weken om te trainen. De canicrossen te Poeke, Loppem en Spiere alsook de 1/2 marathon te Gent op 26/09 passen perfect in het schema. Het wordt evenwel geen must zoals in april met de marathon Zeeuws-Vlaanderen.. last van de knie betekent rust en geen heen-en-weer geloop naar de osteopaat. Doel wordt een tijd van 3u30min wat er zeker moet inzitten op een snel parcours zoals Eindhoven.

Het trainingsschema zelf is alleszins al minder belastend dan het vorige van 18 weken lang en hanteert ook 5 dagen/week ipv 6. Misschien levert dit wel een beter resultaat en minder blessures op, we kunnen maar proberen..

Als er lopers/loopsters zijn die ook willen meelopen op 10/10 of af en toe meetrainen, geef me een seintje, da's altijd plezanter dan alleen.

Marathon Noorderkempen

2010-07-04T14:37:00.006+02:00

Met zo'n warmte (lees hitte) lopen we beter niet, dat hadden we al geleerd. Ware het niet voor de Lotgenoten Vlaanderen geweest, waren we rustig thuisgebleven. Maar zoals gezegd doen we dit heel graag voor de bende :)

Omdat zo'n estafette-marathon een soort mini-Roparun is, kwamen de herinneringen dan ook snel terug boven. Instappen, naar het wisselpunt rijden, uitstappen, supporteren, instappen, naar het wisselpunt rijden ... tot het jouw beurt is om te lopen enz.

Ikzelf kreeg het stukje van 9km voorgeschoteld en na een korte regenbui bij het begin van de marathon kwam het zonnetje al terug piepen. Al snel vloog alle overbodige kledij langs de kant en al puffend deden we onze km's in 36min, hmm.. niet zo goed als gehoopt eigenlijk.

Een marathon lopen bij deze temperaturen lijkt me niet evident. Voordeel bij deze minder druk bezette marathon is dat er zeker iemand kan meefietsen met bevoorrading en dat de wegen breed genoeg zijn.

Winnaar werd Tom van Driessche uit Zele in 2u42m33s en bij de dames Rosita Westerlinck in een tijd van 3u46m41s ... Selena?? :D

Onze groep werd 11de in 3u27m41s, meer dan goed genoeg, want zo te horen werd er na de Roparun niet veel meer verzet qua lopen ;p

De dag werd afgesloten met frietjes, hamburgers, bier ... en veel plezier! Vakantie! :))

Foto's Butsel

2010-07-01T14:55:00.005+02:00

Nog enkele foto's van de voorbije canicross in Butsel.

Bron: "www.canicross-info.be / met dank aan de VCF"

Donkdogsurvival

2010-06-28T14:19:00.007+02:00

Gisteren vormde het Donkmeer te Oudenaarde het decor voor de Donkdogsurvival . Na enkele drukke weken werden het een paar hectische laatste dagen. Door de vele last-minute wijzigingen qua administratie + klaarmaken van het parcours werd er weinig geslapen maar alles moest klaar geraken. Er werd dan ook letterlijk veel bloed en zweet gelaten :))

Er werd gevreesd voor de hitte, maar alle deelnemers zijn verstandig met hun hond omgesprongen en genoten van het mooie maar lastige parcours. De waterproeven waren meer dan welkom en vele hondjes overtroffen zichzelf. Aan de aankomst zag ik dan ook allemaal vermoeide, maar voldane honden-muilkes en daar deden we het voor!

Alle foto's vind je op de website. Nu gaan we nog een paar dagen toestellen afbreken en opruimen en daarna rusten en slapen!

Lex

2010-06-22T08:30:00.007+02:00

Op de canicross te Butsel was er een stand opgesteld van de stichting Spaanse Honden In Nood. Er liepen verscheidene Shinnertjes mee op de canicross, waaronder onze Lex. Een tof verslagje van hun ervaring vind je hier :)

Bron foto: http://www.aceshin.blogspot.com

Canicross Butsel-Boutersem

2010-06-21T11:06:00.037+02:00

Zondagmorgen klaar om te vertrekken naar de canicross te Butsel-Boutsersem .. nog wat stijf en vooral ferm vermoeid van het parcours "brandnetelvrij" enz. te maken voor de Donkdogsurvival a.s. zondag.

We stonden 4 keer aan de start vandaag: eerst de canicross met Feliz. De spaanse furie is een heel ander paar mouwen dan Cujo. Met Cujo kan ik hetzelfde tempo hanteren, met Feliz is het stukken lopen aan snelheden waarvan de benen pijn doen en dan even bekomen en dan weer terug in gang schieten. Om dit aan te kunnen moet ik dus terug wat snelheid trainen of gewoon in 't algemeen terug trainen (na de survival). Steken in de zij deden ons nog paar keer wandelen, dus het werd geen topdagje qua resultaat maar 't is altijd plezant om met Feliz te lopen:we werden 7de in onze reeks, bedankt Feliz :)

Bij de Canirun werd nog op 't laatste moment beslist van toch met Cujo te starten, die had een slechte week achter de rug met wat eetproblemen dus het werd afwachten hoe hij ging reageren, maar het ging goed, hij bleef vlot lopen en we mochten tevreden afsluiten op opnieuw een 7de plaats.

De 3de keer werd het dan nog eens de canirun met Umi. Umi is een vrouwtje, dus daar kan je alles van verwachten :pp Ik heb het al eerder gezegd, maar ik sta soms te kijken wat ze kan. Uiteindelijk liep ik met Umi nog geen minuut trager dan met Cujo en ik zat er al redelijk door op die moment. Als ik eens fris kan starten met Umi, moet het wel eens mogelijk zijn om met haar op dat podium te belanden. Ze moet niet onderdoen voor de grotere rassen, ze heeft zelfs het lef als ze andere voorbijsteekt nog eens om te kijken: een teef hé ;)

Aangekomen bij de auto bekeek ik Cujo nog eens en hij zag 't nog wel eens zitten om van start te gaan, ditmaal met Haike.

De 4de keer was het de FunRun met "Sexy Lexy-time".. allez, of wat ervoor moest doorgaan. Lex was de hele dag al onder de indruk van alle canicross-heisa, dus hij stond niet echt te springen om van start te gaan. Een zit-positie met zijn rug naar de startlijn en een vragende blik naar mij van: "Wat staan we hier te doen?" gaf mij al niet teveel vertrouwen. Hij schoot toch in gang mits wat aanmoediging en had er toch wel zin in.. soms bleef hij wat hangen bij links-rechts maar dat moet hij ook nog allemaal wat leren. Het aangenaamste was dat hij 'vlot' enkele hondjes passeerde ipv te panikeren. Hem zo tussen die honden zien lopen deed me toch nog beseffen dat het toch maar een kleine sprinkhaan is en dat dit voor hem al een mooie prestatie is, we zijn fier op ons 'manneke' :)

Met dank voor de mooie foto's aan Tine & Carla!

En nu op naar de Donkdogsurvival, nog even stressen!

Affligemloop

2010-06-13T12:29:00.002+02:00

De 1ste jogging die op het programma stond sedert januari waar ik gewoon es mijn eigen tempo kon lopen. Geen specifieke tijd waar ik mij moest aan houden, het werd dus beetje afwachten hoever we stonden met de conditie. Euh.. niet vet dus.

Deze 1ste editie van de Affligemloop was voor velen op onbekend parcours, maar ze hebben het geweten. Ik heb weinig vlakke meters geteld. Stukken vals plat gevolgd door hellingen en daaropvolgend enkele kuitenbijters werden afgewisseld met afdalingen waarbij je al besefte dat je toch terug omhoog ging moeten :) Een, voor mij dan toch, zware omloop waarbij het eerste rondje nog vlot ging, maar het 2e en 3e dik tegenvielen :/

We passeerden de finish in 1u10m37s in een gemiddelde van 4'23"/km op een algemene 27ste plaats (6de in de reeks). Er is bijgevolg nog wat werk aan de winkel als we deze zomer wat scherpere tijden willen lopen. De winnaar in Affligem werd Lander Van Droogenbroeck in 54m13" .. ahum.. hele rappe en sympathieke gast. We vernamen dat hij zijn tijd van 2u20m op de marathon scherper willen stellen, we zijn benieuwd.

We zagen nog enkele canicrossers: Femke, Caroline, Romina .. die gaan er volgende week in Butsel een lap op geven ;)

Windstil..

2010-06-04T10:13:00.024+02:00

..qua bloggen toch. Met een weekje verlof achter de rug zijn de batterijen terug opgeladen na de Roparun. Een kort overzichtje:

Vorige zaterdag was er de trappistenjogging te Ouwegem. Een deelnemersaantal van bijna 300 deed de organisatie nog vlug even naar de brouwer telefoneren voor extra trappist! Voor de start zag het er nochtans efkes slecht uit, de regen kwam met bakken uit de hemel, maar om 16u30 werd het droog en konden we onze 10 rondjes rustig afleggen in 't gezelschap van nog enkele canicrossers. Er zijn ondertussen al enkele trappistjes gesneuveld.. Voor de foto's, klik hier. Volgend jaar afspraak op 18 juni!!

Zondag stond er de VCF Canicross-country te Zedelgem op het programma. Sofie nam deel met Umi en ze hebben zich goed geamuseerd. Umi blijft ons verbazen.

Bron foto's: "www.canicross-info.be en met dank aan de VCF"

Cujo werd ook onder handen genomen en onder verdoving werden zijn tandjes gereinigd zodat Lex nu iedere keer zijn zonnebrilleke mag opzetten als Cujo begint te grommen :)

Vakantie en lekker weer betekent natuurlijk ook wandelen en naar de zee, enkele foto's :)

Getraind werd er weinig, 1 x interval op de piste en voor de rest korte loopjes. Dit weekend "vliegen" we er terug in met ofwel de Affligemloop (10 mijl) ofwel de Selenjo-jogging te Wachtebeke.

De Donkdogsurvival komt nu wel heel dichtbij en de zenuwen beginnen zich te vormen, er is al heel voorbereiding aan te pas gekomen en het mag nu eindelijk eens gaan gebeuren ..

Roparun 2010

2010-05-25T16:55:00.017+02:00

De Roparun.. wat een ervaring!! Eén ding is zeker: ik ben sufgelopen, maar héél voldaan dat ik hieraan heb kunnen deelnemen. Het was wellness, maar dan voor de geest :)

Zaterdagmorgen om kwart voor 5 ging de wekker en vertrokken we naar Zele om samen met nog Roparunners naar Mechelen te rijden. Daar kwamen alle busjes, motorhomes, fietsers, masseurs, begeleiders, kookdames, .. samen. Vandaar ging het naar Parijs onder leiding van roedelleider Winy!

Wat later dan voorzien kwamen we in Parijs aan (file),zo werd de pasta-maaltijd maar overgeslaan en zelf iets in elkaar gestoken. De billen werden gemasseerd, teamkledij en sportzakken werden verdeeld en het viel me al direct op dat dit heel plezant ging worden. Geen streversgedoe, maar sportieve mensen in elke betekenis van het woord. We keken vlug eens rond in het park en sommige teams zijn echt ongelooflijk ingericht: vrachtwagens speciaal omgebouwd met douches, slaapcompartimenten, keukens, stoomcabine enz. Sommigen zijn hier echt wel op een verwen-weekend ;)

Onder de brandende zon startte om 16.05u deel 1 van het team (ik zat dus in deel 2). Het is allemaal nogal overweldigend als je dit de eerste keer meemaakt wat een volk daar allemaal staat en hoe prachtig alles is ingericht, chapeau voor de organisatie! Na de start werd alles ingeladen en naar het eerste wisselpunt gereden waar we nog wat van het zonnetje en het prachtige Franse landschap konden genieten.

Rond kwart na 9 wachtten we vol ongeduld op de eerste team-wissel. Een opkomende migraine baarde zorgen, maar dat werd al direct vakkundig gekraakt en komaf mee gemaakt door kinesiste Inge. Met de fluo-vestjes aan vertrok loper 1 met de fietsers. Het andere team kon even afkoelen en reed al door naar wisselpunt 2. Het landschap in Frankrijk is heel mooi, maar verdorie veel bergop en bergaf. Tot na 2u ’s nachts bleven we in het donker en langzaam kouder wordend de heuveltjes bestormen, in ’t begin al iets feller dan op ’t einde :) In het busje werd ondertussen flink getetterd en gezeverd… iedereen was nog vol energie en motivatie!

We werden netjes afgelost door het andere team en kropen de mobilhomes in voor de rit naar wisselplaats 3. Wat betekent 5u rust tussen die shifts? Wel, dat is dus aankomen.. even iets aandoen van droge (lees: minder bezweet en stinkende) kledij (misschien), de mobilhome in naar het volgend wisselpunt (meestal +/- een uur rijden (reken er niet op dat je in een hobbelende en piepende rijdende mobilhome kan slapen), misschien nog iets eten en dan proberen in slaap geraken voor een 2-3 uurtjes op een plekje dat je kan bemachtigen, al dan niet alleen of met 2-3 samen, op de grond in de gang van de mobilhome of gewoon buiten zoals onze ‘Iron Man’ Jack! Ah ja, een uurtje voor vertrek wordt je gewoon opnieuw wakker gemaakt om nog te ontbijten en wat te verfrissen indien mogelijk, dus je kan zelf wel rekenen en inbeelden hoe fris je klaarstaat voor een 2de shift :/ (Dit had ik efkes onderschat, vrees ik)

Het zonnetje stond al vroeg klaar om op ons zondagmorgen te verwelkomen, dus de koude nacht was over, maar het bleef echter zijn best doen zodat we na elke 2km aflossing een flesje water leegdronken. Bakken en braden in ‘La douce France’.. je zou ervoor tekenen op vakantie, maar nu was het puffen van ’s morgens tot ’s middags. De heuvels bleven maar komen afgewisseld met typische franse dorpjes. Aangezien in Frankrijk de Roparun niet echt leeft, werd er tussen de 275 teams wel heel veel gesupporterd voor elkaar, je bent tenslotte geen concurrenten van elkaar, maar we lopen allemaal samen voor dat éne doel!

De benen gingen nog goed, we werden dan ook goed gesoigneerd door onze masseurs van dienst en de kinesio-tape kwam al boven in allerlei kleurkes én we hebben een ‘magisch stokske’ ontdekt, maar daarover later meer als ik er zelf zo ééntje heb :D

Onder een snikhete hemel werden we afgelost door het andere team en zo konden we opnieuw even de benen stilhouden én we konden douchen!! Er was een sporthal in de buurt, dus vol enthousiasme daar naartoe. Er was 1 douche beschikbaar maar het ging héél snel vooruit, het was nl. geen koud water, maar IJSkoud water. Perfect voor de spieren, maar na een nihil qua nachtrust nefast voor het hart :/ Toch maar eronder gesprongen en met een klein ….. hartje, op de tanden gebeten en we waren als herboren. Een lekkere koude schotel nadien en daar ging het wellicht mis, ik stak vanalles in mijn ketel en na enkele uren begon de maag te protesteren: een branderige slokdarm en moeilijk slikken enz. enz. .. het zou wel overgaan.

Eventjes ingedut tussen de gesprekjes door in de rijdende (lees: schuddende, piepende, vanalles..) motorhome en dat was het dan terug qua slaap. Er werd nog gestopt aan een milieuplaats om het afval te lozen en vandaar naar het volgende wisselpunt. We lagen met het hele team ondertussen al een hele tijd voor op schema, de rustpauze werd bijgevolg ook ingekort :/

Raar om te begrijpen misschien, maar we stonden terug gemotiveerd klaar om te starten voor de volgende shift in de namiddag/avond (soms al eens geeuwend en gapend, maar allez).. het was vooral uitkijken naar de mensen die vanaf België langs het parcours begonnen te staan.. met als hoogte- en wisselpunt Zele. De steenweg van Edingen naar Asse heeft ons nog paar keer doen vloeken, we dachten na Frankrijk van de bergjes af te zijn. Maar ja, er werd niet ‘geneut of gezaagd’, integendeel..

Diverse dorpen en gemeenten beginnen vanaf Asse al te versieren en zelfs de kleinste aanmoediging motiveert na ettelijke kilometers. Langzaamaan wordt Vlaanderen warm voor die Roparun, ik geef toe dat ik vorig jaar er toevallig ook maar de 1ste keer over hoorde.

In Zele kwamen we samen met deel 1 van ons team om dan samen het dorp door te lopen. Zele is al 2 jaar RopaRunnersstad en die titel willen ze behouden. Vóór we Zele binnenkwamen, was het vat al af bij mij, de benen waren terug even leeggelopen.. ik hoopte dus op een oppepper!!

Wel, in Zele zijn ze dus gewoon zot hé.. na al die km’s is dat écht niet goed voor uw hart om tussen die massa te lopen.. maar overweldigend zalig voor de moraal. Iedereen leeft mee en doet zijn best om de teams te verwelkomen, ongelooflijk, gewoon het hele dorp in feest. Ik was heel gelukkig mijn Sofietje daar te zien in het gezelschap van kameradski’s Gunther, Selena, Joost en Ann .. dus efkes gestopt en dan zijn op enkele minuten de batterijen terug helemaal volgeladen!!

Na Zele ging het dan met de mobilhome richting Stabroek waar ik een bed in de mobilhome wist te bemachtigen, weliswaar gedeeld, maar allez.. het lukte niet om te slapen, grrrr, daarboven kwam nog es dat er een zatte .. tegen één van de mobilhomes reed, dus nog wat lawaai met politie enz. Iedereen zat er dus terug ruim op tijd in (not!) Een uurtje ingedommeld en dan opnieuw gewekt voor het ontbijt wat ik al niet meer binnenkreeg door die slokdarm die erger werd, maar daarover zeur je niet als je met Lotgenoten Vlaanderen onderweg bent!! Als er een wil is, is er een weg! We konden wel zalig warm douchen. Half 6 maandagmorgen begonnen we dan aan onze voorlaatste shift, ik had er niet echt vertrouwen in, maar...!!

Dan ga je de grens over na Stabroek en kom je alsof in een andere wereld, élk dorpje in Nederland verwelkomt je als een ware held.. de mensen staan gewoon 's morgens om 6u buiten om te supporteren, nog meer, ze maken er gewoon een feest van en het is overal ambiance.. dan vergeet je in één klap alle ongemakken en die benen schieten terug in gang. Ik onthou vooral Bergen-op-Zoom op de markt, ik voelde de grond niet meer, zoveel steun krijg je daar van de mensen die komen kijken.. wat een verschil met Frankrijk waar een verdwaalde landbouwer zich te pletter schrikt als je passeert :)

Het laatste stukje (+/- 34km) doe je dan met alle lopers samen. Eéntje die loopt en 7 die meefietsen en zo wisselen. Er wordt wat bijgepraat en volop genoten van de voorbije km's.. de finish komt in zicht en dan is het af en toe slikken van de emoties die bovenkomen. Op 47u tijd zijn we toch uiteindelijk met 'ons bendeke' van Parijs naar Rotterdam gelopen, zoiets laat sporen na op je lijf en in je hart.. een aanslag op je leven zoals Winy het verwoordt..

Bedankt aan iedereen die mee was en die langs de weg stond, dit is en blijft een onvergetelijke ervaring!! Er valt nog zoveel te vertellen, maar eigenlijk moet je dit gewoon eens meemaken, niet voor het sportieve, maar vooral voor de vriendschap!!

De foto's van Heidi kan je hier bekijken en een filmpje van deel 1 van het team hier. Bekijk ook nog eens alle filmpjes en foto's overal, misschien krijg je de smaak ook wel te pakken!!

Nog 1 nachtje slapen..

2010-05-21T18:24:00.011+02:00

.. en dan 2 nachtjes niet of nauwelijks :)

Morgenvroeg iets voor half 6 zijn we ermee weg richting Mechelen, vandaar gaat het met de mobilhomes en busjes richting Parijs waar we nog een spaghetti-maaltijd krijgen aangeboden van het huis ;)

Om 16.05u gaat ons eerste team van start (ik loop in Team 2) en iets na 21u schiet ons team in gang tot iets na 2u 's nachts enz. enz. enz. tot maandagmiddag in Rotterdam dus. Ik heb geen idee wat er mij boven 't hoofd hangt, maar iedereen zegt: "Genieten!!".

Het belooft warm te worden, dus da's wel makkelijk voor de bagage, enkel voor 's nachts iets warmers en wat verlichting en we kunnen vertrekken. Voor de rest is alles gezorgd, chapeau voor de mensen die dit klaarspelen.

Op de website van Roparun kan je alles volgen: Tv, radio, Google Earth (tik team 239 in en je weet waar we zitten, allez lopen eigenlijk). Ik hoor dat enkele canicrossers al es komen piepen en ik hoop dan ook dat ik juist die stukjes zal lopen..

Hier een paar filmpjes om jullie een idee te geven.

Ik wens alle canicrossers dan ook heel veel succes zondag te Meldert en geef er een lap op!!

Jaartje ouder..

2010-05-12T20:24:00.016+02:00

.. Het voordeel van verjaardagen is dat er een hele lieve vriendin en schoonouders je verwennen met cadeaubons! Dus met een handvol 'bonnetjes' een bezoekje gebracht aan Runners en onszelf verwend met een topmodel schoen :) Niet te licht omwille van nog voldoende steun te hebben en een combinatie van trainings-/ wedstrijdschoen: Asics Gel-DS Trainer 14.

Zondag was het vroeg opstaan voor een testloopje voor de RopaRun met de Lotgenoten Vlaanderen. Het was de ideale kennismaking met de overige lopers/kinesisten/chauffeurs/begeleiders.. we liepen van Zele naar Stabroek en om de 2km werd er gewisseld. Qua afstand (520km/8) zal dit wel lukken, maar het lopen/rusten/lopen en vooral wakker blijven wordt een beproeving. Maar plezier zal 'k zeker hebben, want het is een zotte bende, we kijken er al heel erg naar uit!!

Ondertussen voldoet onze Lex aan zijn import-voorwaarden, dwz hij heeft een 'knipje' gehad. Momenteel ligt 'em maar scheef te loeren naar mij, maar binnenkort zal 'em zonder toezicht zijn gangen kunnen gaan :)))

Druk

2010-05-07T10:30:00.016+02:00

Het gaat terug de goeie richting uit met de carrosserie. Woensdag werd een korte interval gedaan op de piste en gisteren 3 keer op pad geweest met de woefs voor een totale 12km en de kniepijn is merkelijk minder. Het bezoekje aan de fysio nadien bevestigde dat er beduidend minder (over)belasting op de spieren zit. Maar we blijven rustig opbouwen..

Af en toe valt er in het leven gewoon iets in je schoot zonder dat je er iets hoeft voor te doen. Woensdagavond kreeg ik een telefoontje van vrienden die de jaarlijkse RopaRun lopen met de vraag om 1 van hun gekwetste lopers te vervangen. Nu, zo'n kans krijg je dus maar héél weinig! Kort gezegd: de Roparun is een estafetteloop waarbij je in een team van 8 lopers van Parijs naar Rotterdam loopt (+/- 520km van zaterdag tot maandagmiddag). Je wisselt om de zoveel km af en terwijl de andere teamgenoten hun deel van het parcours afwerken slaap en eet je of wordt je onder handen genomen door de meereizende kinesistes: een hele organisatie als je weet dat er zo'n 275 teams meedoen met hun hele entourage. Bedankt aan het team van Lotgenoten Vlaanderen om aan mij te denken!

Onze Donkdogsurvival komt ook dichterbij en het wordt een hele organisatie, maar dankzij een hele hoop vrijwilligers wordt het wat lichter, de startlijst komt langzaamaan vol en de stress stijgt :) .. maar het wordt een fantastische dag voor de hondjes en baasjes!

Onze Lex heeft nu ook zijn eerste canicross-trainingspasjes gezet en hij doet dat goed. We maken ons op om op de canicross te Butsel het debuut te maken!!

En we sluiten af met een "Eind goed, al goed'-story.. de Mo' die net zoals Lex uit Spanje komt, is dankzij Ann en Joost terechtgekomen met zijn 'gat in de boter'. We gaan hem missen en wensen hem het allerbeste toe!! :D

Woef!

2010-05-06T13:06:00.001+02:00

Klik!

Poot van Cujo, Umi en Lex!

Groen licht..

2010-05-01T06:57:00.014+02:00

Discrete kraakbeenletsels/kraakbeenlijden (??), fissuurtje lateraal enz. enz. .. blablaba.. het betekent gewoon dat ik terug mag lopen :))))

Wel spectaculair aan zo'n CT-scan is dat je live je knie ziet geïnjecteerd worden op een monitor en daarna zie je de vloeistof .. euh.. vloeien..

Aan de knie is zo goed als niks te zien, enkel wat letsel zoals bij zovele lopers. We kunnen terug rustig aan beginnen, dwz deze week ergens tussen de 25 à 35km rustige duurloopjes en zo terug opbouwen.

De blokkering van de knie is nog altijd te wijten aan de zoolkes en de aanpassing van de pezen daaraan (overbelasting door het anders lopen), ik lees links en rechts dat er velen zijn die sukkelen met die zoolkes. Ook beenversterkende oefeningen gaan we moeten inlassen. Ik ben nu tenminste gerust dat ik niks verkeerd doe met verder te trainen.

Dus we kunnen terug beginnen plannen en uitkijken om een paar mooie joggings mee te lopen, hopelijk kunnen we nog wat meepikken van onze marathon-conditie deze zomer met daarbij toch eens een snelle 1/2 marathon. Naar mijn normen is dat 1u25 of sneller, niks wereldschokkends :p

Nog cross...

2010-04-27T20:32:00.007+02:00

... The Blues Sisters

.. en we zijn vertrokken.. allez Sofie dan toch..

.. en schoonmoeder met schoondochter..

En Cj nog es met Femke!

Bedankt nog eens aan de supersportieve ladies!!

bron foto's: "www.canicross-info.be en met dank aan de VCF" , dwz Kim, Nicky en Femke :)

Canicross Oudenaarde

2010-04-26T10:34:00.014+02:00

Naar jaarlijkse gewoonte was de zon overvloedig van de partij te Oudenaarde, desondanks kwam er terug een pak volk opdagen. De hondjes kunnen af en toe het water in, dus dat is een groot voordeel aan het Donkmeer.

Door de blessure was ik geneigd Cujo thuis te laten, want rustig wandelen staat niet in zijn agenda op zo'n canicrossdagje, maar met wat puzzelwerk van enkele dames kon hij uiteindelijk toch mee vertrekken naar Oudenaarde.

Femke was direct bereid om Cujo op sleeptouw te nemen voor de Fun (merci!) en 'k vermoed dat het voor beiden wel plezant was. Ze is dan ook gewoon van met 'ne wittekop te lopen :)

Ann, als perfecte schoonmoeder, ging op pad met ons Umi-muilke. Aan de blije gezichtjes te zien aan de aankomst hebben ze zich onderweg blijkbaar geamuseerd.

Maar mijnen held van de dag is toch Sofie met Cujo. Omdat ze niet wou dat Cujo aan de kant bleef staan, schreef ze zich in voor de lange afstand zonder getraind te hebben. De doortocht van de eerste ronde ging vlot, maar in de 2e ronde was het rustiger aan. Cujo die zoals vanouds altijd moet zien wie of wat er achter hem hangt.. (thx Tine voor de foto's)

Nog een mooie verrassing was Dorit(je)..
Selena had er niet zo'n goed gevoel bij aan de aankomst, maar ze mochten beide op het hoogste schavotje!! Dikke proficiat!

Af en toe komen er ook heuse toppers op de canicross. Gisteren zagen we Lana Van Gaver, Belgisch kampioene veldlopen bij de miniemen,aan het werk met Handsome. Ze kaapte bij haar eerste deelname direct een 2de plaats weg in haar reeks! Broer Aaron nam ook deel met de grappige dwergschnauzer Hootch..

De dag werd afgesloten met een lekkere pizza.. een enigszins beschonken koppel vroeg zich af wat canicross inhield (ik had mijn t-shirt nog aan) en blijkbaar was de echtgenoot overtuigd dat dit iets met ezels te maken had. Onmiddellijk werd dit ontkend, maar achteraf bekeken.. :p

Voorgevoel..

2010-04-24T07:21:00.007+02:00

.. ik voelde al dat 't niet goed zat, 't was te vreemd dat ik me goed voelde na 37km maar toch geen stap meer vooruit raakte op de marathon. Donderdag dan efkes met Sofie gejogd en het was terug van 't zelfde, de knie had er geen zin meer in.

Dus terug naar de dokter en de conclusie is: een scheurtje in de meniscus. Woensdag worden er foto's genomen en wellicht daarna arthroscopie (kijkoperatie) met bijhorende revalidatie :/

Afhankelijk van de plaats van de scheur (achterhoorn, voorhoorn) hangt het herstel af, hopelijk kijken we dus maar een paar dagen tegen die krukken aan. Daarna wordt het terug opbouwen..

Het wordt voorlopig dus wat surfen op i'net om ervaringen te zoeken van gelijkaardige gevallen van lopers om een idee te hebben wat we mogen verwachten. Cujo zal ook efkes op zijn tanden mogen bijten, het canicrossen zit er niet in de komende wedstrijden. Voilà, meer nieuws woensdagavond na de pictures :)

nog efkes mijmeren..

2010-04-20T11:43:00.003+02:00

Nu de 1ste kennismaking met een marathon erop zit, is het altijd leuk om eens terug te blikken. In tegenstelling tot misschien de meeste, heb ik al direct terug zin om een 2de te plannen, al is het maar om die minuten dat ik stilgestaan heb uit mijn geheugen te wissen.

Maar ook omdat ik fysiek nog tamelijk fris ben aangekomen.. wat een verschil van 10min. op 42km kan doen hé.

Ik verlang al terug naar die toffe en ontspannen sfeer op de markt in Hulst aan de start, de babbels onderweg (merci à Duvel, Carine en Kris), de enthousiaste supporters (én volgend jaar wat meer volk in Axel!), de vriendelijke vrijwilligers onderweg en aan de versierde aankomst .. en het zonnetje :)

Ik heb geen zin in een een marathon waar je uren dient aan te schuiven, straat in - straat uit loopt .. ik verveel me nogal snel :)

Maar eerst die knie goedkrijgen.. we zullen maar direct eens foto's laten nemen ervan, dan is het meteen duidelijk. Die krampen onderweg zullen wellicht te wijten zijn aan te weinig drinken, geen magnesium meer bijgenomen de laatste weken en te weinig belasting op asfalt (vermoed ik), dat kan ik alleen maar testen op een volgende 42'er, maar dan één aan bv. 4u om dat eten en drinken tijdens de marathon te testen.. zo zijn er nog wel wat beginnersfouten naar boven gekomen zoals dat gesukkel met een loszittende heupgordel de eerste 12km (wat een energieverspilling), de nummer die 2 keer loskwam, enz. maar ik heb de smaak wel te pakken.

Jammer dat ik ook een Large shirt heb besteld, veel te groot natuurlijk.. dus volgend jaar moeten we wel terug meedoen voor een Medium-shirt :)

Ook de diverse websites met allerlei foto's zijn nog nagenieten natuurlijk en de verslagen overal getuigen ervan dat iedereen genoten heeft van deze mooie organisatie.

Nu eventjes terug die kortere afstanden, zalig toch..

Marathon Zeeuws-Vlaanderen

2010-04-17T18:07:00.021+02:00

We zijn aangekomen en we leven nog.. de eindtijd is 3u40-3u41 geworden (efkes wachten op de officiële uitslag). De knie heeft, zoals verwacht, nog wat roet in het eten gegooid, maar we kunnen tevreden zijn voor een 1ste marathon.

Om 11u konden we op de markt te Hulst van start gaan onder een mooi zonnetje, wat een meevaller. Aan het vooropgestelde tempo van 5min/km deden we ons rondje Hulst en vertrokken dan voor de overige 40km :)

Het liep vlot, heel vlot.. ik wou ook niet teveel versnellen omdat ik nog geen ervaring had met die km's. Door het goede weer lagen ook de bospaden droog en km na km werd afgehaspeld met een goed gevoel. De omloop was mooi aangegeven en links en rechts stonden er 'zonnekloppers' te applaudiseren .. leuk was ook dat er vele mensen de naam riepen die op de startnummers gedrukt stonden.

10km-20km-30km, nog altijd vlot en nergens last. Na het lastigste stuk van de marathon, het (ei)land van Meijer (33km) voelde ik me nog fit en besloot dan ook langzaam te versnellen. Ik zag Gunther een 20-tal seconden voor me lopen en wou dan ook de laatste km's samenlopen.

Op 37km was 't van dat.. de krampen schoten er efkes in en ik moest stretchen. Dat ging niet echt van harte, maar we konden toch terug beginnen .. jammer dat de knie het dan ook ineens maar opgaf. Strompelen kan je het niet echt noemen, ik stond gewoon blok, dan sta je fit op 37km en blokkeert de "carrosserie". Je probeert dan anders te lopen, maar dat bekoop je door terug ergens anders krampen te krijgen. Dus gewoon stilstaan en samen met Joost proberen wat te stretchen en de spieren te ontspannen zodat we op onze tanden konden bijten met de knie. Maar het lukte niet en de minuten vlogen voorbij, dan is het efkes twijfelen of je verderloopt of niet.. als dat al gaat natuurlijk.

Beetje bij beetje strompelden we terug in gang, maar veel versnellen zat er niet meer in of de knie blokkeerde terug. Dus dan is het maar joggen en hopen dat je die laatste km's nog kan overbruggen.

Met nog een pak reserve kwamen we over de finish na 3u40 en dan ben je blij dat je het uiteindelijk toch gehaald hebt. Dus lichtjes ontgoocheld omdat er een tijd onder de 3u30 inzat, anderzijds was het een goeie leerschool want mss was de knie nooit geblokkeerd na die krampen te krijgen, dus misschien te weinig gedronken of te weinig magnesium opgenomen .. iets om over na te denken. Anderzijds tevreden dat we gefinished zijn na een moeilijke periode met blessures.

De Marathon Zeeuws-Vlaanderen heeft me geen moment verveeld, de omloop is prachtig en heel gevarieerd. Ik teken direct om er volgend jaar terug te starten. Ik zag deze week nog een filmpje van de organisator dat er wat teleurstelling was over de opkomst, maar de afwezigen hebben hier ongelijk. Doe vooral zo verder, het was een genot (tot op 37km) om deze te kunnen lopen!!

Nog es bedankt aan Ann, Joost, Loris, Sofie en Umi voor de steun onderweg!

En een dikke proficiat aan Gunther die onder die 3u30 gedoken is!

laatste loodjes...

2010-04-08T10:09:00.014+02:00

We zijn er bijna!!.. wat staat er zo nog op 't programma die laatste dagen?

Wel: vanavond 6km - morgen 5 - zaterdag 8 - zondag 13 - maandag 5 - dinsdag 6 - woensdag 5, allemaal aan gematigd tempo, wat een verademing :) .. dan 2 dagen rust en dan de marathon.

Het parcours wordt nog eens bekeken met de diverse plaatsen voor de supporter(s). Joost smeert zijn benen in om mee te fietsen (hopelijk een fiets met een extra zitje), Sofie maakt gerechtjes met extra koolhydraten, Gunther loopt ook nog zijn km's mee, nog een bezoekje aan de osteopaat maandag, het i'net wordt nog es afgesurfd voor allerlei info (die we eigenlijk al weten)en vooral de foto's van vorig jaar worden nog es bekeken ... ik begin er echt naar uit te kijken om te kunnen starten!! Terneuzen, here we come!! .. maar we gaan wel starten in Hulst :D en we blijven bij het plan van 3u30min.! Meer info of nog late inschrijvers hier.

En nu blijft het stil tot 17/04 's avonds ..

Nog een muziekske om de adrenaline te weerspiegelen :)

GP Baziel te Loppem

2010-04-06T13:02:00.007+02:00

Om de marathonzenuwen te bedwingen en gewoon omdat het superplezant en gezellig is, schreven Sofie en ik ons in voor de aflossings-canicross te Loppem. De Ronde Van Vlaanderen is ook heel interessant, maar als ge die 3 hondenmuilkes ziet, is de keuze snel gemaakt.

Met nog enkele ferme regenvlagen reden we naar Loppem waar het al stillekes aan begon op te klaren, dus dat was al een meevaller, we willen tenslotte nu niet meer ziek vallen. Eerst werden de teams geloot .. Sofie viel in een groepje met snelle Louis/Turbo en Marleen met Charlie, ikzelf werd bij Sofie met Goa en Noëmi met Pipolette ingedeeld.

Thx aan Tine voor de foto!

Het klinkt cliché, maar in zo'n estafette stijgt iedereen boven zichzelf uit. Op die korte afstanden van 800 en 600m worden er hoge snelheden gehaald. Iedereen zet zich in voor zijn/haar team, niet in het minst de kleinere hondjes die zich met leeuwenmoed in de strijd gooien.. ikzelf heb ook mijn tanden stukgebeten op Maxime met zijn beagle en Herman met griffonneke Enya. Chapeau!!

Sofie werd met haar team 11de en mijn team 6de, dus was ik heel tevreden van de dames in het team (en de hondjes).. 't is tenslotte voor de fun zo'n dagje. Hanna met Erynn vonden de canicross-drive terug met enkele pittige spurtjes waarin ze alles gaven.

Umi en Cujo hebben er een goed interval-trainingske op zitten, ze werden nadien dan ook beloond door de VCF met koekjes, de baasjes konden zich volvreten met ribbekes en frietjes! Lex bekeek het allemaal nogal schuchter en moet nog wennen aan de canicross-gekte, maar dat komt wel.

Winnaars van de dag werden Ralf, Nilson en Flynn. Tine nam een foto van Ralf en Flynn die de titel 'Foto van 't jaar' verdient..

Uitslagen, een mooie foto-reportage en zelfs filmpjes vind je hier!!

Ze zijn er!!

2010-04-04T08:38:00.003+02:00

.. de twijfels :)

In élk boek, élk tijdschrift vind je hetzelfde.. Na de laatste zware trainingsweek is er de tijd voor herstel en rust, in die laatste dagen voor de marathon begin je over alles na te denken. Temeer als het de 1ste 42'er is ..

Heb ik wel genoeg getraind? Het voelt alleszins niet zo. Wat mag ik wel/niet eten/drinken? Er komt al eens een pijnscheut of kramp ergens tevoorschijn die je nog nooit gevoeld hebt, enz. Ervaren marathonlopers zullen hier al eens mee lachen of misschien herinnert het hen aan hun "1ste keer" :D

Anderzijds krijg ik nu minder last van de knie, de voet is zo goed als hersteld en van de maagoperatie in januari moet nu ook alles uit het lijf zijn. "Positive thinking" en dat houden we nog een dagje of 12 aan! Laat die marathon maar komen, ik heb er zin in!!

Juist op de finish moet ik nog wat werken: