GP Frans Benaerens

… enige tijd geleden.. Luc (WTT): “Ah, op 2de kerstdag is er een mtb-wedstrijdje voor de fun in Berlare, wat denkt ge?” … Ikke: “Euh, bah ja zeker? Als die mannen niet te rap rijden, vallen we niet teveel in schaamte”.. :)

Gelukkig waren er verschillende reeksen.. uit trots werd het niet de C-reeks (REEKS C: …U bent het type dat de stelling “volgende week begin ik voor echt en binnen 2 maanden rijd ik iedereen naar huis” hoog in het vaandel voert…)

We behoedden ons ook voor zelfoverschatting om in de A-reeks te starten (REEKS A:Wanneer iemand op Wikipedia de betekenis van het woord ‘grinta’ opzoekt, hoort uw foto ter illustratie aan de rechterkant van de webpagina te staan… )

Omdat “recreatief” vele bijklanken en interpretaties heeft, schreven we ons dan maar in de B-reeks in (REEKS B: … U zit echter in deze reeks niet op uw plaats als u, al was het maar even, overweegt om in de A-reeks mee te rijden. Die reeks bestaat tenslotte vooral uit renners die het meer van hun ego dan wel van hun cardiovasculair systeem moeten hebben.)

Deze en andere omschrijvingen op o.a. Facebook met enkele teasers maakten het allemaal nog interessanter: De poort des doods, ‘da snake’, ‘da drop’, de wegel der wanhoop, ..

De Grote Prijs Frans Benaerens, ik kende de brave man niet, maar sedert 26 december 2011 staat ‘em in mijn geheugen gegrift: een tof parcours (uitdagend genoeg om het verschil te maken), goeie organisatie, toffe medewerkers (ook meetellend als enthousiaste supporters), ambiance op en naast het parcours, lekker eten en drinken nà de wedstrijd met een muziekske bij, schitterende man achter de micro .. noem maar op..

Om 14u gingen we van start.. allé, zouden we van start gaan.. om 12u was ik thuis nog binnenbandjes aan ’t wisselen, remmen aan ’t bijstellen.. *zucht*.. waarom kan dat nooit eens op voorhand netjes klaarstaan?! :)

Er kon nog een stukje verkenningsronde af en na 500 meter stond het zweet al op de rug.. “Het was niet om te zeveren!”. Modder, blubber, nijdige brugjes, onberijdbare stroken (voor mij dan toch) dus lopen maar in de prut, een knap opgebouwde stelling en een tof jumpke op het einde!
Alles kraakte: ketting, tandwielen, remmen, knieën, tanden, …

Start om 14u dus. Ik stelde me op naast Luc die er bij de start vanonder vloog… miljaar.. mee in dat wiel!! Paar plaatskes opgeschoven en gerustgesteld.. maar Luc trok er nog eens vanonder.. gevolg: in het boske stond ik stil toen iedereen moest afstappen op de modderstrook. Nog meer gevolg: van alle kanten gevloek en geroep van “modderpoten”.. Links en rechts was ook al zwaar gehijg te horen :) Plezant!
Na de modderstrook in het bos terug de fiets op en trappen maar.. voor 5 meter.. terug eraf! En lopen maar, terug de vélo op en stampen.. proberen de plankjes te passen met het voorwiel die over de beek lagen.. draaien, keren.. stampen.. hopen dat die ketting heel blijft.. de Luc was gaan vliegen..

De hoge stelling was teveel gedrum in de aanloopronde om omhoog te fietsen, dus liep ik ze maar omhoog en dat ging even snel zonder moeite te doen (dat moest ik onthouden!).. het jumpke over en op naar de eerste volledige ronde. Daar zaten nog een paar onverkende stukken in en er begon ook al vanalles te rammelen aan de fiets.. er sprongen al een paar versnellingen over, dus het werd wat zoeken. Iedereen begon er al redelijk ‘proper’ uit te zien en het gehijg werd zwaarder..
Links en rechts stond er ook al énen te zwaaien met een gesneuvelde ketting of verwant onderdeel.. op ons niveau zijn er geen wisselposten met 4 wachtende blinkende fietsjes ;)

Ik kon wel stilletjes aan opschuiven, lopen ging soms even snel of sneller dan fietsen op bepaalde stroken.. het voorwiel over de planken bij de beek passen ging alsmaar moeilijker..onvermijdelijk gingen we dan ook eens de beek in. Net zoals herhaaldelijk scheef gaan liggen in de modder en nét niet bovengeraken op een helling met een ‘schaamtelijke’ afsprong daaropvolgend..

De fun en goesting bleven erin en er was ambiance.. het hele tandwiel werd op- en afgeschakeld om nog wat grip te vinden.. op de stukken zonder publiek zaten we tussen het kader te stoempen, op de stukken met toeschouwers moesten we ons hoofd hoog houden en doen alsof we over de hindernissen vlogen.. meermaals werd dit verward :)

De laatste ronde werd er nog eens bijgetrapt (yeah right!) en sprongen we een laatste keer richting finish in de 6e positie.. beter dan verwacht en goed geamuseerd!
De fiets zag er niet uit, ik schoof die dan ook wijselijk in de auto en ging richting kleedruimte op het erf waar ge u in volle glorie kon omkleden :)..

Recup-drank en aanvullen van reserves werden onmiddellijk overboord gegooid. In ‘ne stal moet ge bier drinken en hamburgers eten!! Direct deze goeie raad opgevolgd en ettelijke fleskes later werden we veilig naar huis gereden door Fieke.
Een dikke pluim voor de organisatie en medewerkers, we hebben ons kostelijk afgejakkerd en geamuseerd.. hopelijk komt er volgend jaar een vervolg! Benieuwd naar de foto’s..

Wintertriathlon Wachtebeke

Vorig jaar deden we hier onze 1ste triathlon-poging, remember de sneeuwfoto's! Dit jaar beloofde het te regenen, dus hoera: eindelijk eens echt crossen!

Aangezien het een wedstrijd georganiseerd is door WTT, willen we ons beste beentje voorzetten en waren er dan ook wat zenuwen. Samen met Ann, Joost en Maarten was het dan ook afwachten wat het zwemmen ging geven..

Daar er in het zwembad onderhoudswerken bezig zijn, werd de zwemproef ingekort naar 400m.. niemand was daar echt treurig om :)

Ann deed het voortreffelijk en ikzelf had met Joost, 20 seconden voor mij gestart, de perfecte haas. De uitslagen staan nog niet online, maar het was een pak sneller dan vorig jaar.

Boven: Joost (gele badmuts) Onder: ikke

Na het zwemmen was het omkleden en alles klaarmaken voor het 2de gedeelte: mtb + lopen.

Het starten was volgens de zwemtijd en ik vermoed ergens vooraan de 20ste plaats te zijn gestart.. goe bezig en de moraal stond hoog. Vorig jaar stond ik bij de laatsten.

Op de rechte asfaltstroken bleef alles status quo, maar de technische stroken lagen me beter en ik kon enkele plaatsen opschuiven.

Ik was al gestart met een miniem aan remkracht op de fiets, tegen het einde was de achterrem volledig weg en werd het wat gestunt. Een valpartij op het laatste bruggetje gaf nog wat extra gevloek en adrenaline :)

De wissel en lopen maar.. er gingen mij direct een paar man voorbij, ondanks dat ik een redelijk tempo aanhield.. raar.. halverwege de eerste ronde zag ik die kerels terugvallen. Ik kon aanpikken bij een snellere loper en we schoven terug wat op, nice!

De 2e ronde nam ik over en voelde dat ik nog wat reserve had.. de laatste km werd er nog eens alles uitgeperst en ik kon binnenlopen op vermoedelijk een 15de plaats (?)..nog even afwachten..

Er was echter nog een verrassing en die kwam in de vorm van een 3e plaats in het Provinciaal Kampioenschap in mijn reeks, also nice!

Conclusie: terug heel goed geamuseerd, een mooie organisatie, toffe medewerkers, mooie omloop en een absolute aanrader!!