woensdag 14 september 2011
vrijdag 9 september 2011
Zwintriathlon Knokke
Laatste ODS-opdrachtje voor dit jaar: de Zwintriathlon Knokke.. op een woensdag, midden in de week en toch nog meer dan 1000 inschrijvingen, dat moet wel een specialleke zijn!
Het weer beloofde echter niet veel goeds, al enkele dagen was het aan het waaien (ferm!) en regenen, … de ‘goesting’ was er dan ook naar en de gewrichten begonnen wat tegen te stribbelen. Samen met Odile trokken we naar Knokke-Heist om ons aan te melden. Na wat gesukkel parking-secretariaat-parking-aankomstzone-parking wat allemaal een eind uit elkaar lag konden we ons beginnen klaarmaken (om naar de wisselzone fietsen/lopen) te fietsen... u merkt, het vlotte niet echt. Chickenlegs in combinatie met een kieken zonder kop..
De wetsuit hadden we afgegeven bij de aanmelding, die werd al naar de wisselzone zwemmen/lopen gebracht in Sluis. Rond 12u konden we dan in groep, begeleid door politie, als opwarmer fietsen van Knokke naar Sluis, ondertussen had Nancy zich ook bij ons gevoegd. Zo kwamen we al wat in de sfeer en had je een idee van de mede-atleten: de fietsen gingen van mountainbikes tot high-end tijdritfietsen met bijhorende wortelhelmpjes.
Ik startte in de voorlaatste wave 9 om 14u30. De toppers begonnen een uur vroeger, say no more :p Een grote en goed georganiseerde wisselzone met muziek en commentator maakte dat de wachttijd snel voorbijging. Efkes een praatje met fotograaf Stijn (check out de knappe sportfoto’s!) en clubgenoot Johan, nog wat drinken, pitstopje, materiaal nog es goedzetten voor de 25ste keer, in de wetsuit wringen, genummerde badmuts op, alles was piekfijn verzorgd door de organisatie. Bij het aanschuiven stond Miguel tussen de toeschouwers, een oude vriend die ‘k reeds voor de 2e keer tegenkom dit seizoen, misschien ook heimelijke ambitie? ;) Dillie en Nancy, die gestart waren in wave 4, kwamen ondertussen uit het water na hun 1000m zwemmen, dus 1/3de zat er voor hen al op. Het was voor hun de eerste kwarttriathlon dit seizoen.
Het water ingedoken .. miljaar, koud!! Ik legde me voorzichtig op de 2de rij omdat ik ervan uitga dat snelle zwemmers op de eerste rij liggen.. niet dus bij waves. Het zwemmen ging vlot (ik hield me kalm met de wedstrijd van Berlare in mijn achterhoofd waar ik me volledig opblies) en passeerde één na één zwemmers die op de eerste rij gestart waren. Ondertussen moesten we ook nog slalommen tussen schoolslagzwemmers van vorige waves .. blijkbaar kwam ik bij de eersten uit het water, dus volgende keer toch maar op die eerste rij gaan liggen. Nu ja, het zal ook geen minuut schelen natuurlijk, maar je spaart wel wat energie als je minder moet slalommen. Badmuts en brilletje af, wetsuit half uit, trappen omhoog over het bruggetje, trappen omlaag, onder het bruggetje, naar de wisselzone.. chip uit,wetsuit uit, schoenen en helm aan, chip terug aan (stom ding, we mochten onze eigen chip met enkelband niet gebruiken), nummer aan en weg met de vélo. Zwemtijd: 18m27s.
De illusie om meewind te hebben tijdens het fietsen werd na enkele meters al de grond ingeboord. Een tandje kleiner en krom de rug al maar een beetje, want we waren gewaarschuwd dat het 80% ‘van datte’ was! Echt niet normaal, langs voor, langs links, langs rechts, de wind bleef maar beuken.. ik zag enkele fietsers in de graskant belanden of die gewoon bijna stil stonden. Ikzelf kon redelijk volhouden, natuurlijk af en toe voorbijgestoken door een hardrijder en kon van wiel naar wiel rijden wat het voordeel is als je achteraan start. Het was niet-stayeren, maar het maakte toch niet zoveel uit, iedereen reed sowieso op het kantje en het was ieder voor zich. De vele individuele fietstraingen die ik dit jaar afgewerkt heb in Zeeuws-Vlaanderen wierpen nu hun vruchten af. Op de lange stroken moest je het tempo erin houden en gewoon wat kleiner schakelen om de souplesse te houden, ik heb er enkele zien sterven met het ‘groot mes ‘op :) Volgend jaar vragen ze best Boudewijn De Groot als randanimatie “Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?..” Menig gevloek en getier was er in de polders te horen :) Ik dacht dan ook de dames ergens op de omloop te pakken te krijgen, maar die hebben super gefietst. Dillie kwam ik pas op het einde van de 45km tegen, Nancy was zelfs al gewisseld naar het lopen.. sterk! Fietstijd: 1u22m
Ik had bewust beetje reserve gehouden om vlot te kunnen lopen en kon direct een mooi tempo aanhouden. Coach Stijn moedigde ons nog aan in de laatste (kilo)meters en enkele clubleden van WTT doken ook ineens op ;) .. jammer genoeg kreeg ik na 6km terug last met steken in de zij en moest wat vertragen.. de benen wilden nochtans sneller. Even geprobeerd erdoor te lopen, maar het lukte niet, dus maar even wandelen en strekken.. terug vertrokken en wat versneld maar opnieuw hetzelfde, terug wandelen strekken, boerke laten, .. en terug weg.. de pijn bleef wat hangen, maar kwam er niet meer door dus konden we dat laatste stukje nog versnellen. Looptijd: 42m16s.
Eindtijd: 2u29m18s. en een 119de plaats op 775 finishers! De dames finishten ook beide, waarvoor heel veel respect!!
Na de aankomst was er een ruime bevoorrading met banaan, appelsien, watermeloen, sandwiches, koeken, … toch werd er met Marc eerst een pintje gedronken, al was ik aan het bibberen van de kou ;)
Hier sluiten we dan ook ons jaartje Over De Streep af. Bedankt aan Stijn voor de goede schema’s waar we de komende jaren ook nog veel gaan aan hebben (wees gerust, we zullen u nog wel kennen volgend jaar :p) , aan de VTDL voor de kledij en ondersteuning maar vooral aan Odile, Griet en Nancy voor de steun en vriendschap!! En uiteraard Sofietje die dag in, dag uit mijn triathlongezaag heeft moeten verdragen ;)
Er komt dus zeker nog een vervolgjaar want ik heb me te goed geamuseerd en veel toffe mensen leren kennen in het wereldje, ik bekijk of een ½ triathlon (Leuven of Neerpelt) in het voorjaar haalbaar is. Nu 3 weekjes rust en dan langzaam aan terug opbouwen..
Nog 1 ding: triathlon is NIET voor supermensen met een mega-conditie, integendeel: ik heb een jaar zonder blessures gehad en meer getraind als voorheen, gewoon door de combinatie van de sporten en de gespreide belasting op de verschillende spiergroepen. Er zijn wedstrijden en afstanden voor zowel recreant als ambitieuze atleet. De eerste finisher kwam woensdag over de streep in 1u52m50s, de laatste in 4u35m57s.. daar past iedereen wel tussen ;) Regelmaat en niet overdrijven is de boodschap!
Tot één dezer!
Het weer beloofde echter niet veel goeds, al enkele dagen was het aan het waaien (ferm!) en regenen, … de ‘goesting’ was er dan ook naar en de gewrichten begonnen wat tegen te stribbelen. Samen met Odile trokken we naar Knokke-Heist om ons aan te melden. Na wat gesukkel parking-secretariaat-parking-aankomstzone-parking wat allemaal een eind uit elkaar lag konden we ons beginnen klaarmaken (om naar de wisselzone fietsen/lopen) te fietsen... u merkt, het vlotte niet echt. Chickenlegs in combinatie met een kieken zonder kop..
De wetsuit hadden we afgegeven bij de aanmelding, die werd al naar de wisselzone zwemmen/lopen gebracht in Sluis. Rond 12u konden we dan in groep, begeleid door politie, als opwarmer fietsen van Knokke naar Sluis, ondertussen had Nancy zich ook bij ons gevoegd. Zo kwamen we al wat in de sfeer en had je een idee van de mede-atleten: de fietsen gingen van mountainbikes tot high-end tijdritfietsen met bijhorende wortelhelmpjes.
Ik startte in de voorlaatste wave 9 om 14u30. De toppers begonnen een uur vroeger, say no more :p Een grote en goed georganiseerde wisselzone met muziek en commentator maakte dat de wachttijd snel voorbijging. Efkes een praatje met fotograaf Stijn (check out de knappe sportfoto’s!) en clubgenoot Johan, nog wat drinken, pitstopje, materiaal nog es goedzetten voor de 25ste keer, in de wetsuit wringen, genummerde badmuts op, alles was piekfijn verzorgd door de organisatie. Bij het aanschuiven stond Miguel tussen de toeschouwers, een oude vriend die ‘k reeds voor de 2e keer tegenkom dit seizoen, misschien ook heimelijke ambitie? ;) Dillie en Nancy, die gestart waren in wave 4, kwamen ondertussen uit het water na hun 1000m zwemmen, dus 1/3de zat er voor hen al op. Het was voor hun de eerste kwarttriathlon dit seizoen.
Het water ingedoken .. miljaar, koud!! Ik legde me voorzichtig op de 2de rij omdat ik ervan uitga dat snelle zwemmers op de eerste rij liggen.. niet dus bij waves. Het zwemmen ging vlot (ik hield me kalm met de wedstrijd van Berlare in mijn achterhoofd waar ik me volledig opblies) en passeerde één na één zwemmers die op de eerste rij gestart waren. Ondertussen moesten we ook nog slalommen tussen schoolslagzwemmers van vorige waves .. blijkbaar kwam ik bij de eersten uit het water, dus volgende keer toch maar op die eerste rij gaan liggen. Nu ja, het zal ook geen minuut schelen natuurlijk, maar je spaart wel wat energie als je minder moet slalommen. Badmuts en brilletje af, wetsuit half uit, trappen omhoog over het bruggetje, trappen omlaag, onder het bruggetje, naar de wisselzone.. chip uit,wetsuit uit, schoenen en helm aan, chip terug aan (stom ding, we mochten onze eigen chip met enkelband niet gebruiken), nummer aan en weg met de vélo. Zwemtijd: 18m27s.
De illusie om meewind te hebben tijdens het fietsen werd na enkele meters al de grond ingeboord. Een tandje kleiner en krom de rug al maar een beetje, want we waren gewaarschuwd dat het 80% ‘van datte’ was! Echt niet normaal, langs voor, langs links, langs rechts, de wind bleef maar beuken.. ik zag enkele fietsers in de graskant belanden of die gewoon bijna stil stonden. Ikzelf kon redelijk volhouden, natuurlijk af en toe voorbijgestoken door een hardrijder en kon van wiel naar wiel rijden wat het voordeel is als je achteraan start. Het was niet-stayeren, maar het maakte toch niet zoveel uit, iedereen reed sowieso op het kantje en het was ieder voor zich. De vele individuele fietstraingen die ik dit jaar afgewerkt heb in Zeeuws-Vlaanderen wierpen nu hun vruchten af. Op de lange stroken moest je het tempo erin houden en gewoon wat kleiner schakelen om de souplesse te houden, ik heb er enkele zien sterven met het ‘groot mes ‘op :) Volgend jaar vragen ze best Boudewijn De Groot als randanimatie “Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?..” Menig gevloek en getier was er in de polders te horen :) Ik dacht dan ook de dames ergens op de omloop te pakken te krijgen, maar die hebben super gefietst. Dillie kwam ik pas op het einde van de 45km tegen, Nancy was zelfs al gewisseld naar het lopen.. sterk! Fietstijd: 1u22m
Ik had bewust beetje reserve gehouden om vlot te kunnen lopen en kon direct een mooi tempo aanhouden. Coach Stijn moedigde ons nog aan in de laatste (kilo)meters en enkele clubleden van WTT doken ook ineens op ;) .. jammer genoeg kreeg ik na 6km terug last met steken in de zij en moest wat vertragen.. de benen wilden nochtans sneller. Even geprobeerd erdoor te lopen, maar het lukte niet, dus maar even wandelen en strekken.. terug vertrokken en wat versneld maar opnieuw hetzelfde, terug wandelen strekken, boerke laten, .. en terug weg.. de pijn bleef wat hangen, maar kwam er niet meer door dus konden we dat laatste stukje nog versnellen. Looptijd: 42m16s.
Eindtijd: 2u29m18s. en een 119de plaats op 775 finishers! De dames finishten ook beide, waarvoor heel veel respect!!
Na de aankomst was er een ruime bevoorrading met banaan, appelsien, watermeloen, sandwiches, koeken, … toch werd er met Marc eerst een pintje gedronken, al was ik aan het bibberen van de kou ;)
Hier sluiten we dan ook ons jaartje Over De Streep af. Bedankt aan Stijn voor de goede schema’s waar we de komende jaren ook nog veel gaan aan hebben (wees gerust, we zullen u nog wel kennen volgend jaar :p) , aan de VTDL voor de kledij en ondersteuning maar vooral aan Odile, Griet en Nancy voor de steun en vriendschap!! En uiteraard Sofietje die dag in, dag uit mijn triathlongezaag heeft moeten verdragen ;)
Er komt dus zeker nog een vervolgjaar want ik heb me te goed geamuseerd en veel toffe mensen leren kennen in het wereldje, ik bekijk of een ½ triathlon (Leuven of Neerpelt) in het voorjaar haalbaar is. Nu 3 weekjes rust en dan langzaam aan terug opbouwen..
Nog 1 ding: triathlon is NIET voor supermensen met een mega-conditie, integendeel: ik heb een jaar zonder blessures gehad en meer getraind als voorheen, gewoon door de combinatie van de sporten en de gespreide belasting op de verschillende spiergroepen. Er zijn wedstrijden en afstanden voor zowel recreant als ambitieuze atleet. De eerste finisher kwam woensdag over de streep in 1u52m50s, de laatste in 4u35m57s.. daar past iedereen wel tussen ;) Regelmaat en niet overdrijven is de boodschap!
Tot één dezer!
donderdag 1 september 2011
Abonneren op:
Berichten (Atom)