Winterduathlon Geluwe

De voorbije week werd er gesukkeld met de ribben, efkes naar de dokter en verdict: een lichtgekneusde rib (wellicht van een val met de mtb) en een spierverrekking aan de rug. 2010 is écht wel het jaar van het gesukkel, de leeftijd wellicht :p Vrijdagavond zaten de ribben nog redelijk à bloc, de ademhaling ging moeilijk. Zaterdagmorgen voelde het al beter aan, dus werd er toch maar beslist om af te zakken naar Geluwe voor een 2de winterduathlon. De eerste in Lembeke was goed bevallen en het smaakte naar meer. Goed ingepakt en met de nodige voorzichtigheid konden we om 14u van start.
Het lopen ging vlot en de eerste 4km liepen we in 12m27s (we zullen 4km maar met een korreltje zout nemen). De wissel naar het fietsen was een soep, ik kreeg met moeite de handschoenen aan en met wat gesukkel uiteindelijk ook de helm en bril, maar het is voor iedereen hetzelfde, dus niet zagen.. :) De fiets op en stampen maar, aan de stijl herken je als het ware Cancellara :pp zij het op een mindere dag ;)
Fietsen en ik gaan nog altijd niet zo goed samen en we rondden de fietsproef af in een dik uur en 5min. Bij het eerste loopgedeelte kwam ik binnen als 29ste op reserve en na het fietsen zat ik op een 60ste plaats, kun je nagaan wat er mij allemaal voorbijgevlogen is :) maar het komt goed, nog paar maandjes fietsen en tegen de volgende in februari zijn we terug stukje sterker!

Fiets terug in de wachtzone, helm af, loopschoenen aan en de laatste 3,5km in gang schieten

Maar het fietsen was teveel bergop geweest en de krampen lagen op de loer, dus gewoon tempo houden en uiteindelijk gefinished vlak na Joost op een 51ste plaats algemeen (individuelen), 29ste plaats leeftijdsklasse.
Ik heb me terug ferm geamuseerd samen met Joost, Vince, Dirk, Marc en Kris.
Sofie en Ann waren erbij om te supporteren, net als de woefs. Juist Lex had het wat friskes


Met een speciaal dankwoordje voor de mooie foto's van Femke!! :D

Verslag Marathon NYC

Ik laat jullie even meegenieten van het verslagje van Michel :)

Beste vrienden,

De New York City Marathon zit erop! Zondagmorgen om 10u10 lokale tijd vertrokken we met tienduizenden 'gekke' medelopers op het nummer 'New York New York' van Frank Sinatra voor 42.195 m door de vijf districten van New York.

Eerst vanuit Staten Island over de drie kilometer lange Verrazano Narrow Bridge. De positieve energie die hier vrijkomt door alle lopers die maanden hebben getraind om in The Toughest aan de start te staan is onbeschrijfelijk. Je loopt letterlijk op een wolk met zicht op de zonovergoten skyline van Manhattan. Krop in de keel, hoe stoer je ook bent!

Brooklyn ontvangt ons met tientallen rockbands langs het parcours. Ik betrap me op het spelen van luchtgitaar terwijl ik loop... Duizenden New Yorkers moedigen ons aan met een nooit gezien enthousiasme. De Amerikanen zijn trots op hun Marathon, en terecht! Zo trots dat ze je willen aanraken: een rij van honderden High Five man slingert langsheen het 26 mijl lange parcours. Mijn handen doen net geen pijn...

Queens doet nog beter met drommen mensen langs de weg. Mijn voornaam op mijn shirt mist zijn effect niet: Michel, looking good, Michael take it home man, Michel, you can do it, New York is yours! De adrenaline brengt je letterlijk in hogere sferen!

Dan komt The Bridge from Hell ofte Queensborough Bridge naar Manhattan. Deze kilometerlange helling maakt de eerste slachtoffers op 27 km. Krampen en andere ongemakken treden voor het eerst op. Ga je hier te hard, dan haal je de finish niet. Toeschouwers zijn hier niet toegelaten. Enkel het geluid van duizenden voetstappen vullen de metalen koker van deze overdekte brug. Niemand spreekt, iedereen verbijt de pijn. IJzingwekkend...

Wie dacht alles gehad te hebben heeft het mis. Tijdens de steile afdaling komt het gejoel ons weer tegemoet. Niet duizenden maar tienduizenden mensen staan in dikke rijen op 1st avenue tot in de Bronx. 1 lange brede helling van vijf kilometer lang. Een apocalyptisch beeld. De pijn begint te wegen.

In The Bronx staan zwarte drummers en rappers ons op te wachten. Nog twee bruggen te gaan. Als je dacht te stappen ipv te lopen roept een You don't walk in the Bronx Man je tot de orde.

5th avenue. naar Central Park. Nog 8 km te gaan. De krampen doen pijn, echt pijn. 4 uur haal ik niet meer, de meet wel, zonder 1 meter te stappen, dat weet ik zeker.

Central Park, nog 4 km. De niveauverschillen in het parcours martelen de benen. Is het lopen of is het strompelen, ik weet het niet meer. Blijven gaan, nie pleuje. De New Yorkers gaan uit de bol, Michel, don't quit, take it home alom, maar ik hoor het niet meer. Ik zit in mijn runners tunnelvision...

En dan de finish, de bevrijding. Fantastisch. We're in!

Dank u New York, dank ook jullie voor al de berichtjes en aanmoedigingen via mail en het gastenboek! Dat gaf ons vleugels!

Groetjes

Michel

Mr. Smooth

Al enkele weken proberen we de crawl zwemtechniek onder de knie te krijgen en hoe kan het ook anders dan dat we daarvan geen blessure opgelopen hebben :) Een lichte verrekking op de rugspieren, dus afwachten of we dit weekend kunnen lopen. Over 3 weken moeten we toch 500m kunnen zwemmen voor de wintertriathlon te Wachtebeke van WTT (lichte paniek).

Een fantastisch hulpmiddel en inspiratie is Mr. Smooth . Op de website http://www.swimsmooth.com/ vind je allerlei tips om je stijl (als je die al hebt :p ) te verbeteren.

Check zeker de video's eens uit van de atleten (jaloers!) !!
Voor de freaks: je kan Mr. Smooth downloaden op je desktop ;)

Canicross St-Kat-Waver

Met nog een mtb-tochtje van zaterdag in de benen was het zondag richting St-Katelijne-Waver voor de canicross. Het beloofde terug een drukke dag te worden en het loog er niet om: bijna 300 deelnemers!! Het parcours was iets gewijzigd tov vorig jaar zodat er de laatste km nog enkele heuveltjes bijkwamen, zalig :)

Als training voor de komende veldcross te Deinze (14/11) liepen Cujo en ik de "lange" afstand (4.900m). Cujo begint ook terug meer in het ritme te komen en we konden afklokken op 17m27s, goed voor een 2de plaats :) Samen met Joost en Patrick het podium op, tof!

Sofie besloot ook nog eens de loopschoenen aan te binden met Umi en om het gezellig te maken, schreef ik me erna in met Lex zodat we samen de korte cross konden lopen. Umi als vanouds met de snorharen furieus in de wind gas gevend, Lex zorgvuldig elk plekje modder vermijdend :)

De Lotgenoten Vlaanderen waren ook terug vertegenwoordigd! Heidi had Junta meegebracht, een schitterend hondje met hele korte pootjes maar met véél moed! :) Junta liep de Funrun van 1.675m volledig uit met de buik in de modder en springend over modderplassen en is daarmee voor mij de held van deze canicross-dag!

Marathon NY

Via de blog van RunToDream kwamen we op dit prachtig filmpje uit over de stichter van de Marathon te New York. Deze staat dit jaar extra in de kijker bij mij omdat onze eigenste Michel van Jack Wolfskin deze gaat meelopen. Morgen gaat hij van start en van hieruit wensen we hem héééél véééél succes!!

Hier kunnen jullie een aanmoediging neerpennen voor Michel!

Blokske

Nu we toch bezig waren, hebben we de mtb ook maar vervangen door een recenter model om de komende winterduathlons aan te vangen. Het is de Cube Analog Disc geworden, maar het model 2010 dan wel. Er gebeuren wel nog wat aanpassingen aan, maar voor een 'redelijk' prijske heb je hier een goeie standaardfiets (met schijfremmen).

De dag na de veldcross in Zwijnaarde moest de mtb natuurlijk eens worden uitgetest en dus trokken we 's morgens vroeg naar Mariakerke voor een toertocht langs Drongen, Nevele.. Helm op, rugzak aan en weg waren we

Onderweg werden we gepasseerd door mannen als Weylandt, Keisse.. 150m in die mannen hun wiel vind ik al een hele prestatie :p

Een 2-tal uurtjes en véél slijk later kwam ik terug in Mariakerke waar tot mijn opgeluchtheid een bike-wash stond. Je kon er de fiets afgeven en een tijdje later kon je die terug ophalen, proper en blinkend!