Jaartje ouder..

.. ons kleine Umi is 5 jaar geworden!

Umi als celeb op één.. rond seconde 15! Nog véle jaartjes aan ons klein snorreke :)

We blijven bezig ..

Omdat stilzitten niet echt mijn ding is, maar het nu éénmaal moet met een blessure, zoeken we naar alternatieven.
Vanaf 20/09 starten de crawl-lessen te Wachtebeke: om daar niet niet als Plons de gekke kikker toe te komen, gaan we nu al dagelijks zwemmen.
Geen Johnny Weismuller-prestaties, maar een paar honderden meters om te beginnen. Een simpel zwembrilletje is één van de vereisten, maar er zijn dan ook hopen modellen, na een miskoop werd het een competitie-brilletje van Speedo: Zijn we niet snel, dan zien we er toch snel uit!

En zoals soms gebeurt, is deze blessure heel leerzaam. Van de nood een deugd maken, heet dat .. het zwemmen wordt vanaf nu wekelijkse kost tussen het lopen en misschien fietsen in.

Het fietsen bevalt me ook wel, hetzij beperkt voor een uurtje of anderhalf uur maximum, dan heb ik er genoeg van. Ik heb totaaaaal geen kracht in die fietsspieren en de gemiddeldes zijn er dan ook naar, maar zo'n 40km fietsen zal ook regelmatiger op de agenda komen.

En nee, ik heb geen high-tech full carbon star wars bike in de garage staan, maar een 2ehands vélo'ke van 'den décathlon' .. voor een prikje gekocht mét shimano-sletskes erbij!


Let wel, de fiets werd al gepimpt met een 'ironman-tubebox' om ervoor te zorgen dat ik tijdens mijn km's lange pedaaltochten geen wafelke of prince-koekske of ander lekkers tekortkom :)

En ja, ik moet toegeven: door die 3 sporten te combineren (behalve 't lopen nu) ben ik benieuwd geworden naar de T. Als we het lopen terug in gang krijgen en er is nog ergens een recreatieve triathlon eind dit jaar, doen we zeker mee. Die lange afstanden in het lopen zullen wat worden teruggeschroefd en in combinatie met fietsen en zwemmen vermoed ik dat de blessures ook heel wat minder zullen zijn. Ge ziet: al bij al is zo'n blessure nog zo slecht niet om andere dingen te ontdekken ;)

Pech onderweg..

.. naar de marathon. Een blessure gooit roet in de planning. Na de trailloop voelde ik al lichtjes de pijn boven de hiel, maar het ging nog. Maandag werd een lange duurloop van 28km afgewerkt, maar toen voelde ik letterlijk en figuurlijk de bui al hangen.

Paar dagen gerust en opnieuw geprobeerd, maar ik kon niet op de enkel steunen bij het lopen. Verdict: achillespeesontsteking en 6 weken van relatieve 'rust'. Dwz fietsen mag, zwemmen mag, lopen mag niet..


Maar omdat er mensen zijn met grotere problemen dan een paar weken niet te mogen lopen, laten we het niet aan ons hart komen en maken we dan maar een nieuwe planning op.

De zojuist gekocht 'koersvélo' kan dus niet beter komen en vanaf nu worden we paar weken wielerterrorist. Half september wordt dit aangevuld met een cursus crawl-zwemmen (2x/week). En dan vanaf begin oktober stillekes aan herbeginnen om het veldloopseizoen te kunnen meepikken.


We zien wel of er iets te bloggen valt nu er niet gelopen wordt natuurlijk..

Steratlon St-Niklaas

Onder het mom van "doe eens vanalles in het jaar dat je 35 wordt/bent" komt het vervolg in de vorm van een duathlon, ook weliswaar terug in beperkte vorm :p



Alhoewel, we kiezen voor de Large-versie, vooral om dat dat beter klinkt: 40km fietsen - 10km lopen .. het lijkt makkelijk haalbaar, nu nog zien of dat werkelijk zo is. Met de canicross van zaterdag a.s. in Poeke nog in de benen zal het zondag toch efkes pieken. Dankzij behulpzame 'vrienden' (ik weet niet of ik ze nog zo ga noemen na mij te hebben overtuigd tot zulke activiteiten :p ) zal ik binnenkort mijn eerste stappen.. euh, nee.. omwentelingen maken op een échte koersvélo! Morgen gaan we voor 't eerst eens trainen (als 't niet regent :p) en wellicht als 't donker is ;)

Nog liefhebbers? Schrijf hier maar in!

Trail Val d'Heure

Vandaag konden we voor de eerste keer proeven van een trail-run: de trail val d'heure. Vroeg opgestaan deze morgen rond half 6 en dan Wendy en Carly opgepikt, want de start was al om 9.15u. Omdat we nog maar beginnerkes zijn werd er voor de kortste afstand van 20km gegaan. Na thuis van alle soorten rugzakken, drinksystemen, petjes, shirts, schoenen te hebben getest werd er uiteindelijk gewoon gekozen voor de drankgordel met 2 flesjes en een gelletje. Voor de korte afstand moesten we ons nu ook niet als muilezels gaan laden.

Daar toegekomen kregen we al direct een croissantje en koffie aangeboden en de gemoedelijke sfeer viel direct op. Toch hoorde je al links en rechts sommigen mompelen van: "Waar ben ik nu aan begonnen?" :)

Met exact hetzelfde idee gingen we van start en voor de verandering kon ik eens vooraan starten, heel raar. Ik kon vlot volgen op de eerste beklimming, dus verbaasde mezelf. De ontnuchtering kwam al vlug bij het 2de "bergje" .. de eersten konden vlot blijven lopen en ik haalde met moeite het wandelen, dus efkes slikken..

Even gas teruggenomen en op eigen tempo naar boven en naar beneden.. tot er een soort kamikaze me in de afdaling voorbijkwam en zich gewoon liet vallen naar beneden. Hmm, tof, kan ik ook :D Al een geluk dat het droog lag, maar het bleef toch schuiven en oppassen voor de voeten. Wel zalig om in het bos zo voluit u te laten gaan, beetje kinds, denk 'k :x

Vanaf km 11 viel 'k alleen rond een 6de-7de plaats en toen moest ik zelf uitkijken waar de lintjes juist hingen. Ik voelde de hete adem in mijn nek van iemand die iedere keer moest lossen op de bergjes, maar terugkwam op de vlakkere stukken. Dus bij het afdalen nog maar eens alle remmen los gesmeten tot aan het beekje .. over het beekje.. terug de helling omhoog.. en ja! Hij was eraf!! Jammer genoeg kwam ik dan ineens 2 héle jongedames tegen die net rond hun 5km waren. Miljaar!! Helemaal verkeerd zat ik, er zat niks anders op dan terugkeren en op mezelf vloeken dat ik de route even uit het oog verloren was. Wel jammer dat degene die zo kort op mij zat, dan niet even kon verwittigen. Maar ja, wedstrijd zeker?

Terug op pad en iedere keer dat je een afdaling nam wist je dat je toch terug omhoog ging moeten met de eerste meters al lopend, daarna trippelend en uiteindelijk dan toch maar dat laatste stukje wandelen, grr.. maar zo plezant!! :D

Op zo'n trail heb je vanalles wat: modderpaadjes, rotspaden, steile hellingen, venijnige heuveltjes, kamikaze-afdalingen, ... super!

We kwamen terug aan het prachtige "Chateau communal" in een tijd van +/- 1u40m dus toch heel tevreden daarmee, er kunnen nog een paar minuutjes af zonder fouten, maar dat is een onderdeel van de trail natuurlijk. Het parcours was trouwens tot in de puntjes bewegwijzerd met lint en kalkstrepen op de grond, heel sjiek. Het was dus enkel aan mezelf te wijten da'k té enthousiast was :)

Na een verkwikkende douche en aankomstbuffet met rozijntjes, chocolade, peperkoek, speculoos, appelsienen .. keerden we tevreden huiswaarts met een toffe ervaring die voor herhaling en misschien voor uitbreiding vatbaar is, een aanrader voor iedereen!

Optiek Sonck Streetrace Lokeren

12km (eigenlijk 12,5km) door de straten van Lokeren (3 rondes).. niet ver van huis en altijd bekend volk. Wie zagen we aan de start?

Wendy, Carly, de mannen van Volharding: Robby, Jordi, Michel, Rudy en Kris. Ook David uit vroegere jeugdige gloriedagen was van de partij :)

Vorig jaar liepen we 49'51", dus het moest iets sneller. De Garmin was ik thuis vergeten, dus ging "op 't gevoel lopen".. ik werd echter gered door David die van plan was 4'00"/km te lopen.. goed plan voor mij :)

Bij het startschot zie je iedereen uit die startblokken vliegen en dan is de verleiding groot om mee te gaan, maar we zijn ondertussen Master (35+) en de wijsheid begint te komen ;) Dus tempo lopen en langzaamaan opschuiven, na enkele km's zie je er al vele terug achteruit schuiven en zo kan je eigenlijk constant van groep naar groep lopen.

David hield me goed op de hoogte van tussentijden en ik antwoordde met een kort "jaja', meer kon er niet vanaf ;)

Het was minder warm dan vorig jaar, maar toch werd er voor genoeg afkoeling gezorgd door AVLO op de piste. Enkele bewoners zorgden ook voor de nodige verfrissing met sponsen of een tuinslang, zalig!

Op het einde van de 2e ronde kwam Michel in beeld en dan wist ik dat Robby niet ver uit de buurt kon zijn. Vorig jaar strandde ik op 16 sec. van hem en nu wou ik beter doen. Ondertussen zag ik ook Doritje langs de kant om te supporteren in die laatste ronde en ja, daar kwam terug een knalgeel shirtje in het zicht: Robby!

We bleven ondertussen lopers passeren en in de laatste km konden we aansluiten bij het groepje van robby, maar hijzelf was ondertussen al gaan vliegen :)) De uitslag is nog niet gekend, maar 'k vermoed dat ik op 10 sec. van hem gestrand ben in een tijd van +/- 49'20", beter dan vorig jaar maar nog niet goed genoeg.. Ondertussen wél gekend, hier de uitslag: 49m21s

Na de inspanning was het echter terug ontspanning en veel gekeuvel bij een trappistje (of meer) en iedereen kreeg nog wel een extra prijs, dus iedereen heeft het schitterend gedaan in zijn/haar reeks. Ik zelf kreeg nog een mooi pakketje met een paar loopkousen (Asics), een looppet (Asics) en een bidon, bij de inschrijving ontvingen we al een t-shirt..

Toffe jogging en volgend jaar een nieuwe poging om de Robby te verslaan! :)