34

Mooi nummer! Perfect volgens leeftijd en naar één van de vroegere motorhelden: Kevin Schwantz..


Gisteren werd de laatste afgewerkt boven de 10km en zonder pijn in de knie, wel met een fikse stortbui. Zou het dan uiteindelijk toch gewoon allemaal op zijn plooien komen tegen 17/04? De zenuwen beginnen op te borrelen en de loopjes worden ontspanningsloopjes, enkel nog een paar km/dag meer en ertussen al eens een rustdagje. Zondag wordt er nog 1 keer gas geven op de Aflossingsprijs Baziel met Cujo .. hopelijk blijft het lentezonnetje nu wat langer :)

25km van Hulst

Voilà, dat hebben we ook terug overleefd. De osteopaat heeft zijn werk goed gedaan. De 25km werd samen met Gunther afgehaspeld in 2u. Beetje sneller dan afgesproken, maar ik ben de laatste die daarover gaat klagen :) Gestart aan iets sneller dan 5min/km liepen we van groepje naar groepje.. af en toe kwam er een hijger aansluiten, maar die loste dan uiteindelijk toch (mss omdat we dan juist ietsje versnelden :p).

Na de 1ste ronde kwamen we bij een groepje met enkele bekenden die gestaag het tempo opdreven. Omdat we ons beiden goed voelden, bleven we daarbij plakken en zo ging het naar de finish en aan een gemiddelde van +/- 4m46s/km kwamen we op de mooie piste te Hulst aan. Even stoppen om de nrs. te laten noteren en een paar paaseieren rijker vertrokken we terug voor nog een bijkomende 7km af te werken.

Maar na 2km stond ik stil, steken in de zij en het ging niet. Efkes gewandeld en Gunther laten lopen en na een km terug in gang geschoten, zo heb ik 31 ipv 32 km.. dat zal ook wel goedkomen :)

Ik vermoed dat de steken in de zij komen van een beetje slechte 'preparatie'. 's Morgens beetje laks geweest met voeding en de ontstekingsremmer voor de knie zal ook wel de maag of nieren beïnvloed hebben. Maar de test is geslaagd en vanaf nu is het afbouwen en de knie laten herstellen om fit aan de start te verschijnen binnen 19 dagen .. het komt akelig dichtbij.

Nog een dikke proficiat voor de organisatoren te Hulst: er was genoeg waterbevoorrading, veel seingevers, mooie omloop.. nog van dat!!

En nu zijn we weg voor een 16km loslopen..

Tussendoortje..

.. hoe zit het nu eigenlijk met die marathontraining? Geen nieuws is goed nieuws, zeggen ze. Niet dus!

Na de canicross te Nieuwvliet trok ik maandag met Gunther op pad voor een 19km. De knie deed al een tijdje lastig (na de voet dan) wat te wijten was aan de nieuwe zooltjes. Nu, wat last of wat wrijving kunnen we verdragen, maar een constante pijn aan de knie lijkt me ook niet echt een reactie waar ik gerust kan in zijn. Dinsdag werd het dan maar rust en woensdag werd nog es geprobeerd voor een 12km. Het lukte wel, maar het liep letterlijk en figuurlijk 'vierkant'.



Het gevolg was dat we gisteren dus opnieuw op de tafel bij de osteopaat belandden en 's avonds een bezoekje aan de dokter brachten. Bij de osteopaat werd de knie en omliggende pezen losgemaakt zodat ze uit zichzelf kunnen herstellen en bij de dokter werd vastgesteld dat door anders te bewegen (de zooltjes) er vocht in de knie was geslopen. Het goede nieuws: ik kan verderlopen maar dien iedere keer een ontstekingsremmer vooraf in te nemen .. het minder goede nieuws is dat dit wellicht nog een 5-tal weken gaat duren :/

Morgen staan we aan de start voor de 25km van Hulst die we zullen lopen aan 5min/km en na aankomst lopen we nog een 7-tal km door aan trager tempo. Als we dit weekend (zondag 16km) overleven, kunnen er paar extra dagen rust worden ingebouwd om alles op zijn plooien te laten komen en dan wordt het aftellen.. nog 3 weekjes!!

Lexy boy

hmm.. is er hier in België dan toch zon?


ge maakt mij toch niks wijs hé..


Zo zie ik dat hier nog wel zitten als 't wat beter weer wordt :)


Tot binnenkort, de Lex!

Ace

Als je dit dagboek af en toe leest, wil ik niemand nog horen klagen over pietluttigheden!!


Wat een onmensen! Waar hebben die dieren dit aan verdiend? Ik snap niet dat zo'n mensen 's nachts kunnen slapen of feestvieren? Hopelijk kom ik nooit zo'n persoon tegen.. ongeacht hun "cultuur" of "godsdienst" of whatever. Een dier is geen gebruiksmiddel om jezelf te profileren of om over iets macht te kunnen hebben, je leeft er samen mee!

Het is een teken van zwakte en achterlijk macho-gedoe om onschuldige dieren af te slachten. Daarom nog maar es het diepste respect voor wat deze helpers en vrijwilligers van Ace en ook andere organisaties bewerkstelligen. Het is vechten tegen windmolens, maar die paar dieren die ze kunnen redden maken veel verschil .. Kan je je voorstellen dat je zit te wachten op een definitief spuitje en alsnog komen ze je redden?

Vrienden die het niet met me eens zijn, gelieve zich niet meer aan te melden...

Canicross Nieuwvliet

Zondagmorgen vertrokken met een miezerig weertje naar Nieuwvliet voor de 1ste Beach Adventure canicross. De voorbije week was de knie beginnen opspelen door de nieuwe zooltjes, dus 't was afwachten en de Cujo was op zaterdag beetje beginnen manken dus liet ik hem rusten maar Ann snelde ter hulp met Feliz. Die doet niks liever dan lopen en hoe dan nog.. :)

De lange afstand werd ingekort wegens werken op het strand en ik was er allesbehalve rouwig om. Met de komende zware trainingsweek voor de marathon in het vooruitzicht kwam dit goed uit en op het strand en mulle zand is het sowieso altijd wat zwaarder.

We vertrokken heel goed, Feliz had al direct een speelkameraadje ontdekt in de vorm van een duitse herder maar toen die afhaakte liep 'em vlot door. Het is altijd even zoeken op een breed strand voor de honden, maar gelukkig genoeg had hij een richtpunt van een snellere loper. Af en toe was Feliz dan ook mijn geslenter beu en besloot er maar een beetje vaart achter te zetten, zo kwam die finishlijn tenminste wat sneller dichterbij :)

Vlot kan je dit niet meer noemen..


Het werd een 2de plaats waar zowel ik als Feliz (voor zijn Canex-viskes) heel content mee zijn. Tony is en blijft nog een klasse te sterk, misschien kunnen we na de marathon wat dichter komen met terug wat interval-training..

Vandaag staat er een 19km op 't programma en zondag de laatste 32'er..

Met dank aan Tine voor de foto!

Canicross Booischot + 32'er

Zondag stond de 1ste canicross op het programma. Daar dit na enige aanpassing perfect paste in de marathontraining zakten we af naar Booischot.
Een hele goede organisatie van Fun 4 Dogs mocht maar liefst 279 deelnemers verwelkomen, voor een nieuwe organisatie is dit efkes slikken, maar alles werd goed opgevangen.

Cujo vertoonde de laatste maanden nog weinig tot geen last meer van zijn schouder, dus werd er een poging gedaan om met hem nog eens de lange afstand aan te pakken.
Hij vloog er gretig in en met zijn gebruikelijke intermezzo's van achterom kijken en es blaffen van: "Waar blijft ge?!" konden we de iets meer dan 5km afklokken in 17m45s, goed voor een 1ste plaats bij de categorie Lions M.
Onnodig te zeggen hoe tevreden ik was met de overwinning, maar vooral met het feit dat 'mijnen held' terug pijnvrij kan lopen :)



Voor de start van de CaniRun werd er wat gekonkelfoesd tussen Ralf en Umi. Met een tijd van 12m45s liepen Sofie en Umi naar de 20ste plaats bij de drukbezette Young Runners F.

Na de aankomst van Ann met Ralf werd al vlug duidelijk wat die 2 hadden bekokstoofd. Ralf en Umi liepen exact dezelfde tijd en gemiddelde snelheid. Ik vermoed dat Ralf broer Loris beetje op stang wou jagen en die haalde op zijn beurt
dan ook alles uit de kast ;)

Cujo's vriendinneke Zahra was er ook bij :)


Op de FunRun traden we nog eens aan met de Feliz. We weten dat het bij Feliz altijd een combinatie is van gas geven-spelen-plasje doen. Toen 'em in gang schoot, besefte ik nog maar eens
wat voor een power deze krachtpatser in huis heeft, ondertussen beseffende dat ik dat ook voorlopig nog geen 5km kan volhouden (wie wel?).


Hopelijk volgend jaar verbouwingen voor de kantine, want het was drummen voor de prijsuitreiking. Super waren natuurlijk de 'nog warme douches' voor de laatste lopers :))))))) Voor Lex was de warme kantine wél welkom..



Er werd wijselijk niet naar de trappist gegrepen op zondagavond, maar water, cola en pasta, want daags erna (gisteren dus) moest er een 32km worden afgewerkt.
Met stramme bovenbenen vertrokken we rond 14u waar meer dan de helft werd afgewerkt met een felle tegenwind.. puffen dus!! Maar 't is de voorlaatste 32'er, dus het einde is in zicht..
Na een dikke 3u waren we terug bij Gunther. Positief nieuws is dat de 'zooltjes' perfect hun werk doen, de voet geeft geen last meer.. wel bleef ik zitten met een misselijk gevoel, ik vermoed
van de gellekes die onderweg gebruikt werden. Terug een hele stap dichter naar 17/04, dat tellerke hier rechts begint ferm te minderen :D

Met dank aan Michel, Ann en Hanna voor de foto's

Trappistenloop Ouwegem zaterdag 29 mei 2010

Halve marathon Axel

..met vliegende start... ’t Is te zeggen, eerst gezamenlijk een eindje lopen (niet joggen), dan stoppen en opnieuw starten. Het is eens iets anders :)



De bedoeling was rond de 4’30”min./km te blijven lopen (eindtijd 1u35min) wat normaal gezien geen problemen mocht opleveren. Door de duurlopen van de voorbije weken wist ik ook dat het parcours heel mooi maar tegelijkertijd ook heel lastig zou worden.. wind op kop.. wind van de zijkant .. lange rechte stroken..

Rustig gestart bleef ik efkes hangen in een groepje die net iets te traag liep volgens ’t gemiddelde, dus beetje versneld en toen kwam ik al direct alleen te lopen. Een tiental meters voor mij liep een groepje en achter mij ook, ferm frustrerend om zo te lopen .. maar ja, vooruit is de enige weg. Langzaamaan naar het groepje voor me gelopen en daar efkes meegedraaid met het ‘molentje’ om af en toe uit de wind te blijven. Ik vond dat ook niet echt ideaal omdat ge uiteindelijk meer op elkaars hielen loopt dus opnieuw beetje versneld om alleen te lopen. Ik weet het: ’t is nooit goed! ;)

Rond km 13 viel de Garmin ook uit (te weinig opgeladen) dus vanaf dan was ’t “op ’t gevoel lopen”. Dit viel dik tegen wat me erop wees dat ik al heel afhankelijk ben geworden van dat horloge’ke. Dus ben ik maar wat mensen beginnen lastigvallen:“Hoever is ’t nog?”.. “Welke tijd hebt gij?”… enz. Bedankt aan de mede-lopers voor die info :D

Na km 17 wou ik nogmaals versnellen, maar de voet stribbelde tegen, het tempo was genoeg zo dus bleven we zo verder lopen en kwamen binnen op 1u32m26s. Niet slecht en beter dan gepland én mooi op schema voor de marathon. Enkel die grmmbll… kl.. voet.. De komende canicross wordt gewoon uitlopen op tempo, geen te fameuze snelheden die eerste weken..

Gunther kwam ook op schema binnen met een nieuw PR (punt van discussie nog :p ) en Wendy kwam verkleumd over de streep in een goeie 1u44m13s. Karlien kwam de conditie voor de canicross ook nog es testen op de 10km.

Na de ½ van Axel was het omkleden, naar huis, douchen en terug vertrekken voor de puppy-borrel van knappe Jilly!! Ze liet zich van haar beste kant zien en charmeerde dan ook al vlug iedereen met haar knappe snoet. Het belooft een ferme meid te worden die van niks bang is, ook al door de goede zorgen en bescherming van mooie zus Bitez. Met stijve billen en pijnlijke voeten mochten we ook nog es wat recuperen bij een lekker en gezellig etentje!



Het lopen op zondag werd geannuleerd (jaja, de voet!) en vervangen door een wandelingetje met de woefs. Onder een flauw lentezonnetje begonnen ook de kriebels bij Cujo los te komen en kwamen de eerste vlindertjes boven. De immer zo ‘coole’ Cj wist met zijn hormonen geen blijf en deed zijn uiterste best om in de gunst te komen van Zahra. Hij maakte dan ook al direct een afspraak om samen te lopen zondag te Booischot!

De voorvoetloper..

.. landt op de buitenkant van de voorvoet. Geen verkeerde maar wel belastende manier van hardlopen. Vooral voor iemand die lange afstanden loopt. (http://www.hetloopcentrum.nl/loopanalyse.php)

Het bezoekje gisteren aan de chiropodiste bracht gisteren heel veel verduidelijking. Enigszins sceptisch stond ik voor de deur waar in ’t groot “Sportbiomechanica” op stond. Na enkele minuten was het al tamelijk duidelijk wat het ging worden: zooltjes.

Het voorvoet-lopen gecombineerd met een beenlengteverschil geeft bij elke stap op de rechtervoet een extra druk van 8-12kg meer dan op de linkervoet. Logisch dat deze spieren en pezen overbelast geraken. Waarom heb ik dat dan niet eerder gevoeld? Logisch: omdat ik nooit gemiddeld meer dan 40km/week trainde (maximum) en ook max. 4 dagen/week. Het marathonschema legt 6/7 dagen training voor en een gemiddelde van +/-65 km/week. Tel daar ook nog es de weken ziekte bij en alles lijkt te kloppen.

Dus: zooltjes om te wandelen en zooltjes om te lopen. Na enkele weken zou ik een verschil moeten voelen in soepelheid de dag nà het lopen. Vanaf volgende week worden de zooltjes ingelopen en dan is het aftellen naar 17/04.. we gaan er toch nog geraken ;)

Morgen staat de ½ van Axel op ’t programma en daarna puppy-bezoek! Foto’s volgen :)

Stille hoop..

'n Een ezel vergaat 't eerst aan zijn poten, naar 't schijnt... ik zou het moeten geloven, ik sukkel er nu al een dikke maand mee. Rustig opbouwen afgewisseld met rustpauzes zouden volgens de osteopaat het tij moeten keren, maar in een marathonvoorbereiding zitten er weinig van die rustpauzes. Dus af en toe lassen we dat zelf in en zowaar, sinds maandag zit er beterschap in de lift! Dinsdag werd er een 10km gelopen in 40min. ('k weet het Gunther, 't was te rap, maar 't deed es deugd :p ).. gisteren werd er een 8km gejogd. Cujo profiteert ervan om mee in conditie te geraken.

Morgen wordt een bezoekje aan een chiropodiste die es uitgebreid zal nakijken of er 'zooltjes' moeten komen of niet..

Zaterdag staat er de 1/2 marathon van Axel dan op 't programma. Als we deze kunnen volbrengen, is 't in één rechte lijn naar 17/04 naar de marathon. 2 maand geleden lagen we nog paraplu in 't hospitaal en nu.. 't kan rap keren :D

Er zijn enkele links bijgekomen van joggende dames, zoals Evi en Wendy.. ik vermoed dat de overige ook wel in gang zullen schieten met verslagjes de komende weken nu het canicross-seizoen terug is opgestart :)