De weergoden waren de canicross nog maar eens goedgezind. Fris maar zonnig, ideaal voor onze hondjes. De organisatie was dik in orde en zo konden ze maar liefst 267 teams ontvangen wat geen sinecure is omdat het niet allemaal lieverdjes zijn natuurlijk..
Voor de canicross mochten we Feliz nog eens aanbinden, die had de dag ervoor al 8km in de poten gehad, dus 't was beetje afwachten of hij nog moe ging zijn. En er moest ook een nieuw 'harnasje' geprobeerd worden om hem comfortabel te laten lopen.

Het is heel duidelijk: Feliz amuseert zich op de canicross, hij trekt, loopt, springt, huppelt, gaat onderweg goeiedag zeggen tegen zijn fans ... hij is in zijn element en daar doen we 't voor.. Op de rechte stukken schoot hij iedere keer in galop, maar er waren teveel gladde bochtjes en daar remde ik hem dan weer af. Het tuigje zat hem ook niet 100% lekker, maar Feliz is van 't principe: "Niet neuten!" en liet zich niet kennen. Hij zorgde ervoor dat we met een 3de plaats een grote zak Canex-visjes kregen en we namen voorlopig afscheid tot het seizoen 2010 (alhoewel ik hem nog wel es tegenkom daarvoor).. ik kijk er al naar uit om met de speelvogel op pad te gaan volgend jaar!!

Omdat de eindstand van het criterium voor Cujo en mij reeds veilig was, kozen Sofie en ik ervoor om de laatste cross eens van hond te wisselen: Sofie ging met Cujo starten en ik ging nog beetje uitlopen/joggen met ons Umi..
De zenuwen kwamen vlak voor de start omhoog bij Sofie, maar de start verliep zonder ongelukken. Sofie had de laatste weken al wat meer gelopen en met Cujo die gelijkmatig trok snelden ze naar een gedeelde 10de plaats bij de Young Runners met een snelheid van 13,5km/u. Onnodig te zeggen hoe fier ik daarop ben!!
MAAR ... de grootste verrassing moest nog komen blijkbaar. Ik haalde Umi uit de auto en dik tegen haar goesting ging ze mee naar de start, ze uitte dit dan ook door ostentatief met haar rug naar de startlijn te gaan zitten bij het aanschuiven. Omdat ze ook haar lief
Loris en broer Ralf aan de start zag, werd ze al wat inschikkelijker en besloot dan toch maar wat mee te werken.
Aan de start zelf hoorden we links en rechts: "kijk, die gaat met dat klein hondje lopen, dat zal gene vetten zijn!" .. tja, ge moet Umi nu niet kwaad maken of ze zet hare moustache omhoog, dus aan de start ging ze er direct vandoor. Onderweg kwamen we bij Loris, maar er is een tijd voor vrijen en een tijd voor werken, dus Loris efkes aangemoedigd en hupla! Ze liep en sprong over de putten dat het een lieve lust was. Schoonbroer Ralf pikte ook nog aan en ook grotere honden voorbijsteken deed ze gezwind. Ze bleef gas geven en we eindigden aan een knappe 16,5km/u als 8ste in een sterkbezette reeks. Ik wist wel dat ze snel kon lopen, maar zo werken had ik ze nog niet weten doen, super!! Met dank aan de bos- en agilitytrainingen met 't vrouwke natuurlijk ;)
Met dank aan
Hanna voor de eerste foto's, de rest volgt ..