GP Frans Benaerens

… enige tijd geleden.. Luc (WTT): “Ah, op 2de kerstdag is er een mtb-wedstrijdje voor de fun in Berlare, wat denkt ge?” … Ikke: “Euh, bah ja zeker? Als die mannen niet te rap rijden, vallen we niet teveel in schaamte”.. :)

Gelukkig waren er verschillende reeksen.. uit trots werd het niet de C-reeks (REEKS C: …U bent het type dat de stelling “volgende week begin ik voor echt en binnen 2 maanden rijd ik iedereen naar huis” hoog in het vaandel voert…)

We behoedden ons ook voor zelfoverschatting om in de A-reeks te starten (REEKS A:Wanneer iemand op Wikipedia de betekenis van het woord ‘grinta’ opzoekt, hoort uw foto ter illustratie aan de rechterkant van de webpagina te staan… )

Omdat “recreatief” vele bijklanken en interpretaties heeft, schreven we ons dan maar in de B-reeks in (REEKS B: … U zit echter in deze reeks niet op uw plaats als u, al was het maar even, overweegt om in de A-reeks mee te rijden. Die reeks bestaat tenslotte vooral uit renners die het meer van hun ego dan wel van hun cardiovasculair systeem moeten hebben.)

Deze en andere omschrijvingen op o.a. Facebook met enkele teasers maakten het allemaal nog interessanter: De poort des doods, ‘da snake’, ‘da drop’, de wegel der wanhoop, ..

De Grote Prijs Frans Benaerens, ik kende de brave man niet, maar sedert 26 december 2011 staat ‘em in mijn geheugen gegrift: een tof parcours (uitdagend genoeg om het verschil te maken), goeie organisatie, toffe medewerkers (ook meetellend als enthousiaste supporters), ambiance op en naast het parcours, lekker eten en drinken nà de wedstrijd met een muziekske bij, schitterende man achter de micro .. noem maar op..

Om 14u gingen we van start.. allé, zouden we van start gaan.. om 12u was ik thuis nog binnenbandjes aan ’t wisselen, remmen aan ’t bijstellen.. *zucht*.. waarom kan dat nooit eens op voorhand netjes klaarstaan?! :)

Er kon nog een stukje verkenningsronde af en na 500 meter stond het zweet al op de rug.. “Het was niet om te zeveren!”. Modder, blubber, nijdige brugjes, onberijdbare stroken (voor mij dan toch) dus lopen maar in de prut, een knap opgebouwde stelling en een tof jumpke op het einde!
Alles kraakte: ketting, tandwielen, remmen, knieën, tanden, …

Start om 14u dus. Ik stelde me op naast Luc die er bij de start vanonder vloog… miljaar.. mee in dat wiel!! Paar plaatskes opgeschoven en gerustgesteld.. maar Luc trok er nog eens vanonder.. gevolg: in het boske stond ik stil toen iedereen moest afstappen op de modderstrook. Nog meer gevolg: van alle kanten gevloek en geroep van “modderpoten”.. Links en rechts was ook al zwaar gehijg te horen :) Plezant!
Na de modderstrook in het bos terug de fiets op en trappen maar.. voor 5 meter.. terug eraf! En lopen maar, terug de vélo op en stampen.. proberen de plankjes te passen met het voorwiel die over de beek lagen.. draaien, keren.. stampen.. hopen dat die ketting heel blijft.. de Luc was gaan vliegen..

De hoge stelling was teveel gedrum in de aanloopronde om omhoog te fietsen, dus liep ik ze maar omhoog en dat ging even snel zonder moeite te doen (dat moest ik onthouden!).. het jumpke over en op naar de eerste volledige ronde. Daar zaten nog een paar onverkende stukken in en er begon ook al vanalles te rammelen aan de fiets.. er sprongen al een paar versnellingen over, dus het werd wat zoeken. Iedereen begon er al redelijk ‘proper’ uit te zien en het gehijg werd zwaarder..
Links en rechts stond er ook al énen te zwaaien met een gesneuvelde ketting of verwant onderdeel.. op ons niveau zijn er geen wisselposten met 4 wachtende blinkende fietsjes ;)

Ik kon wel stilletjes aan opschuiven, lopen ging soms even snel of sneller dan fietsen op bepaalde stroken.. het voorwiel over de planken bij de beek passen ging alsmaar moeilijker..onvermijdelijk gingen we dan ook eens de beek in. Net zoals herhaaldelijk scheef gaan liggen in de modder en nét niet bovengeraken op een helling met een ‘schaamtelijke’ afsprong daaropvolgend..

De fun en goesting bleven erin en er was ambiance.. het hele tandwiel werd op- en afgeschakeld om nog wat grip te vinden.. op de stukken zonder publiek zaten we tussen het kader te stoempen, op de stukken met toeschouwers moesten we ons hoofd hoog houden en doen alsof we over de hindernissen vlogen.. meermaals werd dit verward :)

De laatste ronde werd er nog eens bijgetrapt (yeah right!) en sprongen we een laatste keer richting finish in de 6e positie.. beter dan verwacht en goed geamuseerd!
De fiets zag er niet uit, ik schoof die dan ook wijselijk in de auto en ging richting kleedruimte op het erf waar ge u in volle glorie kon omkleden :)..

Recup-drank en aanvullen van reserves werden onmiddellijk overboord gegooid. In ‘ne stal moet ge bier drinken en hamburgers eten!! Direct deze goeie raad opgevolgd en ettelijke fleskes later werden we veilig naar huis gereden door Fieke.
Een dikke pluim voor de organisatie en medewerkers, we hebben ons kostelijk afgejakkerd en geamuseerd.. hopelijk komt er volgend jaar een vervolg! Benieuwd naar de foto’s..

Wintertriathlon Wachtebeke

Vorig jaar deden we hier onze 1ste triathlon-poging, remember de sneeuwfoto's! Dit jaar beloofde het te regenen, dus hoera: eindelijk eens echt crossen!

Aangezien het een wedstrijd georganiseerd is door WTT, willen we ons beste beentje voorzetten en waren er dan ook wat zenuwen. Samen met Ann, Joost en Maarten was het dan ook afwachten wat het zwemmen ging geven..

Daar er in het zwembad onderhoudswerken bezig zijn, werd de zwemproef ingekort naar 400m.. niemand was daar echt treurig om :)

Ann deed het voortreffelijk en ikzelf had met Joost, 20 seconden voor mij gestart, de perfecte haas. De uitslagen staan nog niet online, maar het was een pak sneller dan vorig jaar.

Boven: Joost (gele badmuts) Onder: ikke

Na het zwemmen was het omkleden en alles klaarmaken voor het 2de gedeelte: mtb + lopen.

Het starten was volgens de zwemtijd en ik vermoed ergens vooraan de 20ste plaats te zijn gestart.. goe bezig en de moraal stond hoog. Vorig jaar stond ik bij de laatsten.

Op de rechte asfaltstroken bleef alles status quo, maar de technische stroken lagen me beter en ik kon enkele plaatsen opschuiven.

Ik was al gestart met een miniem aan remkracht op de fiets, tegen het einde was de achterrem volledig weg en werd het wat gestunt. Een valpartij op het laatste bruggetje gaf nog wat extra gevloek en adrenaline :)

De wissel en lopen maar.. er gingen mij direct een paar man voorbij, ondanks dat ik een redelijk tempo aanhield.. raar.. halverwege de eerste ronde zag ik die kerels terugvallen. Ik kon aanpikken bij een snellere loper en we schoven terug wat op, nice!

De 2e ronde nam ik over en voelde dat ik nog wat reserve had.. de laatste km werd er nog eens alles uitgeperst en ik kon binnenlopen op vermoedelijk een 15de plaats (?)..nog even afwachten..

Er was echter nog een verrassing en die kwam in de vorm van een 3e plaats in het Provinciaal Kampioenschap in mijn reeks, also nice!

Conclusie: terug heel goed geamuseerd, een mooie organisatie, toffe medewerkers, mooie omloop en een absolute aanrader!!

Winterduathlon Asse

Vandaag stond de 2e duathlon van het najaar op het programma: Winterduathlon Asse met 161 starters (duo's inbegrepen). Na wat paniek op zondagmorgen omdat ik met een mega-gepiep zat achteraan de remschijven en dit deskundig werd opgelost door personal mechanieker Marnix (1000x merci!)raakten we toch nog tijdig in Asse. Een fietsverkenningsronde zat er niet meer in, dus samen met WTT-er Luc (vergezeld van zijn ruime supportersclub) werd er wat losgelopen en kennisgemaakt met David, een mede ODS'er, die notabene de dag voor de wedstrijd pas een "shiny new" mtb had gekocht (van koelbloedig gesproken)...

Wat kregen we voor de kiezen? 5km asfalt lopen (heuveltjes) - 22km mountainbiken (iets grotere heuveltjes) - 2,5km lopen (om het af te leren).

De ziekte-perikelen van de laatste weken leken min of meer uitgewerkt, dus konden we direct goed van start gaan en de eerste 5km werd netjes afgewerkt in 19'26"..

.. daar wou ik al op voorhand voor tekenen.. de wissel duurde +/- een minuutje en dan was het onbekend terrein met de fiets.

Al snel werd duidelijk dat Asse omhoog-omlaag-omhoog-omlaag-... (vul zelf maar verder in) is. Het goeie weer van de voorbije weken zorgde er wel voor dat alles goed berijdbaar was, maar hellingen blijven sowieso omhoog gaan, goed of slecht weer...

Stampen, stampen, terugschakelen, stampen, terugschakelen, .. omhoog schakelen.. uitblazen in een afdaling.. af en toe es voorbijsteken of voorbijgestoken worden. Iedereen zat bij het fietsen al snel op zijn/haar niveau en plaats had 'k de indruk. Halverwege de 2e ronde kreeg ik krampen in de kuit, dus af en toe losklikken, schudden .. eens op kloppen :) en maar drinken en een gelleke binnensteken om dat weg te krijgen en de 3e ronde ging de kramp weg. Met een tijd van 56'30" en een 61ste fietstijd mag ik dan ook heel tevreden zijn. We gaan erop vooruit ( 't werd ook es tijd natuurlijk :p ).

Een iets snellere wissel (41") en hupla, het laatste rondje lopen. Efkes het hoofd kwijt...

Nog 1 kranige 50'er ingehaald (ik hoop op die leeftijd dat ook nog te kunnen!) en geëindigd in 1u27m06s.. 56ste vd 159. Zonder de duo's komt dit op een 45ste plaats. David en Luc volgden kort nadien, chapeau! De uitslag vind je hier. Met dank aan fotografen Filip en uiteraard Sofieke!

Ferm goed geamuseerd en hopelijk terug in een gezond ritme vertrokken na enkele hectische weken met verandering van werk, schema's, ... Nu terug enkele weekjes duurtraining (met o.a. de 1/2M Kasterlee met de Lotgenoten) en dan op naar de wintertriathlon Wachtebeke, een aanrader voor wie es goed wil afzien en daarna zalig kapot wil zitten ;)

Mtb-wedstrijd Klein-Sinaai

Gisteren in de buurt deelgenomen aan een mtb-wedstrijd. Na 48 minuten stampen aangekomen als 16 van de ongeveer 36 starters. Ideale voorbereiding op de duathlon Asse van a.s. zondag!

Bosduathlon Lembeke

Anno 2011…ofte ziek, zieker, ziekst.. de hele week in twijfel of ik wel zou deelnemen.. ge kent dat: keelpijn, loom gevoel, snotteren, hoesten, koud zweet maar geen koorts … pillekes, druppelkes, siroopkes.. met als resultaat dat ge op zaterdag dan redelijk ok (zij het wat troebel) er dan toch voor kiest om te starten, gewoon van de ‘goesting’. Eigenlijk zit uw lijf vol stimulerende medicatie, maar dan gewoon om u nog wat recht te houden :)

Alle gezaag terzijde.. er deden nog enkele vrienden mee, dus we mochten ons niet laten kennen… oa. Luc (WTT), Kris (Lotgenoten), Dirk (Scott Mtb).

De start was om 15u in de Lembeekse bossen. Met 140 mannen/vrouwen begonnen we met 2,5km lopen en dat ging vlot. Zo halfweg in het pak gestart kon ik vlot opschuiven naar een 45ste plaats. De benen voelden redelijk en het zonnetje scheen, het zag er goed uit. De looptijd van 9m30s was alvast een minuutje sneller dan in 2010.

De helm op en ’t kieken op de vélo was vertrokken. 20km door de Lembeekse bossen.. de paden lagen er keihard bij afgewisseld met wat zanderige stroken. Gewoontegetrouw passeren er mij een stuk of 20 in de eerste ronde, maar deze keer viel het mee, ik kon standhouden, behalve Dirk die me al voorbijvloog na een paar honderd meter… nu ja, dat was ingecalculeerd ;) Door de “hoge” snelheden werd het parcours toch nog tricky, met paaltjes die ineens heel snel opdoken of bochten die ineens wel heel kortbij kwamen :D

Na de 1ste ronde was ‘k positief, als ik telkens maar een paar plaatsen verloor, kwam dat hier goed! Op zo’n momenten moet ik dus mijn smoel leren houden, want 500m daarna viel alle kracht weg uit de benen en was ik aan het stampen zonder vooruit te geraken… kortom, het vat was al àf! Nu ja, het moest wel gebeuren dat we gingen stilvallen, dus we maken er het beste van. Ik koos dan af en toe ook nog een verkeerd spoor (gewoon van de "slechtigheid") waardoor ik in de zandbak zat te spelen terwijl er mij links of rechts een buske van 15-20 man telkens voorbijschoof… op zo’n momenten doet ge dus niks anders dan vloeken op uw eigen terwijl je geen meter voorbijraakt.. plezant hé :D

Efkes tussendoor: ik hoorde af en toe bij de passage "Allez Steven". Daar ik helemaal paraplu tussen mijn kader hing, weet ik niet wie er daar nog was. Gelieve u kenbaar te maken! ;)

De 3e ronde ging op hetzelfde gesukkel door en ik dobberde binnen als een soepkieken op een 95ste plaats.. (u leest het goed :p). Ondertussen had ik bij de 3de passage in het bos ook Dirk opgemerkt die langs de kant zat (niet goed!!), hij was omvergeduwd in de 2e ronde door een fietser die sportiviteit niet in zijn woordenboek staan heeft! Resultaat: sleutelbeen gebroken, over and out.. kl..! Hij was niet de enige, bij het ziekenhuisbezoekje na de wedstrijd lagen er nog enkelen te kronkelen met halve ledematen..

Mijn fietstijd was, raar genoeg, 2m35s sneller dan vorig jaar.

De loopschoenen terug aangebonden en vertrokken voor de laatste 2,3km met god-weet-wat er nog in die benen zat.. pudding, vla, pap??

De finish kwam in zicht en met een gezond kleurtje (wit is ook schoon) kwam ik aan in 1u02m14s op de 75ste plaats.

12 plaatsjes achteruit t.o.v. vorig jaar maar wel 2m40s sneller, dus moeilijk te vergelijken allemaal. De uitslag vind je hier.

Eerst nog wat verder uitzieken en hopelijk paraat voor de duathlon a.s. zondagvoormiddag te Wetteren.

Veur d'échte!

4e wintertriathlon / Run&Bike Domein Puyenbroeck Wachtebeke

Ook dit jaar organiseert WTT een wintertriathlon. De 4e editie vindt plaats op zaterdag 3 december 2011.
De afstanden zijn hetzelfde als vorig jaar, het parcour onder voorbehoud.
– Triathlon: 500m zwemmen – 18km MTB – 5km lopen
– Run & Bike: 9 of 18km

Inschrijven:

Klik hier om via WTT in te schrijven

Weekendje Eau d'Heure - zonder woorden :)